عۇلاما مۋجاھيت: «ءقادىر ءتۇنى – تاعدىر ءتۇنى. ونىڭ بۇلاي اتالۋىنىڭ سەبەبى، اللا تاعالا بۇل ءتۇنى كەلەسى جىلعى ءقادىر تۇنىنە دەيىن كىمنىڭ اجالى جەتەتىنىن، كىمگە قانشا ريزىق-نەسىبە بولىنەتىنىن، تاعى باسقا ۇكىمدەردى بەلگىلەيدى. سودان سوڭ بارلىعىن ءتورت پەرىشتەگە: ءجابىرايىل، يسرافيل، ميكايىل جانە ءولىم پەرىشتەسىنە تاپسىرادى»، ‒ دەگەن.
ال، ابدۋللاھ يبن ابباس (اللا اكەسى ەكەۋىنەن رازى بولسىن): «سول ءتۇنى كىتاپتىڭ اناسىنان، ياعني ءلاۋحۋل ماحفۋزدان ءبىر جىلدىڭ ىشىندە كىمگە قانشا ريزىق بولىنەتىنى، قاشان قانشا جاڭبىر جاۋاتىنى، كىمنىڭ دۇنيەگە كەلەتىنى، كىمنىڭ دۇنيە سالاتىنى، كىمنىڭ قاجىلىققا باراتىنى دا جازىلادى»، ‒ دەگەن. ياعني، بۇل – تىلەكتەر قابىل بولاتىن ءتۇن. ارينە، ءار ادامنىڭ جۇرەك تورىندە ورىندالماي جۇرگەن ارمانى، قاجەتتىلىكتەرى بار. اللا تاعالا تىلەكتەردى ءار ادامنىڭ ءوز تىلىندە دە ەستيدى. دەگەنمەن، قۇران مەن سۇننەتتە كەلەتىن دۇعالاردىڭ قابىل بولۋ مۇمكىندىگى جوعارى بولعاندىقتان ەڭ تاڭداۋلى دۇعالاردى توپتاستىردىق. قاعازعا شىعارىپ، رامازاننىڭ سوڭعى تۇندەرىن دۇعا جاساۋمەن وتكىزۋگە قالاي قارايسىز؟
اللادان جان بايلىعىن ءارى ماتەريالدىق بايلىقتى سۇرايتىن دۇعا
يبن ماسعۇد (وعان اللا رازى بولسىن ) اللا ەلشىسىنىڭ (وعان اللانىڭ يگىلىگى مەن سالەمى بولسىن) بىلاي دەپ ءجيى ايتاتىنىن ەستىگەن:
«يا، اللا، راسىندا، مەن سەنەن سەنىڭ باسشىلىعىڭدى، تاقۋالىقتى، (كۇنادان جامان قىلىقتاردان) پاكتىكتى جانە بايلىقتى سۇرايمىن». (مۋسليم)
(اللاھۋمما، ينني اسااليۋكال-ھۋدا، ۋا تۋقا، ۋال-افافا ۋالعينا)
اللادان اماندىق سۇرايتىن دۇعا
يا، اللا! سەنەن مەن (وسى) دۇنيە جانە اقىرەتتە جارىلقاۋ مەن ەسەن-اماندىقتى تىلەيمىن. ۋا، اللا! سەنەن مەن دىنىمدە، تۇرمىس-تىرشىلىگىمدە، وتباسىم مەن مال-مۇلكىمدە جارىلقاۋ مەن ەسەن-اماندىق تىلەيمىن. ۋا، اللا! مەنىڭ ءابۇيىرىمدى ءوزىڭ بۇركەپ قويعايسىڭ، مەنى قورىقىنىشتان امان ەتكەيسىڭ. ۋا، اللا! مەنى الدى-ارتىمنان، وڭ جاق-سول جاعىمنان جانە توبەمنەن دە ءوزىڭ ساقتاعايسىڭ! سونداي-اق كەنەتتەن قياناتقا ۇشىراپ، ءولىپ كەتۋدەن ءوز ۇلىلىعىڭنان پانا سۇرايمىن!
«اللاھۋمما ينني اس-الۋكال-افۋا ءۋال-افياتا فيد-دۋنيا ءۋال-احيراھ. اللاھۋمما ينني اس-الۋكال-افۋا ءۋال-افياتا: في ءدينيۋا دۋنيا-يا ءۋا ءاھلي، ءۋا ءمالي. اللاھۋمماس-تۋر اۋراتي ءۋا ءامين راۋاتي اللاھۋمماح-فازني مين ءبايني ءياداييا ءۋا مين حالفي، ءۋا ان ءياميني ءۋا ان ءشيمالي، ءۋا مين ءفاۋقي، ءۋا اۋزۋبيازاماتيكا ءان ءۋعتالا مين ءتاحتي».
