جەڭىس ىسقاباي: مەن ءۇشىن قازاق پەن جۋسان ەگىز ۇعىم

/uploads/thumbnail/20170708164618418_small.jpg

«Zhusan» شىعارماشىلىق ورتا­لىعىنىڭ جەتەكشىسى، بەلگىلى فوتوگراف جەڭىس ىسقاباي اعاشتان ويىپ، مال تەرىسىمەن قاپتالعان تۇرمىستىق بۇيىمدار جاساي باستادى. ءبىز سۋ­رەت­ءشىنىڭ ستۋدياسىنا بارىپ، تىر­ناقالدى تۋىندىلارىمەن تانىسىپ قايتقان ەدىك.

قولونەرگە دەگەن قىزىعۋشىلىق جەڭىسكە اتاسىنان دارىپتى.

اڭگىمەنى ارىدەن باستاساق، ساقباي اقسا­قال قانقۇيلى سوعىستىڭ زاردابىن تارتىپ، قىرىق جىل كولحوزدىڭ جىلقىسىن باققان. ءدال 9 مامىر كۇنى ومىرگە كەلگەن نەمەرەسىنە «جەڭىس» دەپ ات قويىپ، قولىنان تۇسىرمەي ءوسى­رەدى. ءتىپتى كىشكەنتاي كۇنىندە كوز قۋانى­شىن تىماققا سالىپ ۇستاپ، بەتىنە ۇزاق قاراپ وتىرادى ەكەن. ەر جەتكەنشە قوينىنا الىپ جاتىپتى.

«ەس بىلگەلى اتامنىڭ مالدىڭ تەرىسىن سۇتپەن بۇركىپ يلەپ، جىڭىشكە ەتىپ قايىس ءتىلىپ وتىراتىنىن كورەتىنمىن. ول كىسىگە ءقىرىقورىم قامشى ءورىپ، ەر-تۇرمانىن ءوزى شاۋىپ الۋ ءسوز ەمەس ەدى» دەيدى ول.

ۇلكەندەردىڭ ايتۋى بويىنشا، جەڭىس 3-4 جاسىندا «ارا» جۋرنالىنىڭ مۇقاباسىنا شىققان سۋرەتتى اينىتپاي سالا باستايدى. كورگەن دۇنيەسىن قايتالاپ ءجۇرىپ، قىلقالام قۇدىرەتىن ءبىرشاما مەڭگەرەدى. كەيىن اتاسىنا ۇقساپ اعاش ويامىن دەپ، ءسان مارتە ساۋساق­تارىن جارالاپ، قولىن قان-جوسا قىلادى. سوندا دا العان بەتىنەن قايتپاي، قيسىق-قىڭىر اعاشتان الدەبىر دۇنيە ويلاپ تاۋىپ، جان-جاعىنداعىلارعا سىيلاپ ءجۇرۋدى ادەتكە اينالدىرادى.

«ەل بايقاماي تەۋىپ تاستاپ نەمەسە ءۇستى­نەن باسىپ وتە بەرەتىن اعاشتاردى بىر-ەكى مارتە جونىپ جىبەرسەم، ويىمداعى زات اۋماي شىعا كەلەدى. مەكتەپتە ارنايى ۇيىرمەگە قاتىسىپ، ءار اعاشتىڭ ءوز ەرەكشەلىگى بولا­تىنىن ءتۇسىندىم. ول كەزدە كولحوز-سوۆحوزدار تاراي قويماعان ۋاقىت. اعاشتىڭ ءتۇر-تۇرى اۋىلداردا دا تابىلاتىن. اعايىمىز ەڭ ءبىرىنشى ويۋلى پىشاق جاساۋدى ۇيرەتتى» دەيدى العاشقى ىزدەنىستەرى تۋرالى كەيىپكەرىمىز.

