وزبەك شەكاراشىلارىنىڭ قازاق ازاماتىن اتىپ كەتۋى كەم دەگەندە ەكى نارسەنى اڭعارتاتىن سياقتى: 1. قازاق بيلىگىنىڭ ءوز ازاماتتارىنىڭ قۇقىعىن، ءتىپتى ءومىرىن قورعاۋداعى قاۋقارسىزدىعى. قورعاۋ مىندەتتى تۇردە سوعىس اشۋ، ديپلوماتيالىق قاتىناستاردى ءۇزۋ دەگەن ءسوز ەمەس، ارينە. ءبىراق ەلشىلىكتىڭ، سىرتقى ىستەر مينيسترلىگىنىڭ بىرەگەي، تاباندى پوزيسياسىن تالاپ ەتەتىن وقيعا. اتىلعان ازاماتتىڭ ارتىندا تۋعان-تۋىسى بار، سولارعا جاعداي جاساۋ، قۇن ءوندىرۋ دەگەن دە بار. ەڭ جامانى - ءبىزدىڭ بيلىك ءۇشىن اد
ام ءومىرى شىبىن قۇرلى جوق. ال شىنايى دامىعان قوعامنىڭ، دۇنيەدەن وتكەن ازاماتتىڭ جەرلەسى ءال-فارابي ايتىپ كەتكەن "قايىرىمدى قالانىڭ" باستى قۇندىلىعى ادام مەن ونىڭ ءومىرى ەمەس پە؟ كونستيتۋسيامىزدا بادىرايتىپ جازىلعان باستى قاعيدات وسى ەمەس پە؟ ەلىمىزدىڭ ءالى دە بولسا توتاليتارسىزدانباعانىنىڭ، كەڭەس يدەولوگياسى قالىپتاستىرعان ادامدى تەك جانسىز تەتىك، قۇقى جوق قۇل ساناۋ يدەولوگياسىنىڭ كەسىرى.