ءبىزدىڭ قازاقتىڭ ءدىن جولىنا، اللا جولىنا تۇسكەندەرى اۋىزدارىنان اللانى تاستاماي، بەس ۋاقىت نامازدارىن قازا ەتپەي، كۇندىز-تۇنى دەۋگە بولادى، ءبىر جاراتقاننىڭ تىلەۋىن تىلەيتىنى راس بولار. ايتپەسە، اللانى اۋىزعا الىپ كەرەگى نە؟
ال، كەزىندە قىزىل يدەولوگيانىڭ تاربيەسىن كورگەن، شىنىن ايتقاندا اتەيست بولىپ قالىپتاسقان مەن بولسام، ءبىر جاراتۋشىنىڭ بار ەكەنىنە سەنەمىن دە، نەگىزىنەن قازاق دەگەن ۇلتىما ايرىقشا كوڭىل بولۋگە، قازاققا قالتقىسىز قىزمەت ەتۋگە، ۇلتىمنىڭ بارى مەن جوعىن تۇگەندەۋگە، ۇلتىمنىڭ قانداي دا ءبىر مۇڭى مەن قۋانىشىن بولىسۋگە تىرىسىپ كەلە جاتقان ءبىر جانمىن. بۇل مەنىڭ ويدان شىعارعان نەمەسە كولگىرسىگەن جارامساق جاعىمپازدىعىمنان ەمەس، شىن كوڭىلىمنەن، تازا نيەتىمنەن تۋعان، ەش بۇكپەسىز ويىم دەسەم دە بولادى. بۇنى كوزى قاراقتى جاندار مەنىڭ كۇندەلىكتى جازعاندارىمنان، نەگىزىنەن عالامتوردا جاريالاعاندارىمنان وقىپ، كورىپ جۇرگەن بولار...
مىنا مەنىڭ قاراقان باسىمدا «قايران، جاستىق شاقتىڭ» بارلىعى دەرلىك ىردۋ-دىردۋمەن، قۇر بوس جەلوكپە داڭعازامەن، ناتيجەسىز الا شاپقىنمەن وتكەنىن جاسىرمايمىن. قاي پەندە دە جاس كەزىندە تەك ءوزىنىڭ جەكە باسىنىڭ قامىن عانا كۇيتتەيدى ەكەن. جاس كەلىپ، اقىل توقتاتقان شاعىڭدا مۇلدەم باسقا اعىنعا تۇسەدى ەكەنسىڭ. قانشا وكىنگەنىڭمەن ەندى پايداسى شامالى سول ءبىر تىم الاڭسىز، اشىپ ايتقاندا، ويسىز كۇندەرىڭە ەندى ەشتەڭە ىستەي المايتىنىڭ ايداي اقيقات ەكەنىن تۇلا بويىڭمەن سەزىنگەندە «اھ!» ۇرعاندا ەش نارسەنىڭ قالپىنا كەلمەيتىنى راس قوي. تەك، ەرتەڭىڭە ءۇمىت ارتۋمەن عانا شەكتەلەدى ەكەسىڭ.
بۇل السىزدىك پە، جوق، اقىل توقتاتقاندىق پا، ول جاعىن تاپ باسىپ ايتا المايمىن.
بۇل جالعاندا ءومىر كەشكەن كەز كەلگەن پەندە دە وكىنىش پەن جەتپەگەن ارمان جەتەرلىك قوي. ءتىپتى، تاۋ-تاۋ التىننىڭ، التىن تاقتىڭ ۇستىندە وتىرعان سورلى پەندە دە وزىنشە ارمان وكىنىش بولادى ەكەن...
سوندا نە ىستەۋ كەرەك؟ ول جاعىن دا ءدوپ باسىپ ايتا المايمىن. ايتاتىنىم، ءار ادام، ەڭ الدىمەن، وزىنە مىقتى بولۋ كەرەك، انىعىراق ايتقاندا وزىنە قاتال جاۋاپكەرشىلىكپەن قاراۋ كەرەك سياقتى. سوندا عانا ورىنسىز قاتتى وكىنبەيسىڭ. ارينە، بۇلاي دەپ ايتۋ وڭاي. ءبىراق، ءبىر نارسە اقيقات، ول قانشا جەردە اتتان سالىپ ايعايلاعانىڭمەن قايتىپ ورنىنا كەلمەيتىن ورنى تولماس وكىنىش پەن قول جەتپەگەن اسىل ارمان دەر ەدىم...
جۇماش كەنەباي