ەرجان قاراتايدىڭ مىنا جالعاننان ۇرپاقسىز وتەم بە دەپ ابدەن تورىعىپ، قىرىققا جەتكەندە كورگەن جالعىز ۇلى ەدى. بۇل ومىرگە كەلگەندە دۇرىلدەتىپ توي جاسادى. ولگەندە كورگەن جالعىز ۇلدان ەشتەڭە ايامادى. بەتىنەن قاقپاي ءوسىردى. بەس جاسقا كەلگەندە ادەمى ۆەلوسيپەد، ون ەكىگە جەتكەندە "جيگۋلي" ساتىپ اپەردى.
قاراتاي ۇلىن بەس-التى جاسقا كەلگەندە ۇيىنە كەلگەن قوناقتارمەن بىرگە قاق تورگە وتىرعىزاتىن بولدى. ول ول ما، بالانى اراقپەن اۋزىزداندىرا باستادى. "ءاي، قاراتاي، مۇنىڭ نە جاپىراقتاي بالاعا اراق ىشكىزىپ! ەرتەڭ القاش بولىپ شىقپاي ما؟"- دەگەن قارتتاردىڭ سوزدەرىنە پىسقىرعان دا جوق. "جالعىز ۇلدان نەمدى ايايمىن. ءىشسىن. جەسىن. كيسىن. ومىردەگى قىزىقتىڭ ءبارىن كورسىن. ون سەگىزگە تولعان كۇنى ءتىپتى قاتىن الىپ بەرەمىن"،- دەپ بوسەتىن وندايدا قاراتاي.
"ۇيادا نە كورسەڭ، ۇشقاندا سونى ىلەسىڭ" دەگەن ىپ-راس ەكەن. ەرجان ءجوندى وقىمادى. سوندا دا بولسا مەكتەپتى ءىلدالدالاپ بىتىرگەن ۇلىن قاراتاي اقشانىڭ كۇشىمەن الماتىداعى جوعارى وقۋ ورىندارىنىڭ بىرىنە ءتۇسىردى دە جىبەردى.
ەرجان ۋنيۆەرسيتەتكە شەتەلدىڭ ماشيناسىمەن كەلەدى. قالتا تولعان بۋدا-بۋدا اقشا. ۇنەمى اشقۇرساق جۇرەتىن كۋرستاستارىنا ىشكىزەدى، جەگىزەدى. ولار ءماز. سوۆحوز ديرەكتورى بولىپ ىستەيتىن اكەسىنىڭ داۋلەتى جەتەدى. سوڭعى جىلدارى ءبىر اۋدانعا اكىم بولعان قاراتاي ەندى تىپتەن دۇنيەنىڭ بەتىنە قارامايتىن بولدى.
جالعىز ۇل بارعان سايىن وڭبادى. بىردە بىرەۋدىڭ ماشيناسىن سوقسا، ەندى بىردە توبەلەسىپ ميليسياعا ءتۇسىپ قالادى. ونىڭ بارىنە اكە بايعۇس جۇگىرەدى. ايتەۋىر قۇدايعا شۇكىر، تانىس جەتەدى. ءقازىر ءبارى ساتىلاتىن زامان عوي. اقشا بەرىپ ءجۇرىپ ءبارىنىڭ تىگىسىن جاتقىزادى.
ءسويتىپ جۇرگەندە ەرجان ۇيلەنەتىن بولدى. اكە-شەشەدە جان قالعان جوق. دۇرىلدەتىپ قالانىڭ قاقورتاسىنداعى "الماتى" رەستورانىندا توي جاسادى. تويعا كىلەڭ ىعاي مەن سىعايدى شاقىردى. اتتەڭ، ءوزىنىڭ ۇيلەنۋ تويىندا ماس بولىپ قالىپ ەرجان ۇيات ىستەدى. ستولداردى اۋداردى ما-اۋ، داياشىنى ۇردى ما-اۋ، ايتەۋىر ىستەمەگەنى جوق. قاراتاي ۇلىن اكە-كوكەلەپ ازار ۇيگە جەتكىزدى.
ەرجان سوڭعى مەزگىلدە اراقسىز تۇرا المايتىن حالگە جەتتى. ىشەدى دە جۇرەدى. اكەسى ەكى-ۇش رەت ەمدەتىپ تە كوردى. بولمادى. بىر-ەكى اي ىشپەي جۇرەدى دە قايتادان باياعى انىنە باسادى. الپىسقا جاقىنداعان قاراتاي ەندى شىنداپ قاۋىپتەنە باستادى. "ەگەر جازاتايىم بىردەڭەگە ۇشىراپ ءولىپ قالسا شە؟" دەگەن سۇمدىق وي ساناسىنان كەتپەيتىن بولدى. سوندا بۇل دۇنيەدەن ۇرپاقسىز وتەدى عوي. مىنا جيعان قىرۋار دۇنيە-مۇلىك، اسىل جيھاز، التىن، اقشا كىمگە مۇراعا قالماق؟

مىڭ كۇن سىنباعان شولمەك شارت ەتىپ ءبىر كۇنى سىندى. ەرجاننىڭ ءولى دەنەسىن ۇيىنە اكەلگەندە ساعات تۇنگى ون ەكى ەدى. رەستوراندا ءبىر جىگىتپەن ەرەگىسىپ، تابان استىندا ءۇش ليتر اراق ىشۋگە باستەسكەن ەرجان سوڭعى بوتەلكەنى قولىنا ۇستاعان كۇيى و دۇنيەگە اتتانىپ كەتە بارىپتى.
جالعىز ۇلدان ايىرىلعان اكە قايعىسىن تىلمەن ايتىپ جەتكىزۋ كيىن ەدى. شەشەسى اۋرۋحاناعا ءتۇسىپ قالدى. جالپاق دۇنيەدە جالعىز قالعان قاراتاي وڭاشادا قابىرعاسى سوگىلىپ تۇرىپ ۇلىنىڭ سۋرەتىمەن سىرلاسادى. "سەنىڭ ومىردەن قىرشىن كەتكەنىڭە مەن، مەن عانا كىنالىمىن. سەنى اراقپەن اۋىزداندىرعان مەن. سەنىڭ ورنىڭا مەن ءولۋىم كەرەك ەدى، قۇلىنىم. ەندى نە ىستەيمىن؟ تۇلدىر تۇياقسىز قالدىم عوي، بالام-ay. ەرجانىم-اۋ!" كەنەت داۋىس سالىپ جىلاعىسى كەلدى. كوزىنەن جاس شىقپادى. ءبىراق ءىشى-باۋىرى ەزىلىپ بارادى. كوزى مولدىرەگەن ادەمى جىگىت سۋرەتتەن بۇعان جىميا كوز سالادى. مۇنى تۇك تە كىنالاپ تۇرماعان سياقتى...