ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك سوعىستان كەيىن شيرەك عاسىر وتكەن سوڭ نۋ ورماننان «تانك» تابىلدى.  كولەمى ۇلكەن سوعىس كولىگىن تاپقان ساتتە جۇرگىزۋشىنىڭ ورنىنان كىشى لەيتەنانتتىڭ قالدىعى انىقتالدى، دەپ حابارلايدى قامشى اقپارات اگەنتتىگى.  

سوعىس كەزىندەگى ساربازدىڭ تانك ىشىنەن  ءبىر وعى بار التىاتىر جانە پلانشەت تابىلعان. ال پلانشەتتە  كارتا جانە سۇيىكتى  قىزىنىڭ سۋرەتى  تابىلدى. جازىلىپ جىبەرىلمەگەن حات تا بار. حاتتى نازارلارىڭىزعا ۇسىنامىز.

1941 جىل 25 قازان.

«سالەم ، ۆاريا! جو-جوق، سەن ەكەۋمىز كەزدەسپەيمىز. كەشە ءتۇس مەزگىلىندە گيلەردىڭ ءبىر باعاناسىنىڭ كوزىن جويدىق. فاشيستەردىڭ اسكەرى ءوز ىشىندە جارىلىپ كوز جۇمدى. مەن كولىكتى ورمانعا جاسىرىپ جۇرگەن ساتتە ۆاسيليي كوز جۇمدى.

قانىم باسىما شاۋىپ تۇر،ۆاريا! ۆيساليي ورلوۆتى قايىڭدى ايماققا جەرلەدىم. ول جەر جارىق بولاتىنىنا سەنەمىن.

وسىلاي ءۇش تانك جۇرگىزۋشىلەرىنىڭ ىشىندە امان  قالعانى جالعىز مەن. وسىنىڭ كۇيىگىمەن ءتۇن ورتاسى ورمانعا بەت الدىم. ءتۇن ۇزاق ءارى  قاربالاسقا تولى بولدى. ءبىراز قان جوعالتتىم. ال ءقازىر كەۋدەمى ورتەگەن اشۋ مەن كەكتىڭ ىزاسى قانىمدى باسىما تەپتىرىپ، ازداپ سابىرعا كەلدىم.

ءبىر وكىنىشتىسى ءبىز بارلىق جاۋدىڭ كوزىن جويا المادىق. الايدا قولىمىزدان كەلەگەنىنشە كۇرەسىپ باقتىق. اقتىق دەمى قالعانشا وتان ءۇشىن كۇرەسكەن ەرلەردىڭ ءىسى ناعىز ەرلىك. ءبىزدىڭ اسكەر ءبىز باستاعان ءىستى اياعىنا دەيىن جەتكىزەدى. جاۋدىڭ كوزىن جويادى. مەن وعان سەنىمدىمىن!

ءومىرىمدى سەن بولماعاندا ءدال وسىلاي سۇرمەس ەدىم، ۆاريا. مەن ءاردايىم مەنىڭ تىرەگىم بولدىڭ. حالحين-گولدە دە ، مايدان الاڭىندا دا.  ادام بىرەۋدى شىن سۇيسە ، سوعان بار مەيىرىمىن توگەدى ەمەس پە؟!

مەن وزىڭە دەگەن ۇلكەن ماحابباتپەن جان تاپسىرىپ جاتقانىم ءۇشىن باقىتتىمىن!»

دايىنداعان: ايگەرىم تاۋباي