ءبىز باياعىدا ورتەنەتىنبىز... ماحاببات وتىنا... قازىرگى جاستاردىڭ ماحاببات وتى «كيتايسكيي» مە، تەز تۇتانادى دا، تەز ءوشىپ قالادى... ءبىز باياعىدا قىزداردىڭ قولدارىن ۇستاۋعا ۇيالاتىنبىز... «مۇمكىن، قولى پروتەز شىعار؟» دەپ ويلاعاندىقتان ەمەس... ءقازىر جاستار ءبىر-بىرىنىڭ قولىن ۇستاعانى بىلاي تۇرسىن، جىگىتى قىزدىڭ بالتىرىن سيپالايدى كوشەدە... ءبىز باياعىدا قىزىمىزدىڭ قىزىل شيە ەرنىنەن ءسۇيىپ الساق... يا سىبەتتى ءوشىرىپ قويىپ... «ءولا-ا-ا، نە بوپ كەتتى ءوزى؟» دەپ ەرتەڭىنە دەيىن ەسەڭگىرەپ جۇرەتىنبىز... ونى ايتاسىز، دوستارىمىزعا جىر عىپ ايتىپ، سىقىلىقتاپ كۇلەتىنبىز... ءقازىر قىزدار ساعىز شايناپ تۇرىپ سۇيىسە بەرەدى... «ماحاببات شىرىنىن» ءىشىپ تۇرعانداي... ءبىز باياعىدا كوزدەرىمىزبەن ۇعىساتىنبىز... كوز—ماحاببات ءدۇربىسى... مەن دە ءبىر قىزعا ولەردەي عاشىقپىن! بىر-بىرىمىزبەن تەك كوزبەن ۇعىسامىز... كەزدەسۋگە جىل سايىن شىعامىز! مەنىڭ سول قىزبەن جۇرگەنىمە وتىز ەكى جىل بولىپتى! «ءادناليۋبپىن» عوي! وتىز ەكى جىل ءبىر بىرىمىزگە «عاشىقتىڭ ءتىلى— ماقاۋ ءتىل» دەگەندەي، كەزدەسەمىز دە، ءموليىپ قايتىپ كەتەمىز. ۇيات تىرلىكتەرگە، جامان ادەتتەرگە بارمايمىز... ءقازىر عوي، جاستار تار توسەكتە كەزدەسەدى دە، قىز «ەكى ەتاج» بولىپ قالعاندا، تۋىلعان نارەستەسىن قوقىسقا تاستاي سالادى... قاتىگەزدەر... ۇياتتان جۇردايلار... كەشە «سىبىدانيەگە» شىققانىمىزدا قى¬زى¬ما ايتتىم، «ەندى كەزدەسۋدى قويالىق، ماحابباتتان» ۇيات دەدىم. ويتكەنى، مەن جاقىندا ەلۋگە تولدىم، «قىزىمنىڭ» جاسى قىرىق سەگىزدە... العاشقى ماحاببات جۇرەكتى تەربەيدى، ءبىراق باقىت قۇسى بولىپ كەلمەيدى... العاشقى ماحابباتىڭ ۇزا-ا-اق جىلدارعا سوزىلىپ كەتسە، الباستى ماحابباتقا اينالىپ كەتەدى ەكەن! ول كۇيەۋىنە، مەن ايەلىمە كەتتىم، حوش، حوش، «توپىراعىڭ تورقا» بولسىن، الباستى ماحاببات!