ەكى جاستىڭ ۇيلەنۋ تويى. تويحانادا كەلىن مەن كۇيەۋ باقىتتان بال-بۇل جايناپ وتىرعان ساتتەرى. ورتادا كۇيەۋ بالانىڭ اناسى قۋانىشتان اعايىن-تۋىسقاندارىمەن بىرگە بيگە ءتۇسىپ، ابىر-سابىر بولىپ ءجۇر ەدى. اناسى بۇل كۇنى وتە باقىتتى. سەبەبى، ءومىرىنىڭ ءمانى، جالعىز ۇلى ۇيلەنىپ، شاڭىراق كوتەرىپ جاتىر. تانىس ءبىلىس، اعايىن-تۋىس بارلىعى دا ورتاداعى كۇيەۋ بالانىڭ اناسىن قۋانىشتى كۇنىمەن قۇتىقتاۋ ۇستىندە. بارلىق ادام كوڭىلدى، ءارى ەكى جاسقا قىزىعا دا، قىزعانا دا قاراپ ءجۇر. ءبىراز ۋاقىتتان سوڭ كەلىن بالا كۇيەۋىنە:
– «جانىم، اناڭا ءبىر اۋىز ايتىپ قويشى، بيلەي بەرمەي ءبىر جەردە تىنىش وتىرسىنشى. كورگەن دوستارىم نە دەيدى، ۇستىمنەن كۇلمەيدى مە ەرتەڭ؟ وتىرا الماسا، باسقا جەرگە جۇمساپ جىبەرەيىك، ابىرويدى بوسقا توككىزبەي»، – دەپ سىبىرلادى.
كۇيەۋ بالا كۇلدى دە، ەشتەڭە ايتپاستان ورتاعا شىقتى. جينالعان ادام كۇيەۋدى ورتاعا شىققانىنا اناسىن قۇتىقتايدى ەكەن دەپ ويلادى.
ءبىراق كۇيەۋ بالا بىردەن ءان قويىلىپ جاتقان انشىلەردىڭ قاسىنا باردى. ايتىلىپ جاتقان ءاندى توقتاتىپ، قولىنا ميكرافوندى الىپ:
– «انام كىمگە كەرەك؟»، – دەپ تويعا جيىلعان قاۋىمعا سۇراق قويدى. سول تويدا بولعان اعايىن-تۋىس، دوس-جاران بارلىعى ۇندەمەستەن، ەش قايسىسى كۇيەۋ بالانىڭ مىنا سۇراعىنا تۇسىنبەي ابدىراپ قالدى.
كۇيەۋ بالا تاعى دا: – «انام كىمگە كەرەك؟»، – دەپ قايتالادى. ەشكىمدە ءۇن جوق. كوپشىلىك ادام كۇيەۋ بالانىڭ بۇل سۇراعىنا اشۋلى ەدى. ىشتەي «ەە بۇل بالا ۇيلەنىپ، جالعىز اناسىن كەرەك قىلمايىن دەدى عوي»، – دەگەن ويعا باردى. ال كەلىن بالا ىشتەي: «بۇل الدەن مەنىڭ ايتقانىمدى قىلۋدا، ەرتەڭ بۇنى باسقارۋ قيىن ەمەس ەكەن عوي»، – دەپ قۋانىپ، ءسۇيسىنىپ وتىر.
انا بايعۇس ۇلىنىڭ بۇل سۇراعىنا جۇرەگى قاتتى قينالىپ تۇر ەدى. جانارىندا تىنباي جاس اعىپ تۇردى... كوزىندەگى جاسىن توقتاتا الماي ۇلىنا ءۇنسىز عانا قاراپ تۇردى. كۇيەۋ بالا تۇسىنبەي وتىرعان كوپشىلىككە قاراپ:
– «انام ماعان كەرەك!»، – دەپ ايقايلادى. قولىنداعى نەكە جۇزىگىن شەشىپ، كەلىنگە قاراپ لاقتىرىپ جىبەردى دە كەلىنگە:
– «ساعان تالاق بەردىم»، – دەپ ايتتى دا اناسىنىڭ قولىنان ۇستاپ تويحانادان الىپ كەتپەكشى بولدى. كەلىننىڭ جاقىندارى، تۋىسقاندارى نە بولعانىن تۇسىنبەي، كۇيەۋ بالانى توقتاتۋعا تىرىستى. ءبىراق كۇيەۋ بالا توقتاي قويمادى. قىزدىڭ اكەسى كۇيەۋ بالاسىن توقتاتىپ، نە بولعانىن ءتۇسىندىرىپ بەرۋىن تالاپ ەتتى. كۇيەۋ بالا بولعان جاعدايدى ءتۇسىندىرىپ بەردى. قىزدىڭ اكەسى كۇيەۋ بالاسىن قاتتى قۇشاقتاپ:
– «شىركىن، سەندەي ۇل تاربيەلەگەن اناڭا مىڭ العىس. سەندەي كۇيەۋ بالام بولعاندا ەش ارمانىم بولماس ەدى. ءبىراق مەندەي قىزىنا تاربيە بەرە الماعان اكەنى كەشىر»، – دەپ جىگىتكە ريزاشىلىعىن ءبىلدىرىپ، شىعارىپ سالدى.
ويلانىپ قارايىق، سەنىن اناڭ مىنا الەمدە جالعىز. ال قىز مىڭداپ تابىلادى. انانىڭ قادىرىنە جەتە بىلەيىك، باۋىرلار!
اسحان ءجۇمادىل (بولعان وقيعا جەلىسىمەن)
شولۋشى: گۇلىم جاقان