ساليقالى ايەل سۇراۋ
«ءروب-با-ناا ءھاب-لا-ناا مين ءاز-ۋاا-دجي-ناا ءۋا ءزۋر-ري-ياا-تي-ناا ءقۋر-رو-تا ءا-يۋ-نيۋ ءۋادج-حال-ناا ءليل-مۋت-تا-قيي-ناا-ي-ماا-ماا»
«راببىمىز! جۇبايلارىمىزدى جانە ۇرپاقتارىمىزدى كوزىمىزدىڭ قۋانىشى ەت ءارى ءبىزدى تاقۋالاردىڭ الدى ەتە گور!»
قىرسىق ايەلدىڭ، جامان دوستىڭ كەسىرىنەن اللاعا سىيىنۋ
ءابۋ ھۋرايرا (اللا وعان رازى بولسىن) بىلاي دەيتىن: «پايعامباردىڭ (وعان اللانىڭ يگىلىگى مەن سالەمى بولسىن) دۇعالارىنىڭ قاتارىندا مىنا (دۇعا) دا بار ەدى: «يا، اللا، اقيقاتىندا، مەن سەنەن جامان كورشىدەن، ونىڭ (كەسىرىنەن) شاشىم ۋاقىتىسىنان بۇرىن اعارىپ كەتەتىن ايەلدەن، ۇستىمنەن بي بولاتىن بالادان، مەن ءۇشىن ازاپقا اينالاتىن دۇنيەدەن، كوزى مەنى كورەتىن، ال جۇرەگى اڭدىپ وتىراتىن، ءارى ەگەر ول مەنەن ءبىر جاقسى نارسە كورسە، جاسىراتىن، ال ەگەر مەنەن جامان نارسە بايقاسا، جارياعا جار سالاتىن دوستان پانا سۇرايمىن»”. ءات-تاباراني «ءاد-دۋ’ا» 3/1425. حاديس ساحيح (سەنىمدى).
(اللاھۋمما ينني ا‘ۋزۋبيكا مين ءجاري سسۋ-ي، ۋا مين ءزاۋجين تۋشاييبۋني كابلا-ل-ماشيب، ۋا مين ءۋالادين ياكۋنۋ ‘ءالايا راببان، ۋا مين ءمالين ياكۋنۋ ‘اليايا ‘ازابان، ۋا مين حاليلين ماكيرين ‘اينۋحۋ تاراني ۋا قالبۋھۋ يار‘اني ين را-ا حاساناتان دافاناھا، ۋا ءيزا را-ا سايياتان ازا‘اھا).
ادام پايعامباردىڭ (وعان اللانىڭ سالەمى بولسىن) تاۋبە جاساعاندا ايتقان دۇعاسى:
«راببىمىز! ءبىز وزىمىزگە ادىلەتسىزدىك ىستەدىك. ەندى ءبىزدى كەشىرىپ، راقىم ەتپەسەڭ، ءسوزسىز زيانعا ۇشىراعانداردان بولامىز» («اراف» سۇرەسى، 23-ايات).
«ءروببانا ءزالامنا ءانفۋسانا ءۋايل ءلام ءتاعفير ءلانا ءۋاتارحامنا لاناكۋۋناننا ءمينال حاسيريين»
اللادان كەشىرىم وتىنگەندە، ەڭ جاقسىسى بىلاي دەپ دۇعا ايتۋ:
«يا، اللا! سەن مەنىڭ راببىمسىڭ، سەنەن باسقا قۇلشىلىققا لايىقتى قۇداي جوق. سەن مەنى جاراتتىڭ، ال مەن سەنىڭ قۇلىڭمىن. Meن كۇش-قۇدىرەتىم جەتكەنشە ساعان دەگەن ۋادەمدى، ءارى سەرتىمدى ساقتايمىن. ءارى جاساعان ىستەرىمنىڭ جاماندىعىنان وزىڭە سيىنامىن. ماعان بەرگەن نىعمەتتەرىڭدى مويىندايمىن، ءارى كۇنالارىمدى دا مويىندايمىن. مەنى جارىلقاي گور! شىن مانىندە، سەنەن وزگە كۇنالاردى جارىلقاۋشى ەشكىم جوق!»
