ءبىر باقىتتى وتباسى بولاتىن. كىشكەنتاي قىز جانە ونىڭ اكەسى مەن شەشەسى. ولار وتە ءتاتۋ-تاتتى ءومىر ءسۇرىپ جاتتى. سونى كوپ كورگەندەي مە، كەنەت اناسى اياق استىنان سىرقاتتانىپ قالعانى. ءبىرشاما ۋاقىت توسەك تارتىپ، جاتىپ قالادى. تاعدىردىڭ جازعانىنا شاراڭ بار ما؟ اقىرى ءپاني دۇنيەمەن قوشتاسادى. ءسابي كۇن سايىن اكەسىنەن: «مامام قاشان قايتىپ كەلەدى؟» دەپ سۇرايتىن. ال اكەسى قىزىن جۇباتىپ: «قىزىم، ماماڭ وتە الىس ءبىر جەرگە جۇمىسقا كەتتى»، - دەپ قۇشاقتاپ ۇيىقتاتاتىن.
سويتە ءجۇرىپ، قىزى التى جاسقا شىققان جىلى، اكەسى مەيىربان، اقكوڭىل ءبىر ايەلمەن تانىسادى. ءبىر كۇنى اكەسى قىزىنا: «قىزىم، ماماڭ قايتىپ كەلەتىن بولدى. سەن ماماڭنىڭ ءتۇرىن ۇمىتىپ قالعان جوقسىڭ با؟» - دەپ سۇرادى. كىشكەنە ءسابي ارى ويلانىپ، بەرى ويلانىپ، باسىن شايقايدى. اكە قىزىن اياپ كەتتى ءارى ءبىر جاعىنان ءسال دە بولسا جەڭىلدەپ قالعانداي سەزىندى. ول ءالى دە بالا عوي. ءدال سول ساتتە ەسىك اشىلىپ، الگى ايەل كىردى دە قۇشاعىن كەڭ جايىپ، قىزدىڭ ەسىمىن شاقىرادى. ءسال تاڭىرقاپ، جاتىرقاپ تۇرعان قىزىنا اكەسى: «قىزىم، ماماڭدى تانىمادىڭ با؟ تەز ماما دەپ شاقىرا عوي»،- دەپتى. ءسابي اقىرىن ادىمداي باسىپ بارىپ، ماما دەپ قۇشاقتاي الادى.
كەشكى استان سوڭ، ايەل قىزعا ىلەسىپ، ونىڭ بولمەسىنە كىرەدى. ەكەۋى كوڭىلدى اڭگىمەلەسىپ وتىرعاندا قىز: «ءسىز مەنىڭ مامام ەمەسسىز» دەيدى كەنەتتەن. ايەل ءارى توسىرقاپ، ءارى تاڭىرقاپ قالدى. ءسابي قىز شوشىپ قالعان ايەلدىڭ قولىنان ۇستاپ، باسەڭ ۇنمەن: «مەنىڭ مامام قايتىس بولعان. مەن ونى اتام مەن اجەمنىڭ اڭگىمەلەرىنەن ءبىلىپ العانمىن. مۇنى تەك اتام، مەن جانە اجەم ۇشەۋمىز عانا بىلەمىز. اكەم مەن باسقالار بىلمەيدى. ولار ءالى كۇنگە دەيىن مامامدى ءتىرى، الىس ءبىر جەردە جۇمىس ىستەپ ءجۇر دەپ ويلايدى». جىلاپ جىبەرۋگە شاق قالىپ تۇرعان ايەلدىڭ قۇلاعىنا سىبىرلاپ: «بۇل ەكەۋمىزدىڭ ورتامىزداعى سىر بولسىن. اكەمە ايتىپ قويماڭىز. ول بىلسە، قاتتى جىلايدى» دەيدى جاڭا تاپقان اناسىن قۇشاقتاپ.+
بۇلاردى ەسىك سىرتىندا ءۇنسىز تىڭداپ تۇرعان اكەنىڭ كوز جاسى كول بولعان ەدى…
شولۋشى: اسەل وتەشوۆا
