ويىن بالاسى، الدىنا قويىلعان اسى، سوعىلىپ ءالى كورمەگەن سويىلعا باسى. شاشىلىپ جاتقان سۇيەك بار، سونىمەن ءبىر كۇن، «وينايىقشى» دەپ جۇگىرگەن ويىن قاراشى. سول ساتتە بالكىم، بالا ەمەن الدەن الار مۇڭ، تۇنمەن تۇتىگىپ ويانىپ، تاڭمەن اعاردىم. بەلگىسىز جاتقان سۇيەكتەر ەلەستەيدى ءالى، ايىرماسى جوق سەكىلدى مال مەن ادامنىڭ. اۋىلدىڭ ول ءبىر شەتى ەدى، جىراقتاۋ ەدى، جىراقتاۋ جەردە ءبىز شىعار قىرات بار ەدى. ەسەرسوق، ەس جوق بالالار دوپ تەبەمىز دەپ، سول جاققا الىپ باراتىن ءبىراق تا مەنى. ول شاقتا بالا ەمەس ەك ارمانى سىنىق، قيالدىڭ قۇسىن جۇرگەنبىز جاردان ۇشىرىپ. سارى توپىراق كەرەك دەپ قىرات قازىلدى، ءبىراق قازىلدى دالانىڭ دال-دالى شىعىپ. تالاي جان سوندا سول جەردى يەكتەپ ەدى، تاستادى دەپ ەم شىعارىپ جيەككە نەنى؟! اشىلىپ جاتقان مەن كورگەن توپىراق ەمەس، شاشىلىپ جاتقان ادامنىڭ سۇيەكتەرى ەدى... *** كەل، كەل بالام وتىرعىن قۇلاق سالعىن، الجىعان ءسوزى دەمە بۇل اق شالدىڭ. الدىڭدا الماعايىپ كەز كەلەدى، تىرلىكتىڭ تۇعىرىندا تۇراقتار كىم؟! ءبىزدىڭ داۋرەن و شاقتا تىم بولەك-تى، ات جالىندا ۇيقى العان كۇندەر ءوتتى. الا ءجىپ اتتاماعان قايران زامان، الا جىپپەن ورتەنىپ بىرگە كەتتى. ءبىز اقىلىن ۇلكەننىڭ جۇعىندادىق، وتكەندى اكەلسەك دەپ بۇگىنگە الىپ. جەڭگەگە جىگىت بولىپ قىرىندادىق، قالىڭدىققا جۇرگەندە ۇرىن بارىپ. ...ءاي، شال-اۋ، كوسەۋ قايدا قاراڭ قالعىر، ەتەيىن دەپ وتسىڭ با بالاڭدى العىر؟! وداندا ماما اعاشقا بايلا انانى، ءيتتى تەۋىپ، قازانعا ارانداپ ءجۇر. ...ءقازىر كەمپىر، جىلقىنى جاۋ المايدى، جىلقى، جىلقى بولعان سوڭ اراندايدى. ...جاۋ الماي كىم الادى دەپ وتىرسىڭ؟ بۇل قاقپاس قادالماسا قان المايدى. ءاي، قويشى، نە دەپ جاتىر ەدىم بالام، ...جۇرەكتىڭ تۇكپىرىندە مەنىڭ جارام. جاۋ جاعادان العاندا، ءبورى ەتەكتەن، ساقتاپ قالار ما ەكەنسىڭ ەلىڭدى امان؟! (تەگىن كەلمەس ومىرگە تەگىندە ادام) اتىڭا قون، جاۋعا شاپ، قارايلاما، قارايلاما مىناۋ اق سامايعا دا. ءبىزدىڭ تاريح جازىلماس شەجىرە عوي، اۋىزشا ايتىپ كەتكەن تالاي دانا. جەتكىز سونىڭ ەرتەڭگە دۇرىستىعىن، جۇگەنىندە جۇرمەسىن جىمىسقىنىڭ. قىلىشپەن الىپ جانە قىلىش قۇنىن، قايتار مىنا حالىقتىڭ تىنىشتىعىن. جونەل بولدى، بۇل جەردە مەن قالامىن، شالىسىنە ورالما شەرلى انانىڭ. قاسقىرشا ايبات شەگىپ كورسەت جاۋعا، يەسى «مەن قازاق» دەپ كەڭ دالانىڭ. ۇلى كەتتى باتا الىپ، ەرتە ءجۇرىپ، ەرتەڭىم دەپ كەۋدەسىن شەرتەدى ءۇمىت. انا قالدى اڭىراپ الاڭداۋلى، كوڭىلىنىڭ كومبەسى توڭكەرىلىپ. داۋىس شىقتى الدە زار، الدە مۇڭدى، كيىپ شىقتى ۇستىنە شال كەبىندى. دارەتىن اپ جاتقاندا الىس جاقتان، شىرامىتىپ قاپ - قارا شاڭ كورىندى. اۋ، اتا-ا-ا-ا-ا جاۋ كەلەدى، جاۋ كەلەدى، ەسكەرتىپ بالا كەلدى الدەنەنى. ...قاشپاڭدار، ءقادىرلى ءولىم قازاقتىكى، وسى ەدى، اقساقالدىڭ بار دەگەنى. ءورت ورادى ومىرگە قۇشتار ەلدى، قىلىش قيدى نامىسى قىسقان ەردى. اقساقال وققا ۇشقاندا كيىز ءۇيدىڭ كەرەگەسىن قۇلاتپاي ۇستاپ ءولدى. *** سۇيەك جايلى سۇرامادى ەشكىم دە، ءمان بەرمەدى ەسسىزىڭ دە، ەستىڭ دە. ارىز ايتىپ بارا جاتتى انا جاق، مىناۋ جالعان بەس كۇنگە. جاندار جانىن تىرلىك ءۇشىن جالداماق، مازار تۇردى مىنا جۇرتقا پاڭ قاراپ. اقسۇيەك دەپ ويناپ ءجۇرىپ كوپ ادام، سۇيەگىنە داق ءتۇسىردى تاڭبالاپ. بۇگىن تاريح، كۇنى كەشە ءتىرى ەدى، ەرتەڭىم دەپ ەرتە ايتىلعان تىلەگى. ءشىرىپ بىتكەن سۇيەك ەمەس، تالايدىڭ ۇگىتىلىپ كەتكەن بولار جىگەرى. كۇيىپ كەتسە جانامىن دەپ جالىنداپ، وتكەنىڭدى بۇگىن كىمدەر ساعىنباق؟! بالا شاعىم، جوقتاۋ ايتقان قارالى ەل، بولاشاعىن كومبەپ ەدى ارۋلاپ. بەۋ تاريحىم و، نە دەگەن بىلگىرسىڭ، كەشەگىدەي بۇگىن كىمدەر ءبىر ءجۇرسىن؟! سۇيەك تۇگىل سۇيەنىشىن بۇل كەزەڭ تەۋىپ ءوتىپ بارا جاتتى كىم ءبىلسىن...  