«ءاللاھۋمما، ءانتا راببي، ءلا ءيلاھا ءيللا ءانتا، ءحالاقتاني ءۋا ءانا ‘ابدۋكا، ءۋا ءانا ‘ءالا ‘اھديكا ءۋا ءۋا’ديكا ءما-ستاتاعتۋ، ءا’ۋزۋ بيكا مين ءشارري ءما ءسانا’تۋ ءابۋ-ۋ لاكا بي-ني’ماتيكا ‘ءالاييا ءۋا ءابۋ-ۋ بي-زانبي، ءفاعفير لي، ءفا ءينناھۋ ءلا ءياعفيرۋ-ز-زۋنۋبا ءيللا ءانتا!»
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَط عْتُ، أَعُوذُ
بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ
لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ إِلاَّ أَنْتَ
كەشىرىم سۇراۋ دۇعاسى
«يا، اللا! شىن مانىندە، مەن وزىمە اسا كوپ زۇلىمدىق جاسادىم. كۇنالاردى كەشىرەتىن وزىڭنەن باسقا ەشكىم جوق. ءوز جارىلقاۋىڭمەن مەنى كەشىر دە، ماعان راقىم ەت. راسىندا، سەن اسا جارىلقاۋشى، ەرەكشە راحىمدىسىڭ!»
«ءاللاھۋمما، ينني ءزالامتۋ ءنافسي ءزۋلمان كاسيران ءۋا ءلا ءياعفيرۋ-ز-زۋنۋبا ءيللا ءانتا. فاعفير لي ءماعفيراتان مين ‘ينديكا ءۋارحامني، ينناكا ءانتا-ل-عافۋرۋ-ر-راحيم!»
اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْماً كَثِيراً، وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْ فِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ
وَارْحَمْنِي، إِنَّكَ أَنْتَ الغَفورُ الرَّحيمُ
كىمدە-كىم: «ءاستاعفيرۋ-للاھ-ال-’ءازىيما-للازي ءلا ءيلاھا ءيللا ءھۋۋا-ل-حايۋ-ل-قاييۋمۋ ءۋا ءاتۋبۋ ءيلايھ!»
أَسْتَغْفِرُ اللَََّّ الْعَظيمَ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ القَيُوُمُ وَأَتُوبُ إِلَيهِ،
(«ودان باسقا قۇلشىلىققا لايىقتى قۇداي بولماعان ءتىرى ءارى ماڭگى جاساۋشى ۇلى اللاھتان كەشىرىم تىلەپ، ءارى وعان تاۋبە ەتەمىن») - دەسە، ول ءتىپتى شابۋىلداعان دۇشپاننان (سوعىس الاڭىنان) قاشقان بولسا دا، اللا ونى كەشىرەدى!»
ءقادىر تۇنىندە وقىلاتىن دۇعا
ايشا انامىزدىڭ (اللا وعان رازى بولسىن) پايعامبارىمىزدان (وعان اللانىڭ يگىلىگى مەن سالەمى بولسىن): «ۋا، اللا ەلشىسى، ەگەر مەن ءقادىر ءتۇنىنىڭ باستالعانى تۋرالى بىلسەم، نە ايتۋىم كەرەك؟» ‒ دەپ سۇراعانى ريۋايات ەتىلەدى. بۇعان پايعامبارىمىز (وعان اللانىڭ يگىلىگى مەن سالەمى بولسىن): «يا، اللا، راسىندا، سەن – كەشىرىمدىسىڭ، كەشىرۋدى جاقسى كورەسىڭ. مەنى كەشىرە گور! /ءاللاھۋمما ينناكا افۋۋن، تۋحيببۋل-افۋا فافۋ-انني/» ‒ دەپ ايت»، ‒ دەپ جاۋاپ بەرگەن (ءات-تيرميزي، يبن ءماجاھ، ال-حاكيم).
ءقابىر ازابىنان، جامان حالدە قارتايۋدان سىيىنۋ
«يا، اللا! اقيقاتىندا، مەن ساعان ساراڭدىقتان سىيىنامىن، ءارى ساعان قورقاقتىقتان سىيىنامىن، جانە ساعان قاۋساعان قارت بولىپ قالۋدان سىيىنامىن، سونداي-اق ساعان دۇنيە بۇلىگىنەن جانە ءقابىر ازابىنان سىيىنامىن».