– ءقازىر مەنىڭ سىنىپتاستارىمنان «جەڭىس ساباقتى قالاي وقىدى؟» دەپ سۇرا­ساڭىزدار، «وتە جاقسى» دەپ جاۋاپ بەرەدى. شىن مانىندە، ءۇي تاپسىرماسىن تىڭعى­لىقتى ورىنداپ ەمەس، كەز كەلگەن ساباقتان اپايلاردىڭ تاپسىرعان سۋرەتتەرىن سالىپ بەرىپ، ءتورت پەن بەس الاتىنمىن. بىردە اكەم­ءنىڭ ەسىركەپ دەگەن دوسى اۋىلعا قوناققا كەلگەن ءبىر سۋرەتشىنى ۇيگە ەرتىپ كەلىپ، مەنىڭ سىزبالارىمدى كورسەتكەن. الگى كىسى مەنىڭ ارنايى ءبىلىم الۋ كەرەكتىگىمدى تاپسىرىپ كەتتى. سودان 9-سىنىپتى بىتىرگەن جىلى ال­ماتىعا ونەر كوللەدجىنە وقۋعا كەلدىم. الاي­دا قابىلداۋ ۋاقىتى ءوتىپ كەتىپتى. ال­ماتى قۇرىلىس جانە مەنەدجمەنت كول­لەدجىندە انامنىڭ تانىستارى بار ەكەن، سول جەرگە قۇجات تاپسىرىپ، ساۋلەتشى ماماندىعىنا ءتۇستىم. ءتورت جىل پاك گەناديي بوريسوۆيچتان ءدارىس الدىم. كۇندىز-تۇنى شەبەرحاناسىنان شىقپايتىنمىن. سول كەزدە ۇيرەنگەن ءتاجى­ريبەمدى ءقازىر كومپيۋتەرمەن بايلا­نىستىرىپ، دامىتىپ جاتىرمىن. ساۋلەت ونەرىنىڭ تاريحىن تولىق مەڭگەردىم دەپ ايتا المايمىن. ءبىراق سول كەزدەگى ىزدەنىستەرىم بۇگىنگى جەتىستىكتەرىمە جول اشتى، – دەيدى.

جەڭىستىڭ شىعارماشىلىق جولىنىڭ قالىپتاسۋى دا قىزىق. كوللەدج بىتىرگەن جىلى اسكەر قاتارىنا الىنادى. ازاماتتىق بورىشىن وتەي ءجۇرىپ، تاعى دا اسكەري ءبولىمنىڭ اعاش شەبەرحاناسىن اينالشىقتاپ شىقپاي قويادى. ەسىك-تەرەزەدەن قالعان اعاش قالدىقتارىنان ءتۇرلى زاتتار جاساپ، ءتىپتى بايقاۋدا ب ا ق سىناپ تا ۇلگەرەدى.

– «ازيا داۋىسى» حالىقارالىق فەستي­ءۆالىنىڭ دۇركىرەپ تۇرعان كەزى. ءبىر كۇنى تەلە­ديداردان «ەگەر قولدان جاساعان بۇيىم­دا­رىڭىز بولسا، ۇزدىك ورىنداۋشىعا ءوز اتى­ڭىزدان سىيلاي الاسىز» دەگەن جارنا­مانى كورىپ قالدىم. ولارعا اعاشتان جونعان ۇلۋىمدى كورسەتىپ ەدىم، سول كۇنى كەشكىسىن مەدەۋگە كەلۋىمدى ءوتىندى. اسكەردەن سۇرانىپ، وسىندا تۇراتىن دوسىمنىڭ كيىمدەرىن ال­دىر­دىم. ول مەنەن ىرىلەۋ جىگىت ەدى، شال­بارىنىڭ بالاعى، كوستيۋمىنىڭ ەتەك-جەڭى ۇزىن، سوعان قاراماي ساحنادان ءبىر-اق شىق­تىم. ۇزدىك انشىگە ىزگى-تىلەگىمدى ءبىلدىرىپ، سىيلىعىمدى تاپسىردىم. اسكەري بولىمگە قايتىپ ورالعان سوڭ، ەكى-ۇش كۇن ۇيىقتاي ال­سامشى. كوز الدىمنان حالىقتىڭ ىسقى­رىپ-شۋلاپ قولداعانى مەن ساحنانىڭ جارق-جۇرق ەتكەن شامدارى كەتپەيدى. قاسىمدا سپورتپەن اينالىسقان ساربازدار كوپ بو­لاتىن. ءبىر جىگىت «جۇلدىز اۋرۋىنا شال­دىقتىڭ» دەپ كۇلەدى.

نە كەرەك، كەلەسى جىلى تاعى قاتىستىم. بۇل جولى قولدان جاساعان بۇيىمدارىمدى سىيلاپ قانا قويماي، ساتىپ اقشا تاپتىم، – دەيدى شەبەر.

جەڭىس اسكەردەن كەيىن سول بولىمدە جۇ­مىس ىستەۋگە قالادى. ءبىر جارىم جىلدان كە­ءيىن جارناما اگەنتتىگىنە اۋىسادى. كەيىن جيھاز فابريكاسىندا دا ءبىراز ۋاقىت تاجىريبە جيناقتايدى.

