وسىدان ەكى جىل بۇرىنعى جاز كەزى بولاتىن. قىزىم ەكەۋمىز پويىزعا وتىردىق. ەكەۋمىزدىڭ ورىندارىمىز تومەندە، ال قاسىمىزداعى اپايدىڭ ورىنى جوعارىدا بولىپ شىقتى. سوندىقتان قىزىم:
- اپا، جوعارىعا ءمىنىپ ءتۇسۋىڭىز قيىن بولار، ءسىز مەنىڭ ورنىما ورنالاسىڭىز. مەن جاسپىن عوي، جوعارىعا ورنالاسايىن ،- دەدى.
اپا قۋانىپ العىسىن جاۋدىرىپ جاتتى. جايمالارىمىزدى توسەپ جايعاسقان سوڭ، ءشاي جاساپ داستارحان باسىنا وتىردىق. رامازان ايى ەدى. اۋىز اشىپ، ءشولىمىزدى باسىپ ، ءبىراز تاماقتانىپ بولعان كەزىمىزدە اپاي :
- قىزىم ، سەن باقىتتىسىڭ با؟ - دەپ سۇرادى.
- ءيا، باقىتتىمىن! - دەپ ايتايىن دەپ تۇردىم دا، "باقىتسىز جانداردىڭ جانىندا ءوزىڭنىڭ باقىتتى ەكەنىڭە ماقتانبا، جانى جابىرقاپ قالادى"،- دەيتىن انامنىڭ ءسوزى ەسىمە ءتۇسىپ:
- شۇكىر، اپا، تاۋلىكتىڭ جارتىسى كۇن، جارتىسى ءتۇن عوي،- دەدىم.
- باسىمنان وتكەن وقيعانى ايتسام تىڭدايسىڭ با؟
- جارايدى، اپاي، تىڭدايىن.
- ءيا، تىڭداپ ال. مۇمكىن ومىرىڭە قاجەتى بولار.
مەنىڭ سەنىمەن جاستى قىزىم بار. ءۇش ۇلدان كەيىنگى كەنجە، ءارى ەركە قىزىم ەدى. جاقىندا كۋيەۋى اسىلىپ قايتىس بولدى. اتا-ەنەسى بالالارىنىڭ ولىمىنە قىزىمدى كىنالاپ، ونى ۇيلەرىنەن قۋىپ جىبەردى. قىزىما تۇراتىن پاتەر تاۋىپ بەرىپ، ازىراق كۇن قاستارىندا بولىپ قاراسىپ كەلە جاتقان جايىم بۇل. ۇيىمە دە سيار ەدى. كەلىنىممەن كەلىسە مە، جوق پا، كىم ءبىلسىن؟ كەي كەزدەرى ءوزىمىز ءوز ۇيىمىزگە ارتىق بولىپ قالامىز. ەكى بالامەن قايدان جاقتىرسىن.
- اپا، بالالارىنا ءومىر بەرسىن، مويىماڭىز، - دەپ ەدىم.
ء-يا، ءتىرى ادام تىرشىلىك قىلار. ۇل-قىزى ءوسىپ قاتارعا قوسىلار. مەنى قىنجىلتاتىنى بۇل ەمەس، جانىمدى جەگىدەي جەگەنى ونىڭ باقىتسىزدىعىنا مەن ءوزىمدى كىنالى سانايمىن.
جاسىراق كەزىمدە، ەلدەن جاعدايىمىز ارتىعىراق بولدى. كۇيەۋىم اۋدان باسشىلارىنىڭ ءبىرى ەدى. نە ىشەم، نە كيەم دەمەي شالقاقتاپ، بىرەۋلەرگە ونشا مەنسىنبەي قارايتىنمىن. ءۇش ۇلىم بار، كورشىلەرىم دە جاقسى جاندار. ەكى ۇيدەن كەيىنگى ۇيدە كۇيەۋى كولىك اپاتىنان قازا تاپقان، وزىمنەن ەكى-ۇش جاس كىشى جەسىر كەلىنشەك ءبىر قىز، ءبىر ۇلىمەن تۇراتىن. اقىلدى، سابىرلى، كورىكتى دە سۇيكىمدى ەدى. كورشىلەردىڭ ءبارى ۇناتاتىن، ءتىپتى ول كەلىنشەكتى كۋيەۋىم دە ماقتاپ وتىراتىن. مەن ونداي كەزدە ىشتەي قىزعانىشپەن جاقتىرماي قالاتىنمىن. ءۇش جىلداي بىرگە تۇردىق، كەيىن كوشىپ كەتتى. سول ءۇش جىلدا ونىڭ بويىنان كەمشىلىك ىزدەپ تابۋعا تىرىساتىنمىن. ءبىراق ەشنارسە تابا الماي جىنداناتىنمىن. ونىمەن ءبىر جەردە وتىرسام، وتباسىم، دۇنيەمىز جايلى، بالالاردىڭ بولاشاعى جايلى ايتىپ ماقتاناتىنمىن. ول سوندا دا كۇلىمسىرەپ باس يزەپ وتىراتىن. مەنىڭ ونان سايىن جىنىم ۇستاپ، الگى كەلىنشەكتى اتارعا وعىم بولمايدى. وعان ءبىر ەركەك امانداسسا "بۇل كىم تانىسىڭ با، جاقسى ارالاساسىڭ با؟" - دەپ تىرناق استىنان كىر ىزدەيتىنمىن. ءبىر كۇنى ونىمەن بازاردا كەزدەسىپ قالدىق. الما الىپ تۇر ەدىم، ول دا كەلىپ الدى دا، ەكەۋمىزگە اقشاسىن قوسىپ تولەدى. " ءوزىم"،- دەي بەرگەنىم سول ەدى، "ءسىز ماعان ۇلكەن بولىپ، قانشا جاقسىلىق جاسادىڭىز. مەن كوشىپ بارا جاتىرمىن. ۇلكەن سىي جاساي المادىم. تىم بولماسا الما الىپ بەرەيىن"،- دەدى. مەن وزىمنەن ءوزىم جاساعان جاقسىلىقتارىم اللادان قايتقانداي مارقايىپ، وعان مەنمەنسي قاراپ تۇردىم.