«ءاللاھۋمما، ينني ءا’ۋزۋ بيكا مين ءال-بۋحلي، ءۋا ءا’ۋزۋ بيكا مين ءال-جۋبني، ءۋا ءا’ۋزۋ بيكا مين ءان ءۋراددا ءيلا ءارزاليل-’ۋمۋري، ءۋا ءا’ۋزۋ بيكا مين فيتناتي-د-دۋنيا ءۋا ‘ءازابيل-قابر».
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ، وَأَعوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ،
وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْقَبْرِ
اللادان كوركەم قۇلشىلىق جاساۋدا كومەك سۇراۋ
«يا، اللا! ءوزىڭدى زىكىر ەتۋگە، وزىڭە شۇكىر ەتۋگە ءارى وزىڭە كوركەم تۇردە قۇلشىلىق ەتۋگە ماعان جاردەم بەر».
«ءاللاھۋمما، ءا’ينني ‘ءالا زيكريكا، ءۋا شۋكريكا، ءۋا حۋسني ‘يباداتيك».
اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ، وَشُكْرِكَ، وَحُسْنِ عِبادَتِكَ
يا، اللا! مەنى ءوزىڭدى ءاردايىم ەسكە الۋشى، ساعان شۇكىر ەتۋشى، ساعان بويسۇنۋشى ءارى وزىڭە قايتۋشى قىلعايسىڭ. ۋا، راببىم! مەنىڭ تاۋبەمدى قابىل ەت، كۇنالاردان تازالا، دۇعامدى قابىل ەت، دالەلىمدى مىقتى ەت، جۇرەگىمدى تۋرا جولعا سال، ءتىلىمدى بەرىك قىلعايسىڭ جانە كوكىرەگىمنىڭ كەگىن باسقايسىڭ.
«ءاللاھۋمماج-الني زاككاران لاكا، شاككاران لاكا، ءمۋتاۋۋاان لاكا، ءمۋحبيتان يلايكا، ءاۋۋاھان ءمۋنيبا. راببي ءتاقاببال ءتاۋباتي، ءۋاعسيل ءحۋباتي، ءۋا ءاجيب ءداۋاتي ءۋا ءساببيت ءحۋججاتي، ءۋاھدي قالبي، ءۋا ءسادديد ءليساني ءۋاسلۋل ءساحيماتا سادري».
اللادان ءجانناتتى سۇراپ، توزاقتان سىيىناتىن دۇعا
«يا، اللa! راسىندا، مەن سەنەن ءجانناتتى سۇرايمىن، ءارى وتتان وزىڭە سيىنامىن!»
«ءاللاھۋمما ينني اس-الۋكال ءجانناتا ءۋا ءا’ۋزۋ بيكا مين ءان-نار!»
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ
قارىزعا، ۋايىمعا باتقان كىسىنىڭ دۇعاسى
«ءاللاھۋمما ينني ءا’ۋزۋ بيكا مين ءال-ھاممي ءۋال-حازاني، ءۋال-’اجزي ۋال-كاسالي، ءۋال-بۋحلي ءۋال-جۋبني، ءۋا ءدالا’ءيد-دايني ءۋا ءعالاباتير-ريجال».
))اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْبُخْلِ وَ الْجُبْنِ، وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ((
«يا، اللا! راسىندا، مەن ساعان ۋايىم-قايعىدان، السىزدىك پەن جالقاۋلىقتان، ساراڭدىق پەن قورقاقتىقتان، قارىزدىڭ اۋىرتپالىعىنان ءارى ادامداردىڭ جابىرلەۋىنەن سيىنامىن» (بۇل جەردە ادامدار ءجيى جاعدايدا نە جابىرلەۋشى، نە جابىرلەنۋشى بولاتىنى مەڭزەلىپ تۇر. اۋدارمانىڭ كەلەسىدەي باسقا نۇسقاسى دا بولۋى مۇمكiن: «...ءارى ادامداردىڭ اراسىندا قور بولعان كۇيگە تۇسۋىمنەن...»).
ىسىڭە بەرەكە سۇراۋ
«يا، اللا! سەنىڭ راحىمىڭا ءۇمىت ەتەمىن. مەنى ءبىر مەزەتكە بولسا دا ءوز ناپسىمە تاستاما، ءارى مەنىڭ بارلىق جۇمىستارىمدى وڭدا، سەنەن باسقا قۇلشىلىققا لايىقتى قۇداي جوق!»
