مەن جارەۋكەدەن ازاتپىن، ءبىراق، ول كەزدەرى ءۇيسىز كۇيسىز كەزىم ەدى، استانادا استۆ-دا قىرىق ادام قيقۋلاسىپ «ءتىل» ءسوز بولعان جازىقسىز ءبىر جالادا، قاس قىلعانداي دىمسىز قالدىم. سارىلىپ سابىلىپ ءار ءشوپتىڭ باسىن شالدىم...
... اقشاسىز ادامنان دوس-جاراندا الىس ەكەن، ءبىرازى كەتكەن... كىسىلىكتىڭ قادىرىنە سوندا ءبىر كوزىم جەتكەن...
... ءتىرى جان ءتىستى باقامىز، مەن ءالى وسىندامىن. بىردە قاباق شىتىپ، بىردە كۇلدىم. شىم شىتىرىق ويلارعا شىداس بەرىپ، ءبىر ءوزىم ءبىر قاۋىم بوپ ءومىر ءسۇردىم... شىققان كۇن باتتى، باتقان كۇن قايتا شىقتى.
... ناعىز دوستارىم جىراقتا بولسا دا جانىمدا... كەرەكسىز، قولداۋسىز كەيپىمدى مويىندامادىم. قاۋقارىم مول ەدى، سوندىقتان اسا ۋايىمدامادىم. جۇمىس بولسىن دەپ كوكسەدىم، ءوزىم تەلە-شى بولعان سوڭ كوكسەگەندى سول جاقتان ەكشەدىم...
تاپتىم، تاپقانىم ماعان، مەن وعان ءزارۋ ەكەنبىز. جۇمىستىڭ بولعانىنا مەن، مەجەنىڭ تولعانىنان ول قۋاندى. تىگۋىن بىلگەن سوڭ تىزگىنىن بەردى، سوڭىمنان باياعى وزىمدەي زارۋلەر ەردى. قۇدايداي شىنىم! ۇياتقا قالماسقا كۇشىمدى سالىپ وڭ جامباسىممەن جاپىردىم، قياناتسىز قۇمىن قۇيىپ، جۇمىسىن سۋشا ساپىردىم. ... تارىسىن ءتۇيدىم، تاقياسىن كيدىم...
ەرگەن الگى زارۋلەر بىرتىندەپ جەتىلدى، جۇرە ءجۇرىپ، كۇلە ءجۇرىپ دوس بولدىق. ۇيرەنە ءجۇرىپ، ۇيرەتە ءجۇرىپ كوڭىلىمىز حوش بولدىق... ول ايتتى؛ «ءبىرىنشى قۇداي، سوسىن سەن» دەدى. ءبىر وتىرىك سەزىلدى، ءبىراق، سەنگىش كوڭىل تامشىلارعا ەزىلدى...
... مەن قاتارلاسا جەكەلىككە بۇرىلعانمىن، باياعىدان وزبەتىمشە يپ بوپ قۇرىلعانمىن. كىرپىشكە كىرپىش جالعاۋ سەبەپ بولدى. ايلاپ جىلداپ كەتۋ كەرەك بولدى. ەكى كەمە ءبىر ارناعا سيماعان سوڭ تەلەنىڭ ەسىگىن جاپتىم، ودان كەتتىم...
... كەتكەندە، كەتكەم جوق، بىردە جۇيتكىپ، بىردە سامعاپ ءجۇرىپ جوسپارىمنڭ سەكسەنىنە جەتتىم... شۇكىر، شۇكىر ەتتىم...
... ءۇش جىلعا قارتايىپ قايتا قول بەرگەندە الگى كۇلدىرگى، كۇلكىشى، ءمولدىر تامشىلى دوستارىم تانىماستاي وزگەرگەن. ايتپاقشى، ولاردىڭ بوس بەلبەۋىن كەتەر كەتپەي كوز كورگەن....
بۇل نە؟ سيلاستىق دەگەن ءبىر ەسىكتەن كىرۋ مە دەدىم؟ الدە ماڭگى بىرگە ءجۇرۋ مە دەدىم؟ ... مۇندا سول مەزەتكى جارەۋكە كۇلكى جيركەنىشتى شۋىل بولىپ قايتا ەستىلدى... بۇعان ەستىگەن قۇلاق جازىقتى. ءومىر عوي، بۇل قىزىقتى سوندايلاردىڭ ەنشىسىنە جازىپتى... مەن ازاتپىن!
... ءوتتى كەتتى! ەشكىم جازالانباسىن، ادال دوستىق الالانباسىن دەپ مەن مىنە وسىنى جازدىم...
مەن قاس جولىمبەت اسەمعازى قاپان ۇلى جىلقى جىلى شىلدە ايىنىڭ 29 جاڭاسىندا قوياندى قونىسىمدا وسى جازبانى حاتتادىم.
قولىمدى قويدىم، ءمورىمدى باستىم.
اسەمعازى قاپان ۇلىنىڭ “Facebook” الەۋمەتتىك جەلىدەگى پاراقشاسىنان.
“قامشى” سىلتەيدى
