الدىمەن مىنانى ايتا كەتۋ كەرەك: شاريعاتتا پارا بەرۋ - حارام. «ار-راشي ءۋال مۋرتاشي فين نار» دەگەن پايعامبارىمىز. – «پارا بەرگەن دە، پارا العاندا توزاقتا».

كەي جاعدايلاردا بولماسا (مىسالى، اقىسىنا قول جەتكىزۋ تەك پارا بەرۋ ارقىلى بولىپ جاتسا، رۇقسات. وندا دا، بۇل وزگەنىڭ اقىسىن جەپ، الا ءجىبىن اتتاۋعا اكەلىپ سوقپاۋى كەرەك. جانە دە، مالىن، جانىن اراشالاپ قالۋ نەمەسە زۇلىمدىقتى بەيتاراپ ەتۋ سياقتى ءماجبۇر جاعدايلاردا بولادى)، جالپى العاندا پارا بەرۋ دە، پارا الۋ دا يسلامدا اۋىر كۇنا. ريۋاياتتارعا قاراعاندا، ساحابا ابدۋللا يبن ءماسعۋد ەفيوپيا جەرىندە الدەبىرەۋلەردىڭ جاۋىزدىعىنان ەكى دينار اقشا بەرىپ قۇتىلعاندىعى ايتىلادى. ءارى بىلاي دەگەن: "مۇنداي جاعدايدا، كۇنا الۋشىعا بولادى، بەرۋشىگە ەمەس". 

سوندىقتان دا، باسقا جۇمىستاردى قاراستىرعان دۇرىس. ايتكەنمەن دە، سان-ساققا جۇگىرىپ، وتباسى ءناپاقاسىن تاباتىن باسقا جۇمىس تابىلماي جاتسا، امال جوق، كۇنا پارا الۋشىعا بولماق. 

ال، العان ايلىعى ىستەگەن جۇمىسىنىڭ اقىسى بولعاندىقتان، ونىسى - ادال.  ەڭ دۇرىسى - اللاعا ءمالىم!

ءوسىمقورلىقتىڭ جانىندا، جەمقورلىق پەن پاراقورلىق تا مەملەكەت ەكونوميكاسىنىڭ بەرەكەسىن قاشىرىپ، ءتىپتى، سال بولىپ قالۋىنا اكەپ سوعاتىن ىندەتتەردىڭ ءبىرى. قازىرگى تاڭدا قوعامىمىزدا كەڭ ەتەك العان مۇنداي وعاش قىلىقتاردى بولدىرماۋ ءۇشىن ەلىمىزدىڭ ءاربىر ازاماتى، ءاربىر جەكەلەگەن ادام وتان الدىنداعى جاۋاپكەرشىلىگىن سەزىنىپ، اتالمىش حارام ىستەردەن بويىن اۋلاق ۇستاۋلارى ءتيىس. 

ابدۋسامات قاسىم

ماتەريال Islam.kz سايتىنان الىندى