ءبىزدىڭ ءداۋىرىمىز مىناداي پارادوكسىمەن تاريحتا قالادى: شيكى بيلىكتىڭ شىكىراسىمەن شيكىزات ساتىپ، شىرىگەن بايلىققا يە بولىپ، شىكىرەيگەن الپاۋىتتاردىڭ ءبارى «شەتىنەن قولىنان جەتەلەپ اپارىپ تۇرمەگە تىعۋعا لايىق» ۇرىلار بولعانىمەن، ولارعا شەت ەل اسىپ، ءىزى سۋىعانشا، ءتىپتى سۋىعان سوڭ دا، بىزگە قارسى عايبات ءسوز ايتىپ، سۋىن ىشكەن قۇدىعىنا تۇكىرمەسە - ەشقانداي سوت جوق، ءدال ءبىر سوعىستىڭ باتىرلارى سياقتى: نەعۇرلىم كوبىرەك جاۋدى (كىسىنى) ولتىرسەڭ - سوعۇرلىم داڭقتىسىڭ. ال بەيبىت كۇندە ءبىر ادامنىڭ قانىن موينىنا جۇكتەگەن ادام – قىلمىسكەر. ەبىن تاۋىپ، ەكى اساپ، ءجۇز ميلليونداپ جەگەندەرگە قۇرمەتپەن، سۇيسىنە قارايمىز، شەلەك جالاپ تۇتىلعانداردى جەك كورىپ، ەڭ بولماسا مۇسىركەيمىز. بۇل ءبىزدىڭ قاھارمانعا - قاھارمان دەپ قاراۋدى بىلسەك تە، ءالى كۇنگە دەيىن ۇرىعا - ۇرى دەپ قاراپ ۇيرەنبەگەنىمىزدىڭ دالەلى. (ۇلىقبەك ەسداۋلەتتىڭ فەيسبۋكتەگى پاراقشاسىنان)