«ءاللاھۋمما، راحماتاكا ءارجۋ، ءفا ءلا تاكيلني ءيلا ءنافسي ءتارفاتا ‘اينين، ءۋا اسليح لي ءشا’ني كۋللاھۋ، ءلا ءيلاھا ءيللا ءانتا!»
اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُ و، فَلََ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ
پايدالى ءبىلىم سۇراۋ
«يا، اللا! راسىندا، مەن سەنەن پايدالى ءبىلىم، ادال ريزىق-نەسىبە ءارى (ءوز قۇزىرىندا) قابىل بولاتىن امال سۇرايمىن!»
«ءاللاھۋمما، ينني اس-الۋكا ‘ءيلمان ءنافي’ان، ءۋا ريزقان ءتاي-يبان، ءۋا ‘ءامالان ءمۋتاقاببالان!»
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعا،ً وَرِزْقاً طَيِّبا،ً وَعَمَلًَ مُتَقَبَّلَ
قايتىس بولعان ادامدار ءۇشىن
«راببىمىز! ءبىزدى ءارى بىزدەن بۇرىن يمان كەلتىرگەن باۋىرلارىمىزدى جارىلقاي كور! ءارى سونداي يمان كەلتىرگەندەر ءۇشىن جۇرەگىمىزدە ءبىر جەك كورۋشىلىك قىلما» دەيدى» («حاشىر» سۇرەسى، 10-ايات).
«ءراببانا عفير ءلانا ءۋالييحۋانينال ءلاز̃ءيينا ءساباقۋۋنا ءبيلييماني ءۋالا ءتاجال فيي ءقۋلۋۋبينا ءعيللال ءليللاز̃ءيينا ءامانۋۋ ءراببانا ينناكا ءراۋۋفۋر راحييم»
رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَاب}
ساليقالى ۇرپاق سۇراۋ
«روب-بيدج-ال-نيي ءمۋ-قييماس ءسو-لا-تيي ءۋاميڭڭ ءزۋر-ري-ياتيي ءراببانا ءۋا-تاقاببال ءدۋ-اا-ي»
«راببىم! مەنى جانە ۇرپاعىمدى نامازدى (بارلىق شارتتارىن ساقتاپ، بەرىلە) تولىق ورىنداۋشى ەت. راببىمىز! تىلەگىمدى قابىل ال!»
رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء
ەكى دۇنيە يگىلىگىن سۇراۋ
يا، راببىمىز! بىزگە بۇل دۇنيەدە دە جاقسىلىق بەر، اقىرەتتە دە جاقسىلىق بەر جانە ءبىزدى توزاق ازابىنان ساقتا!
«ءرابباناا ءااتينا ءفيد-دۇنيا ءحاساناتان، ۋا فيل-ااحيراتي ءحاساناتان، ۋا ءقيناا ‘ءازابان-نار»
رَبَّنَا اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِى اْلاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّار
شيپا سۇراۋ
«ماعان ءبىر پالەكەت كەلدى. ال سەن مەيىرىم ەتۋشىلەردىڭ ەڭ مەيىرىمدىسىسىڭ»
«ءانن-نيي ءماس-سا-ني-ياد-دۋر-رۋ ءۋا ءاڭڭ-تا ءار-حا-مۋر-روو-حي-ميين»
اتا-انا ءۇشىن جاسالاتىن دۇعا
«راببىم، مەنى كىشكەنتايىمنان باعىپ، تاربيەلەپ وسىرگەنىڭدەي ولارعا مەيىرىم ەت!»
«روب-بير-حام-ھۋ-ماا-كا-ماا ءروب-با-ياا-نيي سو-عيي-روو»
جوقشىلىقتان، اۋرۋ-سىرقاۋدان سىيىنۋ
يا، اللا! تانىمە ساۋلىق بەر! ۋا، اللا! ەستۋىمە ساۋلىق بەر! ۋا، اللا! جانارىما ساۋلىق بەر! سەنەن باسقا ەشبىر قۇداي جوق. ۋا، اللا! مەن كۇپىرلىك پەن جوقشىلىقتان وزىڭە سىيىنىپ، پانا سۇرايمىن. سونداي-اق ءقابىر ازابىنان وزىڭە سىيىنىپ، پانا سۇرايمىن. سەنەن باسقا ەشبىر قۇداي جوق.
«اللاھۋمما افيني في ءباداني، اللاھۋم- ءما افيني في ءسامي، اللاھۋمما افيني في ءباساري، ءلا ءيلاھا ءيللا ءانت. اللاھۋمما ينني ءاۋزۋ بيكا مينال-كۋفري ءۋال-فاقري، ءۋا ءاۋزۋ بيكا مين ءازابيل-قابري، ءلا ءيلاھا ءيللا ءانت».
