ماڭگىلى ەل بولۋدى مۇرات ەتكەن، كەرەي مەن جانىبەكتەر ىرگەسىن قالاپ كەتكەن. ەلىمە بيىل 550 جىل تولىپ وتىر، قۇتتى بولسىن قازاعىم ءتول مەرەكەن! قارا ولەڭدى قارا سۋداي ساپىرايىن، قازاعىمنىڭ تاريحىن مەن جىرلايىن. ابىلاي سىندى ۇلى حانداردى ايتىپ، ۇلىلاردىڭ ۇلىلىعىن جىرلايىن. بوگەنبايداي باتىرلارىم ەل قورعاعان، قولىنا قارۋ الىپ جاۋعا شاپقان. قازىبەكتەي بيلەرىم داۋ دوعارعان، تاۋكە، ەسىم، قاسىم حاندار زاڭ شىعارعان. يساتاي مەن ماحامبەت، كەنەسارىم، ازاتتىق ءۇشىن كۇرەسكەن باتىرلارىم. قازاعىمدى بىلىممەن سۋسىنداتقان، احمەت پەن ىبىراي اتالارىم. ءبىرجان سال مەن اقانداردىڭ اندەرى، قۇلاقتان كىرىپ بويدى العان. اباي مەن جامبىلداردىڭ جىرلارى، تالاي جاندى تامساندىرىپ، تاڭقالدىرعان. اققان جۇلدىزداي جارق ەتىپ سونە قالعان، شوقاننىڭ ەڭبەكتەرى باعالانعان. كەشەگى ءاليحان مەن ءمىرجاقىپتار، سالت- ءداستۇرىن، ءتىلىن، ءدىنىن بەرىك تۇتقان. رەيحستاگقا تۋ تىككەن راقىمجانىم، ەرلىگىمەن كوزگە تۇسكەن باۋىرجانىم. ۇلى وتان سوعىسى جىلدارىندا، قازاعىمنىڭ داڭقىن شىعارعان باتىرلارىم. قايرات پەنەن ەربولداي ەرلەرىمىز، ءلاززات پەنەن ءسابيراداي قىزدارىمىز. تاۋەلسىزدىك جولىندا قۇربان بولدى، ءبىز سىزدەردى ەشقاشان ۇمىتپايمىز. جەڭىس تۋى كوتەرىلدى كوك اسپانعا، قۋاندىعوي قاريادا جاس بالادا. تاۋەلسىزدىك العان كۇننەن باستاپ، تامساندىعوي شەت ەلدەر قازاقستانعا! نۇراحمەت ەردەن – 1999 جىلى الماتى وبلىسى اقسۋ اۋدانى قاراشىلىك اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن. قازىرگى تاڭدا قاراشىلىك ورتا مەكتەبىنىڭ 9- سىنىپ وقۋشىسى