عالامتوردىڭ الدىندا قازاق وتىر. قازاق وتىر... ءبىر-بىرىن قاجاپ وتىر!
«التى باقان-الاۋىز» - اباي ايتقان، كورسەقىزار، جالماۋىز، مازاق — وتىر!
ەسەر-عاسىر مۇنىڭ دا ەسىن الدى.
بىر-بىرىنەن الماعان ءوشى بار-دى:
پاتريارحالدىق-فەودالدىق عۇرپىمەنەن،
عالامتورعا قالاي تەز كوشىپ الدى؟!
قاراتاۋدىڭ باسىنان كوش كەلەدى،
كوشكەن سايىن ءبىر تايلاق بوس كەلەدى.
بوقتا ولگەن تۇيەسى ەسكە تۇسسە،
بوزداپ جۇرگەن بوتاعا ءوش كەلەدى!
عالامتوردىڭ الدىندا عالام وتىر.
بەتتە — ۇيات جوق.
دەنەسى — قارا قوتىر!
اللا — اسپاندا، ال، اباي — جەر استىندا.
...سايتان بىزگە «شوق! شوق!» دەپ،
قاراپ وتىر...
سەرىك اقسۇڭقار
