ارعى اتام ەر تۇرىك،
ءبىز قازاق ەلىمىز.
سامال تاۋ، شالقار كول،
سارىارقا جەرىمىز.

ساي سايلاپ، مال ايداپ
سايرانداپ، يەن جايلاپ،
ەركە وسكەن ارقانىڭ
ەركەسى سەرىمىز.

ءبىز جۇرگەن الاشتىڭ
شىن كەمەڭگەرىمىز!
ەگەسسەك ەل بەرمەس
ەڭىرەگەن ەرىمىز.

بۇعاۋدان بوساعان،
ءبىز دولى ارىستان.
دولدانسا بولمايتىن،
جاڭا ءداۋ پەرىمىز!

ات مىنسەك، جەل بولىپ،
سۋىلداپ شابامىز.
«لاپ!» دەسەك ەرلەنىپ،
دۋىلداپ جانامىز.

الاشتىڭ اق تۋىن
قولعا الىپ، اقىرىپ،
«الاش!» دەپ شاپقاندا،

جاۋعا ويران سالامىز!

ەر تۇرىك ەجەلدەن
وق تەسكەن ەتىمىز!
قايمىعىپ ەش جاۋدان،
قايتپاعان بەتىمىز.

جاۋسىن وق، اقسىن قان،
شىقسىن جان، قورقۋ جوق.
الاشتىڭ جولىندا،
جان قيماق - نيەتىمىز.

بىزدەرگە ءسوز بە ەكەن،
جاۋىڭنىڭ كوپ، ازى!؟
ولسەك حاق ءشاھيتپىز
ولتىرسە ءبىز قازى.

جول بولىپ جاۋ شاۋىپ.
ساۋ قايتساق بولامىز،
قازاقتىڭ شىن ۇلى،
قاھارمان سابازى!

الاشتىڭ ءارۋاعى
جەبەسىن، قولداسىن!
اقساقال تىلەي گور،
ساپاردى وڭداسىن!

جاساعان جار بولىپ،
قازاقتىڭ ەلىنە
جاساتسىن، ساقتاسىن
الاشتىڭ ورداسىن!