- ءسىز ماعان كۇيەۋسىز ءومىردىڭ قانداي قيىن ەكەنىن، جەسىر ايەلدىڭ ەشبىر ەركەككە امانداسۋىنا بولمايتىنىن ۇيرەتتىڭىز. العىسىم شەكسىز،- دەپ جاسقا تولى جانارىمەن قاراعانى كوز الدىمدا. ءاربىر الما جەگەن كەزىمدە سول كەلىنشەكتىڭ جاسقا تولى جانارى كوز الدىمدا تۇرادى دا قويادى. كەيىنىرەك ۇمىتىپ كەتتىم. اراعا ءبىراز جىل سالىپ ءوز قىزىم جەسىر قالعاندا الگى جاساۋراعان كوزدەر كوز الدىما قايتا كەلىپ ، كەتپەي قويدى. قىزىممەن سىرلاسىپ وتىرعاندا:
- ماما، كۋيەۋى بار كەلىنشەكتەر كۋيەۋىن ايتقاندا، كەيبىرى كۋيەۋلەرىن مەنەن قىزعانعاندا جۇرەگىم قان جىلايدى،- دەپ ءوز قىزىم جىلاعاندا، قىزىما ءوزىمنىڭ تاكاپپارلىعىم ارقىلى، جالعان دۇنيەنىڭ بۋىنا ماستانىپ، قۇدايدى ۇمىتىپ، اسىلىق سويلەپ، كۇناھار بولعانىمدى، اللا-تاعالانىڭ "ايەلدەردى جاساعان كۇناسى ءۇشىن بالالارىمەن قينايمىن" دەيتىنىن ەستىگەندە قىزىمنىڭ تاعدىرىنا ءوزىمنىڭ كىنالى ەكەنىمدى ءبىلدىم. اتتەڭ كەش ءبىلدىم! ءبىزدىڭ باقىتتان باسىمىز اينالىپ، شالقىپ ءومىر سۇرگەنىمىزدىڭ قۇنى ءوز بالاڭنىڭ قينالعانىن كورگەندە سوقىر تيىن دا تۇرمايتىنىن، بالالارىڭ سەنىڭ جاساعان قاتەلىكتەرىڭ ءۇشىن قينالاتىنىن بىلگەندە قانداي قيىن ەكەنىن سول كەزدە بىلسەم عوي. ءوز قىزىمنىڭ باسىنا كەلگەن ناۋبەت مەنى قارتايتىپ جىبەردى. ءبىر وكىنەتىنىم، ول كەلىنشەكتىڭ قايدا ەكەنىنەن بەيحابارمىن. كەشىرىم سۇراپ، اياعىن قۇشىپ جىلاعىم كەلەدى. مەن ونى مازاق ەتىپ وتىرعانىمدا كۇلىمسىرەپ وتىرعانى كوز الدىمنان كەتپەيدى .ءسىڭلىم، مىنا الدىڭدا قۇلپىرىپ ءوسىپ كەلە جاتقان قىزىڭنىڭ بولاشاعى جارقىن بولسىن دەسەڭ ءاربىر ىسىڭە، ءاربىر سوزىڭە اباي بول، قاراعىم ،- دەپ جانارى جاسقا تولعان اپا ءسوزىن اياقتاپ تەرەزەگە بۇرىلىپ كەتتى. ءىشىنىڭ قان جىلاپ، جاساعان قاتەلىكتەرىن ويلاپ وتىرعانىن سەزىپ ۇندەمەدىم.
ءيا، اپانىڭ ايتقان سوزدەرى وتە دۇرىس. دەسەك تە كەيدە كۇپىرلىك قىلىپ جاتاتىنىمىز بار. اللام ءبىلىپ بىلمەي جاساعان كۇنامىز بولسا كەشىرگەي. جاسارىمىزدى جاساپ، رەنجىتەرىمىزدى رەنجىتىپ الىپ، «اللا كەشىرسىن» ،-دەپ تاقۋا بولا قالامىز اۋ. كەيدە «اۋىز وزىمدىكى، ءوز كۇناما ءوزىم جاۋاپ بەرەم»،- دەپ تە اۋىز تولتىرا سويلەيمىز. ءبىراق كۇنامىزگە بالامىز جاۋاپ بەرەتىنىن ەسكەرە جۇرەيىك. ەشكىمنىڭ كوز جاسىنا، ەشكىمنىڭ نالاسىنا قالمايىق، اعايىن. بالالارىمىزدىڭ قۋانىشىنا عانا كۋاگەر بولايىق.

جازبا Facebook پاراقشاسىنان الىندى.