– ستۋدەنت كەزىمنەن ءتۇرلى سۋرەتتەر تۇسىرە باستادىم. كەيىن «ازيا قازاقستان» فوتو­كلۋ­بىنا مۇشەلىككە الىندىم. اپتا سايىن قا­لاداعى فوتوگرافتار باس قوسىپ، تۇسىرگەن فوتولارىمىزدىڭ ارتىق-كەمىن باعامداي­تىنبىز. وزگەلەرمەن سالىستىرىپ، جۇمىس­تارىمىز تالقىلاناتىن.

بىلىكتى سۋرەتشىلەر جاقسى-جامانىن ءتۇسىندىرىپ، ارتىعىن سىزىپ تاستايتىن. ءبىر جىلى سول كلۋب جاريالاعان بايقاۋدا ءۇش بىردەي اتالىمدى جەڭىپ الدىم. كوبىنە باسقا ۇلت وكىلدەرى باس قوساتىن. سولاردىڭ اراسىنان توپ جارىپ شىققانىما قاراعاندا، بايقاۋ ءادىل وتكەن بولۋى كەرەك. ال 2005 جىلى «الماتى اقشامى» گازەتىنە جۇمىسقا ورنالاسىپ، گازەتتىڭ جۇمىسىنا ارالاسا باس­تادىم. مۇنداعى كۇندەلىكتى قاربالاس جانى­ما جاقتى. ورىسشا وقىپ، باسقا ۇلت وكىل­دەرىمەن قىزمەتتەس بولعان مەن ءۇشىن قازاقى الەمنىڭ ەسىگى اشىلدى. قازاقتىڭ نەبىر مار­قاسقالارىمەن تانىستىم. ۇلكەن كىسى­لەردىڭ باتاسىن الدىم. رۋحاني تۇرعىدا ءوسىپ، زيالى ورتاعا ءسىڭىستىم. نەگە ەكەنى ەسىمدە جوق، ءبىر كۇنى باس رەداكتورىمىز قالي ءسار­سەن­بايعا رەنجىپ قالدىم. وكپەلەگەنىم سونشالىق، امانداسپاي قويدىم. بىردە ول كىسىنىڭ «كوشەدە كەتىپ بارا جاتقان قاريا كورسەم، بارىپ امانداسقىم كەلىپ تۇرادى» دەگەن اڭگىمەسىن ەستىدىم. سول كەزدە ءوز ىسىمە قاتتى ۇيالىپ، «امانداسا سالسام نەم كەتەدى؟» دەپ ويلادىم. «جاقسىنىڭ شاراپاتى تيەدى» دەگەن وسى شىعار، قالي اعانىڭ وسى ءسوزى ماعان ومىرلىك ساباق بولدى. «ۇلىق بولساڭ، كىشىك بول» دەمەي مە، ۇلكەنگە سالەم بەرىپ، امانداسىپ جۇرسەڭ، باتاسىن الادى ەكەنسىڭ. تالاي ۇلكەن كىسىلەردىڭ ۇيىنە بارىپ، بالا­سىن­داي ەركەلەي ءجۇرىپ، قايتالانباس بەينە­لەرىن حالىققا جەتكىزدىم، – دەيدى جەڭىس ىسقاباي.

فوتوگراف جەڭىستىڭ سول جىلدارى باس­قالاردان ەرەكشەلەندىرىپ تۇراتىن وزىندىك قاسيەتتەرى بار بولاتىن. ول ۇنەمى باسىنا ويۋلى اق تاقيا كيىپ جۇرەدى جانە سومكە تولى سۋرەتتەرىن كەيىپكەرلەرىنە ۇلەستىرۋدەن جا­لىقپايتىن.

