اساۋ اتتاي باعا تۋلاپ شارىقتاپ،
قول جەتپەيدى،
اسپاندا تۇر قالىقتاپ.
كۇننەن-كۇنگە پەيىلىمىز تارىلىپ،
باي-كەدەي بوپ،
ءتۇستى ورتاعا جارىقشاق.

«كىرەمىن» – دەپ،
ەۋرو وداققا كىردى دە،
تاستادى عوي كىرىپتار عىپ ءبىزدى دە.
قۇقايى ازداي «ۆتو»-عا ەنگەن سوڭ،
وپات ەتتى،
موينىمىزدى ءۇزدى دە.

بولاشاعىن ساتىپ ەلدىڭ قىتايعا،
قارىز الىپ، باسىمىزدان اتتاي ما؟
ساقتاۋ ءۇشىن شىبىن جانىن،
اۋلەتىن
اماناتقا قازاق ۇلتىن تاستاي ما؟..

«كەرەك» – دەدى، «اتومداردىڭ قالدىعى»،
قاي جەردە بار، سونىڭ ماعان بارلىعى».
سەمەي جەتپەي،
رادياسيا كورىنە
جالعىز كەتپەي ەلدى سۇيرەپ بارادى.

وسى ءبارى جەتپەي ءبىزدى قىرۋعا،
جۇقپالى دەرت ىڭتايلىسى «ۇرۋعا»...
الدىرتقانى باكتەريا قارۋىن،
«وڭدى» بولدى، سەس كورسەتىپ تۇرۋعا.

گەپتيل ۋىن زارۋىندەي سۇراتىپ،
جاتىر انە، كيىكتەردى سۇلاتىپ.
كەلەر كەزەك – قازاقتىكى،
سول ءۇشىن
راكەتاسىن جاتىر رەسەي قۇلاتىپ...

قالىسپايدى قىتايداعى الىپتار،
«سالامىز» – دەپ «حيميالىق زاۋىتتار».
قۇمىرىسقاداي قاپتاماقشى ەلىمە،
مىنە وسى،
كۇتىپ تۇرعان قاۋىپتار.

شىدامادى،
اقىن جانى،
جىلادى،
تاڭىرىنەن مەيىرىمىن سۇرادى.
توتەپ بەرمەي قايران جۇرەك بارىنە،
سىر بەردى دە،
اقىن سودان قۇلادى.

قۋانىش مۇقتاي
08.09.15 جىل