جاقسى مىنەز سۇراۋ
يا، اللاھ! مەنى ءومىردىڭ قيىندىعىنان ساقتاي گور. مەنى ەڭ جاقسى ىستەر مەن جاقسى مىنەزگە جەتەلەي گور. ويتكەنى ونىڭ ەڭ جاقسىسىنا سەنەن باسقا ەشكىم جەتەلەي المايدى. جانە ونىڭ جامانىن مەنەن ايىقتىرعايسىڭ. ويتكەنى ونىڭ جامانىنان مەنى سەنەن باسقا ەشكىم دە ايىقتىرا المايدى.
«اللاھۋمما ينني ءاۋزۋ بيكا مين ءان ءۋراددا ءيلا ءارزاليل-ۋمر. اللاھۋمماھ-ديني ءاحسانال-امالي، ءۋال-احلاقي ءلا ءياھدي ءلي-احسانيھا ءيللا ءانتا ءۋاسريف انني ءسايي-اھا ءلا ءياسريفۋ ءاننيسايي-اھا ءيللا ءانت».
كەدەيلىكتەن، جامان مىنەزدەن سىيىنۋ
يا، اللا! مەنىڭ ءدىنىمدى دۇرىس، ءۇيىمدى كەڭ، ريزىعىمدى بەرەكەلى قىلعايسىڭ. ۋا، اللا! قاتىگەزدىكتەن، بەيقامدىقتان، قورلىقتان جانە كەدەيلىكتەن وزىڭە سىيىنىپ، پانا سۇرايمىن. ۋا، اللا! كاپىرلىكتەن، پاسىقتىقتان، ماقتانشاق- تىقتان، سۇمعادان جانە ريادان وزىڭە سىيىنىپ، پانا سۇرايمىن. ۋا، اللا! كەرەڭ، ساقاۋ، الاپەس بولۋىمنان جانە جامان اۋرۋلاردان وزىڭە سىيىنىپ، پانا سۇرايمىن.
«اللاھۋمما ءاسليح لي ديني ءۋا ءۋاسسي لي ءداري، ءۋا باريك لي في ريزقي. اللاھۋمما ينني ءاۋزۋ بيكا ءمينال-قاسۋاتي ءۋال-عافلاتي ءۋاز- ءزۋللاتي ۋال-ماسكاناتي، ءۋا ءاۋزۋ بيكا مينال-كۋفري، ءۋال-فۋسۋقي ءۋاش شيقاقي ءۋاس-سۋماتي ءۋار-ريا-ي ءۋا ءاۋزۋ بيكا ءميناس-سۋممي ۋال-بۋكمي ءۋال-جۋزامي ءۋا ءساي-ييل-اسقام».
ريزىق سۇراۋ
يا، اللا! كوبەيتە گور، كەمىتپە، سىيلى قىل دا، بەيشارا قىلما، بەرە گور دە، تىيا كورمە، ءبىزدى تاڭدا دا، قۇر قالدىرما. ۋا، اللا! بارلىق ىستەرىمنىڭ سوڭىن جاقسارت. دۇنيە قورلىعىنان جانە اقىرەت ازابىنان قۇتقار.
«اللاھۋمما ءزيدنا ءۋا ءلا ءتانقۋسنا، ءۋا اكريمنا ءۋا ءلا ءتۋھيننا، ءۋا ءاتىينا ءۋا ءلا ءتاحريمنا، ءۋا ءاسيرنا ءۋا ءلا ءتۋ-اسسير ءالاينا. اللاھۋمما ءاحسين ءاقيباتانا فيل-ۋمۋري كۋلليھا، ءۋا ءاجيرنا مين حيزيد-دۋنيا ءۋا ءازابيل-احيرا».
جاقسىلىق سۇراۋ
يا، اللا! جاقسىلىقتىڭ باستاۋى مەن سوڭىن، اۋەلگىسى مەن اقىرعىسىن، اشكەرەسى مەن جاسىرىنىن، ءجانناتتاعى بيىك دارەجەلەردى سۇرايمىن. مەنىڭ زىكىرىمدى جوعارىلاتىپ، اۋىرتپالىعىمدى تاستا، جۇرەگىمدى تازالاپ، اۋرەت جەرىمدى ساقتا جانە كۇنالارىمدى كەشىر.