«ستۋدەنتتىك جىلدارى قولىما تۇسكەن اقشاعا پلەنكا ساتىپ الىپ، ونى ايقىنداپ، شىع­ارۋدان ارتىلمايتىن. كەشكە دەيىن قىزداردى تۇسىرە بەرەتىنمىن. مەنىڭ قارنىم اش، ءبىراق الگى سۇلۋلار سۋرەتتەرىن كورىپ ءماز بولاتىن. «الماتى اقشامى» گازەتىنە ورنا­لاسقاننان كەيىن دە وسى ادەتىم قالعان جوق. سۋرەت شىعارۋ شىعىن بولعانىمەن، اسىرەسە، ارىپتەستەرىمنىڭ كوڭىلىن تابۋ كوڭىلىمە راحات سىيلايتىن. سومكەمدە ۇنەمى «قازاقستان» شوكولادى جۇرەتىن. ولاردى تىلشىلەرگە سۋرەتتەرىمەن قوسىپ، تاراتىپ بەرەتىنمىن. كىش­كەنتاي كەزىمنەن اڭقاۋمىن، سول اڭ­قاۋلىعىم جۇرە كەلە وسىنداي جومارتتىققا ۇلاستى. ءسابيت ورازبايەۆ اعامنىڭ «قۇل بو­لىپ قىزمەت ەت، بي بولىپ وتەرسىڭ» دەگەن ءبىر ءسوزى بار. ال بەيسەن قۇرانبەك اعام «سول كەزدە تاراتقان سۋرەتتەرىڭ بۇگىندە وزىڭە قىز­مەت جاساپ جاتىر» دەيدى. نەگە ەكەنىن ءبىل­مەيمىن، ادامعا كوڭىلىم تولىپ تۇرسا، قو­لىمداعى باردى بەرگىم كەلىپ تۇرادى. قوناعىنا اتىن مىنگىزىپ ءجۇرىپ، جۇگەنىن ۇستاپ قالاتىن قازاقتىعىمىز بولار. ءبىراق ەلگە قانشا جومارتتىق تانىتسام، مەنىڭ نەسىبەم بىرنەشە ەسەلەنىپ، ارتىق كەلىپ وتىرادى» دەيدى سۋرەتشى.

جەڭىس ىسقاباي «الماتى اقشامى» گازەتىنەن كەيىن الماتى وبلىسى اكىمدىگىندە ءبىراز جىل تەر توكتى. الماتى وبلىسى اكىمى سەرىك ۇمبەتوۆتىڭ بەرگەن ەركىندىگىنىڭ ارقا­سىندا تاجىريبەسى بۇرىنعىدان دا تو­لىعا ءتۇستى. ول كىسىنىڭ بويىنداعى توزىمدىلىككە تاڭدانىپ، ءوزى دە سابىرلى بولۋعا ۇيرەندى. ءقازىر «جۋسان» اتتى جەكە ستۋدياسىن اشىپ، سۋرەت تۇسىرۋمەن اينالىسادى.

– اعالارىم قولداپ، قالانىڭ قاق ورتا­سىنان ستۋديا اشىپ بەردى. قۇرال-جابدى­عىما دەيىن الىپ بەرىپ، دەمەۋشىلىك جاسادى. ال «جۋسان» دەگەن اتىنا كەلسەك، اۋەلگىدە سۋرەت ونەرىنە قاتىستى اتاۋ بولسا دەپ ويلا­عانمىن. ءبىراق وڭتايلى ەشتەڭە تابا المادىم. بىردە بەيسەن قۇرانبەك اعامنىڭ ۇيىندە جەڭگەممەن سويلەسىپ وتىرىپ، كىتاپ­تاردان ىزدەستىرىپ قارادىق. ءبىر كەزدە «جۋسان» دەگەن سوزگە كوزىم ءتۇسىپ كەتپەسى بار ما؟! ىزدە­گەنىم تابىلىپ، قاتتى قۋاندىم. قاي تىلدە ايت­ساڭ دا ادەمى ەستىلەدى. قاتەسىز، بۇرما­لاۋسىز وقىلادى. ونىڭ ۇستىنە، ءبىز ات ءمىنىپ، جەل­مەن جارىسىپ وسكەن دالانىڭ بالاسى­مىز. الماتى وبلىسى تالعار اۋدانى تۋعانباي دەگەن اۋىلدا ەرجەتكەنبىز. اتا-انامىز مال باققاننان كەيىن قىس قىستاۋعا، جاز جايلاۋعا كوشىپ جۇردىك. سوندىقتان جۋساننىڭ يiءسى قانىمىزعا سىڭگەن. جۋساندى قازاقتان باسقا كىم قادىرلەپ جاتىر؟! مەن ءۇشىن قازاق پەن جۋسان ەگىز ۇعىم. قاراپايىم لوگوتيپىن دە سول مەزەتتە سالىپ شىقتىم. ءبىر قاراساڭىز، جوعارىعا قاراپ ءوسىپ، ۇم­تىلىپ تۇرعان ءشوپ. ەكىنشى جاعىنان قارا­ساڭىز، ءبىز جولىمىزدىڭ اشىقتىعىن، با­سىمىزدىڭ اماندىعىن، جالپى كەز كەلگەن جاقسى تىلەكتى الاقان جايىپ اللادان تىلەيمىز. انىقتاپ زەر سالساڭىز، ون تال جۋساننىڭ بۇتاعى ون ساۋساق پەن ايالى الاقانعا دا ۇقسايدى.

