جۋىردا «قامشى» اگەنتتىگى سايتىنان اقش تا تۇراتىن 101 جاستاعى ءاسيا سارداربەك قىزىنىڭ ومىرىمەن تانىستىم. مەنىڭ كەيىپكەرىم دانابەك قارتپەن تاعدىرلاس جان ەكەن. بۇل ولەڭىمدى جازعاندا، اتا جۇرتىمىز قازاقستانعا جەتە الماي شەرمەندە بولىپ شەتتە جۇرگەن كەزىمىز ەدى. ءوزىمدى ايتا الماي،  نيۋ-يوركتەگى كەيىپكەرىم ارقىلى ساعىنىشىمدى جەتكىزگەمىن. مىنە سونداي ءبىر اپا الدىمنان شىعىپ تۇر.

وسى جىلى دۇنيەجۇزى قازاقتارىنىڭ 5-قۇرىلتايى استانادا وتەدى. الەمدەگى بارشا قازاقتىڭ ءبىر عانا وتانى بار. ول-قازاقستان!

«وسيەت» اتتى بۇل باللادا 1992 جىلى جازىلىپ، 1993 جىلعى «التاي اياسى» جۋرنالىنىڭ 1-سانىندا جارىق كورىپ ەدى. 2006 جىلى الماتىدا باسىلىپ شىققان «كۇناسىز مەكەن» جيناعىمنىڭ 122 بەتىندە تۇر(kitap.kz  پورتالىنان وقي الاسىزدار).  وتكەن كۇندە بەلگى بار دەپ، جاريالاپ وتىرمىن.

وسيەت

امەريكا قالاسىندا نيۋ-يورك،

كۇنىن ءساندى وتكىزەتىن كۇندەلىك.

ميلياردەر دانابەك قارت ەڭ سوڭعى،

وسيەتىن بىلاي دەپتى كۇرمەلىپ...

-جاساۋ بار دا، ءولۋ دەگەن ءتۇبى شىن،

ءولى كەتەر، جالعاستىرار ءتىرى ءىسىن.

وسيەتىمدى ايتايىنشى، اقىرعى،

كوپ كەشىكپەي تيىلادى تىنىسىم.

جاردا ءسۇيدىم، ءوستىم، ءوندىم بالا كوپ،

قالانى دا قىزىقتادىم قالا دەپ.

جەردىڭ مىناۋ، ارعى-بەرگى بەتتەرىن،

ارالاعان مەن ەدىمعوي دانابەك!..

سول دانابەك، سور مەن باقتى تەڭ كەشكەن،

شامشىراعىم قايتا جانباس ەندى وشكەن.

كەتىرمەۋگە ەرلىك ەتكەم ەسەمدى،

 كۇشتىمەن دە كۇنىم ءۇشىن بەلدەسكەم.

جانالقىمدا جالعىز عانا جان قايعى،

جاعالاسپاي باقىتىڭدا جانبايدى.

ءولىم كۇتسەڭ، ورگە ۇمتىلماي ولەز بوپ،

ۇرپاعىڭدى تىرلىكتە كىم جالعايدى!..

جەتەگىمەن وسىناۋ ءبىر قيالدىڭ،

بۇل ءومىردى ءبىر كىسىدەي سۇيە  الدىم.

تۋعان جەردى تۇنجىراتىپ ەرىكسىز،

ەرتەڭ ءۇشىن، سەندەر ءۇشىن قيا الدىم.

جۇمىسىمدا ادامدار بار نەشە مىڭ،

بايلىق مىناۋ، بىلگىم دە جوق، ەسەبىن.

و، عالامات بۇگىن جانىم قىسىلدى،

تارلىق ەتتى وزىمە ءوز توسەگىم...

تارلىق ەتتى مىناۋ ساراي، مىناۋ ب ا ق،

كوڭىل بۇگىن وسىلاردان تىم اۋلاق.

تىرلىگىمنىڭ كۇزى ءبىتىپ وسى ءسات،

قىسى ءتۇستى تۇنگى اسپان قىلاۋلاپ.

قايران مەنىڭ، تۋعان جەرىم، بايىرعى،

جاۋىزدار-اي، ەڭىرەتىپ ايىردى.

اسپانىمدى وت قامشىلار تىلگىلەپ،

شاڭىراقتى شارت ەتكىزىپ جاي  ۇردى.

جالپاق دالا قوڭىرسىدى جاي تۇسكەن،

الىستىق-اۋ، اتقىلاستىق، ايتىسپەن.

قورشاۋىندا انتالاعان اجالدىڭ،

قۇتىلۋدى بىلمەي جۇردىك قاي تۇسپەن...

