و دۇنيە، بۇ دۇنيەنىڭ شەتىمەنەن،
بوزداپ كەتىپ بارادى جەتىم ولەڭ.
ىزدەيسىڭ اسپان مەن جەر ورتاسىنان
شىندىعىڭدى تۋا ساپ شەتىنەگەن.
تاسىر زامان تەزىمەن ءيىپ كۇشتى،
قاناتىمنىڭ جارتىسىن قيىپ ءتۇستى.
جۇرەگىمنىڭ ۋاقىت جاراسىنا،
ۋ قىلىپ قۇيا سالدى كۇيىكتى ىشكى.
ءتۇن جۇتىپ ءۇمىتىمدى اي قۇلاقتى،
جانىما جاھانداعى قايعى باتتى.
قۇلاق ورنى تاس بىتكەن بۇل قوعامدا،
ايتاسىڭ قاي ارماندى، قاي مۇراتتى…
شىڭىراۋعا لاقتىرسام كۇدىكتى ۇستەم،
ءازازىل وي جۇتىنىپ ۇلىپتى ىشتەن.
سۇر كولەڭكە اڭديدى قاقشۋ ءۇشىن،
كۇن ساۋلەسىن اسپاننان كۇلىپ تۇسكەن.
سەرىك قالييەۆ
