اۋىلدا اقليما دەگەن اپامىز بولدى. ول كىسى كورشى اجەيمەن تاتۋ قۇربى ەدى. كورشى ايەل اقليما اپاعا ءجيى-جيى كەلىپ، اڭگىمەلەسىپ، سىر ءبولىسىپ وتىراتىن. اقليما اپا قىز ۇزاتىپ، كەلىن تۇسىرگەن، ۇلكەن شاڭىراقتىڭ شامشىراعىن تۇتاتىپ وتىرعان ەلگە سىيلى اجەي. كورشى اپانىڭ دا ۇلدارى ۇيلەنگەن، قىزدارى تۇرمىستا. ءوزى ۇلكەن ۇلىمەن جانە كەلىنىمەن تۇرادى. ءۇش نەمەرەسى بار. كورشى اپا بىردە اقليما اجەيگە مۇڭايىپ وتىرىپ كەلىنىنە قاتىستى مىنانداي جاعدايدان حاباردار ەتىپتى.
ول كىسىنىڭ كەلىنى زياش سىرت كوزگە وسەك ايتپايتىن، دورەكى مىنەزى جوق، جايباراقات ايەل كورىنگەنمەن، جاقىنىراق ارالاسقان ادام بىلاپىتتىڭ ناق ءوزى ەكەنىن بىلەتىن. سالاق ەكەنى سونشا، بىلعانعان ىشكيىمىن كۇيەۋىنىڭ تازا كيىمدەرىمەن قوسىپ، ءبىر شيفونەرگە سالادى ەكەن. ونىڭ بۇل ارەكەتىن بايقاعان ەنەسى «قاراعىم-اۋ، بۇتكيىمىڭدى اۋىستىرعان سوڭ بىردەن جۋۋ كەرەك قوي. كۇيەۋىڭنىڭ تازا كيىمدەرى تۇراتىن شيفونەرگە نەگە سالاسىڭ؟» دەسە، «قايتا-قايتا جۋىپ وتىرامىن با؟ گيگيەنالىق كۇندەرىم كەلگەندە، بىلعانعان ىشكيىمىمدى جاتىن بولمەدە اۋىستىرىپ، شيفونەرگە تىعا سالامىن. اپتا سوڭىندا كىر جۋاتىن كەزدە، ءبارىمىزدىڭ كيىمدەرىمىزبەن قوسىپ، جۋامىن عوي. وندا تۇرعان نە بار؟» دەيدى ەكەن. ايەل ادام ىشكيىمىن كۇيەۋى مەن بالالارىنىڭ كيىمدەرىمەن قوسپاي، بولەك لەگەنگە جۋۋ كەرەگىن ايتسا دا كەلىنى قولىن ءبىر سىلتەپتى.
بىردە ەنەسى زياش ۇيدە جوق كەزدە ۇلىنا تازا جەيدەسىن اپەرەيىن دەپ، ولاردىڭ جاتىن بولمەسىندەگى شيفونەردىڭ ەسىگىن اشىپ قالعاندا شوشىپ كەتەدى. زياش وزىنەن شىققان گيگيەنالىق لاس زاتتاردى بۇكتەپ، جەيدەلەردىڭ قاسىنا قويىپتى. كەلىنى كەلگەندە ەنەسى جەكە شاقىرىپ الىپ: «شىراعىم، ايەل ادام جەكە باس تازالىعىن ساقتاماسا توڭىرەگىندەگىلەرگە كەسىرى تيەتىنىن بىلمەۋشى مە ەدىڭ؟ ءتان تازالىعىن ساقتاۋ قاجەت، سونىمەن بىرگە جەكە باسىڭنىڭ بىلاپىت نارسەلەرىن وزگەلەرگە كورسەتۋ جاي عانا ۇيات ەمەس، سۇمدىق زياندى ارەكەت. سەن ءوزىڭنىڭ كۇيەۋىڭنىڭ دەنساۋلىعىنا نۇقسان كەلتىرىپ وتىرسىڭ. تۇسىنەسىڭ بە؟ ونىڭ ومىرىنە زيان تيگىزىپ وتىرسىڭ، الگىندەي ارەكەتتەرىڭمەن» دەپ اقىل ايتادى.
ءبىراق ەنەنىڭ كەلىنىنە ايتقان پايدالى كەڭەستەرى ايتقان جەرىندە قالىپ قويادى. «گيگيەنالىق بىلعانىش زاتتى قوقىسقا اپارۋعا ەرىندىم، ءارى سول ساتتە قوناققا بارۋعا دايىندالىپ، اسىعىس بولدىم. كەشكە اسۇيدەگى تاماق قالدىقتارىمەن قوسىپ تاستايمىن عوي» دەپتى. وسىلايشا ءسوز ۇقپايتىن زياش زيان جاساۋىن توقتاتپايدى. ەنەسى كەلىنىن تازالىققا ەش ۇيرەتە المايدى.
كورشى اپا ەشكىمگە ەشقاشان قاتتى ۇرسىپ جەكىمەيتىن. كەلىنىنە اقىلىن دە جۇمساق ۇنمەن، مادەنيەتتى تۇردە جەتكىزگەن عوي. ونى تۇسىنەر كەلىن بولساشى؟! ول كىسىنىڭ مۇڭىن شاعار جالعىز جاقىن ابىسىنى كورشىسى اقليما اجە ەدى. «ۇلىمنىڭ تۇبىنە جەتەتىن بولدى، بۇل قاتىن» دەپ، كوزىنە جاس الدى. «قايتەيىن، كورگەنى جوق سالاق قوي» دەپ ەگىلىپ وتىر» دەدى بىردە ول كىسى تۋرالى اقليما اجە.
كورشى اجەي تازالىعى جوق كەلىننەن بەكەر ۇرەيلەنبەپتى. زياشتىڭ كۇيەۋى قىرىققا دا تولماعان شاعىندا سەبەپسىزدەن سەبەپسىز، مالقوراعا بارىپ وزىنە ءوزى قول جۇمساپتى.
وتە اقكوڭىل، جايدارى جىگىت ەدى. ات ۇستىندە كەرەمەت وينايتىن. بۇكىل اۋىلدىڭ بالالارى جينالىپ، ودان ات ۇستىندە تريۋكتەر جاساۋدى ۇيرەنەتىن. سونداي مارقاسقا جىگىتتىڭ تۇبىنە تازالىعى جوق سالاق ايەلى جەتتى دەگەندى اۋىلداعى اپالار ءالى كۇنگە ايتىپ وتىرادى. «ولاقتان سالاق جامان» دەپ قازاق بەكەرگە ايتپاعان عوي.
دانا قامشىبەك