«اللاھۋمما ينني اس-الۋكا ءفاۋاتيحال-حايري ءۋا ءحاۋاتيماھۋ ءۋا ءجاۋامياھۋ، ءۋا ءاۋۋالاھۋ ءۋا ءاحيراھۋ ءۋا زاھيراھۋ ءۋا ءباتىيناھۋ، ءۋادداراجاتيل-ۋلا ءمينال-جانناھ. اللاھۋمما ينني اس-الۋكا ءان ءتارفاا زيكري، ءۋا ءتاداا ۋيزري، ءۋا تۋتاھھيرا قالبي، ءۋا ءتۋحاسسينا فارجي، ءۋا ءتاعفيرا لي ءزانبي».
قيىنشىلىقتان، باقىتسىزدىقتان سىيىنۋ
يا، اللا! سىناق قيىنشىلىقتارىنان، باقىتسىزدىقتاردىڭ جالعاسۋىنان، تاعدىردىڭ جاماندىعىنان، دۇشپانداردىڭ باسىنۋىنان
ساعان سىيىنىپ، پانا تىلەيمىن. ۋا، جۇرەكتەردى قۇبىلتۋشى اللا! جۇرەگىمدى ءوز دىنىڭە ورنىقتىر. ۋا، جۇرەكتەردى باعىتتاۋشى اللا!
جۇرەكتەردى ءوز تاعاتىڭا باعىتتاعايسىڭ.
«اللاھۋمما ينني ءاۋزۋ بيكا مين ءجاھديل-بالا-ي، ءۋا داركيش-شيقا-ي، ءۋا سۋ-يل-قادا-ي، ءۋا ءشاماتاتيل-ادا. اللاھۋمما ءمۋقالليبال-قۋلۋبي ءساببيت قالبي ءالا دينيك. اللاھۋمما ءمۋسارريفال-قۋلۋبي سارريف قالبي ءالا تااتيك».
اللادان ءوزىن جاقسى كورەتىن جۇرەك، يمان سۇراۋ
يا، اللا! ءوزىڭدى جاقسى كورۋدى جانە سەنى جاقسى كورەتىندى جاقسى كورۋدى جانە سەنىڭ جاقسى كورۋىڭە جاقىنداتاتىن ءاربىر امالدى جاقسى كورۋدى ماعان ءناسىپ ەت. ۋا، اللا! سەنەن ماسەلەنىڭ قايىرلىسىن، جاقسى دۇعا، جاقسى ناتيجە جانە جاقسى ساۋاپ سۇرايمىن. مەنى بەكەم ەت جانە تارازىمدى اۋىرلات، يمانىمدى نىعايت، دارەجەمدى كوتەر، نامازىمدى جانە عيباداتتارىمدى قابىل ەت، قاتەمدى كەشىر جانە ماعان جوعارى دارەجەلى ءجانناتتى ءناسىپ ەت!
«اللاھۋمما ينني اس-الۋكا حۋبباكا ءۋا ءحۋببا ءمان يۋحيببۋكا، ءۋا ءحۋببا كۋللا ءاما لين يۋقارريبۋني ءيلا حۋببيك. اللاھۋمما ينني ءاس- الۋكا ءحايرال-ماس-الاتي، ءۋا حايراد-دۋا-ي ءۋا ءحايران-ناجاحي، ءۋا ءحايراس-ساۋابي، ءۋا ءساببيتني ءۋا ءساققيل ماۋازيني، ءۋا حاققيق ءيماني، ءۋارفا ءداراجاتي، ءۋا ءتاقاببال ءسالاتي ءۋا ءيباداتي، ءۋاعفير ءحاتي-اتي ءۋا اس-الۋكاد-داراجاتيل-ۋلا ءمينال-جانناھ».
بەرەكە سۇراۋ
يا، اللا! مەنىڭ ەستۋىمدى، كورۋىمدى، مىنەزىمدى، سىرت كەلبەتىمدى، وتباسىمدى، ءومىرىمدى جانە امالىمدى بەرەكەلى ەتۋىڭدى سۇرايمىن، ىزگى امالدارىمدى قابىل ەتكەيسىڭ. سەنەن ءجانناتتاعى بيىك دارەجەنى سۇرايمىن.
«اللاھۋمما ينني اس-الۋكا ءان تۋباريكا في ءسامي، ءۋا في ءباساري، ءۋا في حالقي، ءۋا في حۋلۋقي، ءۋا في ءاھلي، ءۋا في ماحيا-يا، ءۋا في ءامالي، ءۋا ءتاقاببال ءحاساناتي، ءۋا اس-الۋكاد- ءداراجاتيل-ۋلا ءمينال-جانناھ».
