جەمقورلىققا بەلشەسىنەن باتسادا، قانسىراعان كوكبورىدەي جاتسادا، باقىتىمنىڭ بارشاسىنان قاقسادا، وتانىمدى مەن ماڭگىگە سۇيەمىن. ۋلانسادا اجداھاداي گەپتيلدەن، قورلانسادا نامىسى جوق تەكسىزدەن، بار جاماندىق شايقاسسادا تەك بىزبەن، وتانىمدى مەن ماڭگىگە سۇيەمىن. كورمەسەمدە مۇنايىنىڭ تامشىسىن، ازۋلىلار سىلتەسەدە قامشىسىن، جوقشىلىقتىڭ تارتسامداعى تالقىسىن، وتانىمدى مەن ماڭگىگە سۇيەمىن. الماسامدا ازاماتتىق وزىڭنەن، كەز كەلسەدە انا ۇلىنان بەزىنگەن، كۇن كەشسەمدە تاۋداي الىپ توزىممەن، وتانىمدى مەن ماڭگىگە سۇيەمىن. سەبەبى وتان! سەن جالعىزسىڭ،ءبىز جالعىز، ءبىز دەگەنىڭ ەركەك توقتى قۇربانبىز. سان قىرعىنمەن زوبالاڭدى وتكەرگەن، ءبىز جانقيار بابالاردان تۋعانبىز. سوندىقتان دا جىلامايمىن قۇر بوسقا، اتا جولىن نەگە ماعان قۋماسقا. قانسىراعان زامانداردان كوكبورى، كوكجال بولىپ نەگە قايتا تۇرماسقا. مەن سەنەمىن جازىلادى تىڭ داستان. ومار قۇرماش ۇلى