30 جاستاعى داۋد اۋشيەۆ ساماراعا بەس جىل بۇرىن كوشىپ كەلگەن. جازدىڭ ىستىق كۇنىندە ول پاركتە دوسىن كۇتىپ تۇرادى. الايدا كەنەتتەن ءبىر جايتتى كوزى شالىپ قالادى. كىشكەنتاي قىزدىڭ قولىن قىسىپ ۇستاپ العان ەر ادامدى بايقاپ قالادى.

العاشىندا داۋد قىزدىڭ اكەسى شىعار دەپ ويلاپ، ارالاسقىسى كەلمەيدى. ءبىراق كەيىننەن اۋشيەۆ بالانىڭ اقىرىن داۋسىن ەستىپ قالادى. قىز ءوزىنىڭ ۇيىنە قايتقىسى كەلەتىنىن ايتىپ، جىبەرۋىن وتىنەدى.

كاۆكاز جىگىتى بىردەن ءتۇسىنىپ، شيراق قيمىلداي باستايدى. ول قاستارىنا بارىپ، بالادان ەر ادامنىڭ وعان كىم بولىپ كەلەتىنىن سۇرايدى.

ول ونى تانىمايتىنىن ايتادى. جوسپارى ىسكە اسپاي قالعاندىقتان اشۋلانعان پەدوفيل بالانى يتەرىپ جىبەرىپ، داۋدقا پىشاق الا جۇگىرەدى.

ءوز-وزىن قورعاۋ ماقساتىندا ول جەردە جاتقان سىنىڭ بوتەلكەمەن ازعىننىڭ باسىنان ءبىر قويىپ، قولىن قايىرادى. ءبارى جىلدام بولعانى سونشالىق، ءوتىپ بارا جاتقان ادامدار توبەلەستى اۋشيەۆ باستادى دەپ ويلاپ قالعان. الايدا قىز بولعان جايتتى ايتىپ بەرگەن سوڭ، جاعداي ورنىنا كەلدى.

سول ۋاقىتتا قىزدىڭ اكەسى كەلگەن سوڭ، داۋد وقيعا ورنىن ءۇنسىز عانا كەتىپ قالادى. تەك جارتى جىلدان سوڭ، قىزدىڭ وتباسى قۇتقارۋشىسىن تاۋىپ، العىسىن ايتادى.

قاراپايىم ءارى سالماقتى جىگىت ءوزىن ماراپاتتاۋدان باس تارتىپ، «باتىر» ساناماۋىن ءوتىندى. «مۇنداي ارەكەتكە كەز كەلگەن جىگىت بارادى»، – دەيدى اۋشيەۆ.