اللانىڭ رازىلىعىن سۇراۋ
يا، اللا! شىنايى يمان، يماندى كوركەم مىنەز، ارتىنان باقىت ىلەسكەن تابىس، سەنەن كەلەتىن مەيىرىم جانە جارىلقاۋ، كەشىرىم جانە رازىلىعىڭدى سۇرايمىن.
«اللاھۋمما ينني اس-الۋكا ءسيححاتان في ءيماني، ءۋا ءيمانان في حۋسني حۋلۋقين، ءۋا ءناجاحان ءياتباۋھۋ ءفالاحۋن، ءراحماتان مينكا ءۋا ءافياتان مينكا، ءۋا ءماعفيراتان ءۋا ءريدۋانا».
اللادان كومەك سۇراۋ
يا، اللا! ىستەرىمنىڭ قورعاۋشىسى بولعان ءدىنىمدى، ءومىر سۇرەتىن دۇنيەمدى، قايتىپ ورالاتىن اقىرەتىمدى تۇزەگەيسىڭ. ءومىرىمدى ىزگى امالداردى كوبەيتۋ، ال ءولىمىمدى بارلىق جاماندىقتان دەمالۋ قىلعايسىڭ. ۋا، راببىم! ماعان كومەكتەسە گور جانە ماعان قارسى كومەكتەسپەگەيسىڭ. مەنى جەڭىسكە جەتكىز جانە بىرەۋگە جىعىپ بەرمە. مەنى تۋرا جولعا سال جانە تۋرا جولدى ماعان جەڭىل قىلعايسىڭ.
«اللاھۋمما ءاسليح لي ءدينيل-لازي ءھۋۋا ءيسماتۋ ءامري، ءۋا ءاسليح لي ءدۋنيا-ياللاتي ءفيھا ءمااشي، ءۋا ءاسليح لي ءاحيراتيل-لاتي ءيلايھا ءماادي، ءۋاجاليل-حاياتا ءزياداتان لي في كۋللي حايرين، ءۋاجاليل-ماۋتا ءراحاتان لي مين كۋللي ءشارر. ءۋا راببي ءاينني ءۋا ءلا تۋين ءالاييا ءۋانسۋرني ءۋا ءلا ءتانسۋر ءالاييا، ءۋاھديني ءۋا ءياسسيريل-ھۋدا لي».
جاماندىقتان پانا سۇراۋ
يا، اللا! مەن سەنەن مىنەز-قۇلىقتىڭ، امالداردىڭ، ءناپسى-قالاۋلارىنىڭ جانە دەرتتەردىڭ جامانىنان پانا سۇرايمىن. ۋا، اللا!مەن سەنەن قارىزعا باتۋدان، ادامداردىڭ وكتەمدىگى جانە دۇشپانداردىڭ تابالاۋىنان پانا سۇرايمىن.
«اللاھۋمما ينني ءاۋزۋ بيكا مين مۋنكاراتيل-احلاقي ءۋال-امالي ءۋال-اھۋا-يۋال-ادۋا. ءۋا ءاۋزۋ بيكا مين ءعالاباتيد-دايني ءۋا ءقاھرير-ريجالي، ءۋا ءشاماتاتيل-ادا».
اللا ەلشىسىنىڭ (وعان اللانىڭ يگىلىگى مەن سالەمى بولسىن) بىلاي دەپ ايتقانى جەتكىزىلگەن: «راببىسىنىڭ پەندەگە ەڭ جاقىن بولاتىن ۋاقىتى ءتۇننىڭ سوڭعى بولىگى (مۇندا ءتۇننiڭ سوڭعى ۇشتەن بiر بولىگى تۋرالى ءسوز بولۋدا). سول ساتتە اللانى زىكىر ەتۋشىلەردەن بولا الساڭ، سولاردان بول!»، «پەندەنىڭ راببىسىنا ەڭ جاقىن بولاتىن ۋاقىتى ساجدەگە باس قويعان كەزى. وسى ۋاقىتتا اللاعا كوپ دۇعا ەتىڭىزدەر». ياعني، دۇعالاردى ءتۇننىڭ سوڭعى بولىگىندە جانە ساجدەدە جاساۋعا تىرىسايىق!
اللا تاعالا قابىل بولاتىن دۇعا ءناسىپ ەتسىن!