(قازاقتىڭ وتكەنىنەن سىر شەرتۋ) تولقىپ جاتقان نار وركەشتى نار قۇمدار، جول كورسەتشى ارتىم – سوقپاق، الدىم – جار، (مەنى كورىپ نەگە ءۇنسىز قالدىڭدار)؟! قىش قالاعا كوكتەم قانشا كەلگەنمەن، قۇم مىنەزىن وزگەرتە الماس جاڭبىر بار. مەنى وتكەنگە دەدەكتەتىپ جەتەلەر، قۇمعا سىڭگەن تاعدىرلار. قۇمعا سىڭگەن ەڭبەك پەن تەر، كوز جاسىن، قۇم مىنەزى قۇيىن بوپ كەپ قوزعا شىن. ءشولستان دەپ باستادى ەكەن نەگە ولاي، اسان قارت تا ءسوز باسىن. يمانمەنەن بەرگىزەتىن ارعا ءمان، قىش قالام-اۋ، قۇدىرەتىڭە تاڭ قالام سەندە قانشا ءجۇرىپ وتكەن ءىز جاتىر، قۇم جاسىرا الماعان. جاسىرا الماي تۇيە تاۋعا شوككەن كۇن، قىش قالادان كۇمبەزدەردى كوپ كوردىم. پەشەنەگە جازىلعانى شىعار، ءا؟! كەسەنەگە اينالعانى وتكەننىڭ. مەيلى وسىنشا قىسقا بولسىن ءفاني تىم، ءالى قانشا دۇنيەلەر بار تانيتىن. قايران مەنىڭ قازاعىمنان اينالدىم، قىشتان قۇيعان تاريحىن. بولاشاق بار، بۇگىن مەنەن بۇرىن بار، قۇيىن ءجۇرىپ كىمنىڭ ءىزىن قۇم ۇرلار؟! مەن سەندەرگە وتكەنىم دەپ باس يەم، قىشقا اينالعان قىسقا عانا عۇمىرلار.  

اۋىلدىڭ بالاسى ەدىم، اڭعال ەدىم، تاعدىرىما كوشىرگەم تاڭعى الەمىن. جۇلدىزدىڭ اققانىنا تىلەك ايتىپ، ءبىر قىزدىڭ اڭساۋشى ەدىم ارلى ادەبىن. جانىم ول كەز سەزىمگە جانشىلماعان، ارمانىم دا بار ەدى تاۋسىلماعان. تايىم قالدى مىنىسكە ۇيرەتىلمەي، قايىڭ قالدى قابىعى ارشىلماعان. كولىككە وتىرعان ءسات بەكەت بارىپ، كوز الدىمدا تاۋ قالىپ، ەتەك قالىپ. جۇگەن ۇستاپ جۇگىردىڭ نەسىنە اعا، جىلقىنى كەتە المادىم جەتەككە الىپ. جازىلماس جۇرەك دەيتىن ەت-شيپامەن، قالاعا ساپ جىبەردى شەتكى ءۇي سالەم. سوڭعى رەت بالالىقپەن دۇعا جاساپ، اتام جاتقان مازارعا بەت سيپاپ ەم. ۋىسىمدا تۇرعانداي كەي ءتۇن، الەم، ولەڭ جازسام – ءموپ-مولدىر، بەيكۇنالى ەم. ءنىلدىڭ سۋىن بىلمەيمىن، كورگەنىم جوق، «كىردىڭ سۋىن باسپاشى»، - دەيتىن اجەم. بىلەمىن جەر – مەكەنىم، كوك – تۇراعىم، نەسىنە كوپ تومەندەپ، كوپ بۇعامىن. كىردىڭ سۋىن باسپايمىن دەپ جۇرگەندە، ءوزىم كىرلەپ كەتكەندەي بوپ تۇرامىن.

نۇرتاس تۇرعانبەك  - 1993 جىلى الماتى وبلىسى، رايىمبەك اۋدانى، نارىنقول اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن. ءال-فارابي اتىنداعى قازاق ۇلتتىق ۋنيۆەرسيتەتى، فيلولوگيا، ادەبيەتتانۋ جانە الەم تىلدەرى فاكۋلتەتىنىڭ 4 كۋرس ستۋدەنتى. رەسپۋبليكالىق مۇقاعالي جىر ءمۇشايراسىنىڭ باس جۇلدە يەگەرى. حالىقارالىق جانە رەسپۋبليكالىق جىر ءمۇشايرالارىنىڭ جەڭىمپازى.