ورتالىقتى اشقاننان بەرگى نەگىزگى جۇمىسىم «قازاقستان بارىسى» جوباسىن سۋرەتكە ءتۇسىرۋ بولىپ جاتىر. ءدۇبىرلى دودانى باستاپقىدا جالعىز تۇسىرگەنمىن، ءقازىر ءبىر توپ فوتوگراف جۇمىس ىستەيمىز. ويتكەنى ءبىر ادامعا قاراعاندا، توپ بولىپ جۇمىلا كىرىس­كەن الدەقايدا قولايلى. ۇتىمدى ساتتەردى قالت جىبەرمەي، جان-جاقتان قاۋمالاپ ءتۇسى­رەسىڭ. ءبىرىمىزدىڭ ۇلگەرمەگەنىمىزدى ەكىنشىمىز ءمۇلت كەتىرمەۋىمىز مۇمكىن. كىمنىڭ كىمدى الىپ ۇراتىنىن، قاي جامباسپەن قۇلاي­تى­نىن الدىن الا بولجاۋ ەمەس. ونىڭ ۇستىنە، كىلەم ۇستىندەگى بالۋانداردى عانا ءتۇسىرىپ، كورەرمەندى، ولاردىڭ جانكۇيەرلەرىن، باپكەرلەرىن ۇمىتىپ كەتۋگە بولمايدى. ناتيجەسىندە جيعان-تەرگەن تاجىريبەمنىڭ بارلىعىن قولدانىپ، مىڭداعان كادرلەردىڭ ىشىنەن ۇزدىگىن تاڭداپ، ۇلكەن البوم دايىنداپ شىعارامىز، – دەيدى فوتوگراف.

zhusanجەڭىس بيىلدان باستاپ تۇرمىستىق بۇ­يىم­دار جاساۋدى دا قولعا الدى. اۋەلى اعاشتان قازاقى توسەك قۇراستىرسا، جاقىندا شاي ىشەتىن ويۋلى ۇستەل دايىندادى.

– باياعىدا تەحنيكانىڭ جوق زامانىندا دا اتا-بابامىز اعاش وڭدەپ، تەمىردەن ءتۇيىن ءتۇي­ءدى ەمەس پە؟! ءقازىر كاسىپ جاسايمىن دەگەن ادام­عا بارلىق جاعداي بار. قىزدىڭ جاسا­ۋىنا بەرىلەتىن ساندىق-توسەكتەر ساپاسىز اعاشتان جاسالاتىنىن كورىپ ءجۇرمىز. جا­ساندى جيھازداردىڭ ورنىن قازاقى بۇيىم­دارمەن نەگە الماستىرماسقا؟! تەك نيەت بولسا، مۇمكىندىك جەتىپ ارتىلادى. مۇنداي توسەكتى ءوزىم ازىرگە ەشقانداي شەبەر­حانادان كورگەن جوقپىن. الداعى ۋاقىتتا كوشىرمەسى جاسالۋى مۇمكىن. تالاپتانعان شەبەرلەر بولسا، كورسىن، ۇيرەنسىن دەگەن نيەت ۇستانىپ وتىرمىن. «كوتەرە المايتىن شوقپاردى بەلىڭە بايلاما» دەيدى عوي حالىق دانالىعى. نە ىستەسەم دە مايىن تامىزىپ، ناتيجەسىن كورسەتۋگە تىرىسامىن. ءوز جۇمىسىما نەم­قۇرايدى قاراعان ادام ەمەسپىن. مەنىڭ ءبىر بىلەتىنىم، ءار ادام ءوز اتىنا ساي بولۋى كەرەك. سوندىقتان ءاردايىم ءبىر جاڭالىق ويلاپ تاۋىپ، ۇنەمى جەڭىسكە جەتۋگە ۇمتىلىپ كەلە­ءمىن، – دەيدى جەڭىس بىزبەن اڭگىمەسىن اياقتاپ.

قاتىستى ماقالالار