«ورالمان» دەسە بولدى اقىلى تايازداردىڭ كوز الدىنا «بەسپرەدەلششيك»، «بەسسوۆەستنىي»، «بەزگراموتنىي» ءبىر بەيشارا ەلەستەيدى دە تۇرادى. ءتىپتى قانداستارىمىزدىڭ ۇستىنەن كۇلگەندى بىلاي قويعاندا، ءبىزدىڭ ارامىزداعى كەيبىرىمىز وڭتۇستىك ءوڭىردىڭ قازاقتارىن جاقتىرمايمىز. سونداعىمىز تىلىنە كۇلەمىز، ءداستۇرىن مىنەيمىز. قىپ-قىزىل الماسى مەن قىزاناعىنىڭ، قىرىققاباتى مەن قيارىنىڭ قىزىعىنا باتىپ وتىرىپ داتتايمىز ولاردى. بەتىمىز بۇلك ەتپەي سالات جاساپ جەگەندە جاقسىمىز. الايدا تەنتەكتىك قاي جەردە دە بار.
قانداستارىمىزدىڭ اراسىندا بىلىمدىلەرى جوق دەپ كىم ايتىپتى. ەلىنىڭ ەرتەڭىن ويلاۋمەن اعارتۋشىلىق جولىندا ەڭبەك ەتكەن ۇستاز، عالىم حاليفا التايدىڭ قۇران كارىم كىتابىنا جاساعان اۋدارماسىن ءالى كۇنگە دەيىن پايدالانىپ ءجۇرمىز. قۇداي تاعالا ول كىسىگە رازى بولسىن. مىنەكي، بۇل ءبىر عانا مىسال. تاپسىرىسپەن كۇنەلتەتىن جۋرناليست-سىماقتار دا وسى باۋىرلارىمىزعا ابدەن ءتيىسىپ بولدى. «ەرتەڭ سوعىس بولا قالسا ورالماندار بىزبەن بىرگە جاۋعا قارسى شىعار ما ەكەن، قالاي ويلايسىزدار؟» دەگەن سەكىلدى بۇزىق تاقىرىپتاردا ماعىناسىز ماقالا جازىپ جۇرگەندەر دە از ەمەس. ادەتتە امەريكاندىق ساياحاتشى نەمەسە نەمىستىڭ قىدىرىمپازدارىنا قوراداعى قويىمىزدى سويىپ، داستارحانعا باۋىرساق شاشىپ تاستاپ، قىمىز بەن شۇبات ۇسىناتىن بىزدەر قانداس باۋىرلار ەلىم، جەرىم دەپ كەلگەندە ەسىكتى ىشتەن قۇلىپتاپ الىپ، ۇيدە تىعىلىپ جاتاتىنىمىز وتىرىك پە؟ مۇسىلماننىڭ مۇسىلمانعا دەگەن سىيلاستىعى، جاناشىرلىعى تۋرالى ءسوز ايتۋ… بايقايمىن، اۋەل باستا ماڭدايىنا جازىلعان جەتىستىگى ءۇشىن قازاق قازاقتى جەك كورەدى. تەلەديدارداعى تۇرىكتەردىڭ ەرتەگى ومىرىنە الدانىپ، تامسانىپ، كورەيلەردىڭ بۇزىلعان قىزدارى مەن بويانۋعا قۇمار ەركەكتەرىنىڭ مادەنيەتىنە سىلەكەيلەرى شۇبىرىپ وتىرعاندا جۇرەك بۇلىنەدى. جۇرەكتەگى ماحابباتتىڭ ءحالى مۇشكىل، ول بوتەندى جاقسى كورىپ تۇر.