تۋعان جەرگە سيماي قاشقان پەندەمىز،

ونداي كۇندى كورمە ۇلىم، كورمە قىز.

تاعدىر بۇگىن سيلاعانمەن ىرعىندىق،

تۋعان جەردىڭ قۇزىرىنان كەندەمىز.

تۋعان جەر-اي، ساعىندىردى تۇنىعىم،

اڭساۋمەنەن كەتتى مەنىڭ تىنىمىم.

كوز الدىمدا قۇمعا ءسىڭدى سول تامشى،

اتقان وقتان تەسىلگەندە تۇلىبىم.

كوز الدىمدا جاسىل ورمان، وزەنىم،

ءوزىڭ دەسەم، ورتەنەدى وزەگىم.

ارمىسىڭدار، اڭسادىم-اۋ، اڭسادىم،

كورە المايتىن بولدىم سەنى، ءوز ەلىم!..

بالالارىم، كەلىندەرىم، نەمەرەم،

ىرازىمىن بۇنىڭ قالاي دەمەگەن.

تۇسىنىڭدەر، بىلىڭدەرشى جانىمدى،

ەڭىرەيمىن «تۋعان جەر!» دەپ، نەگە مەن؟

ۇركىتپەسە، بولار ەدىك، بوسپاعان،

دەمەس ەدىك جىلاپ تۇرىپ «قوش دالام!».

ءبىر كوزدەن جاس، ءبىر كوزدەن قان سورعالاپ،

وزەن بولىپ سورعالادى قوس تارام...

جىپكە ءتىزىپ نە قىلايىن وتكەندى،

كوپ كەشىكپەي كورىپتى ەلىم كوكتەمدى.

شىندىق قايتا شىعانداپتى شىر الىپ،

سۇر جىلاننىڭ سۇرقياسى شەكتەلدى.

 باقۇلداسىپ مەن كەتەمىن ارادان،

الىستايمىن ارمان بولعان بار ادام...

ۇمىتپاڭدار، ۇلى مەكەن شالعايدا،

باباڭ تۋىپ، بايتاق جەرگە تاراعان!

مەن ولگەن دە سۇرانىڭدار ەكى ەلدەن،

سۇيەگىمدى كوشىرىڭدەر، شەتەلدەن!

تۋعان جەردىڭ توپىراعىنا قويىڭدار،

بورىشتارىڭ بولار سوندا وتەلگەن.

مەنىڭ ەلىم جەر شارىنىڭ ارجاعى،

كوز الدىمدا سونداي انىق ءبار-بارى.

تۋعان جەردىڭ توپىراعىنا بولەنۋ،-

قارتتارىڭنىڭ، جۇرەكتەگى ارمانى.

ەتە المادىم تۋعان جەرگە مول ەڭبەك،

كىم ويلاعان، نيۋ-يوركتە ولەم دەپ...

اق ءسۇت بەرگەن تۋعان جەر-اي، قارىزىڭ،

ءقايتىپ قانا، ءقايتىپ قانا تولەنبەك!

ۇلىڭ سەنىڭ جات ەنەگە تەلىندى،

تەك وزىڭە توگە المادىم تەرىمدى.

ءوزىڭ ءۇشىن تۇلپار ءمىنىپ، تۋ ۇستاپ،

اق كوبىككە شىلانبادى تەبىنگى.

ءومىر، نەتكەن قاس-قاعىمداي كەلتەسىڭ،

كورسىن رۋحىم تۋعان جەردىڭ ءور ءتوسىن.

كوكتەمىن دە گۇلگە ورانىپ ءقابىرىم،

ال، جامىلسىن، قىستا ءاپپاق كورپەسىن.

بۇل ارانىڭ قۇشاعىنا بەرمەڭدەر،

ۇقساي بەرمەس، ۇقساي بەرمەس جەر مەن جەر.

مەنىڭ مىناۋ، ءبىر ۋىستاي دەنەمدى،

جەر ۇيىعىم، جەمەنەي-گە جەرلەڭدەر!..

ات سۋعارعام قولىما ۇستاپ شىلبىرىن،

ءدال وسىدان ناق قىرىق بەس جىل بۇرىن.

جەمەنەيدىڭ جاعاسىنا كومىڭدەر،

ماڭگى ەستىپ جاتايىنشى، سىڭعىرىن!..

-دەپ، دانابەك كوزىن جۇمدى سوڭعى رەت،

باسىن ءيىپ، جىلادى جۇرت «ءسوندى» دەپ.

تۋعان جەر دەپ، تۋعان ەل دەپ كوز جۇمعان،

نەتكەن ىستىق، نەتكەن ادال سول جۇرەك!!!

(دب، قۇلجا)