كىم سەنى، رەنجىتكەن بۇلاي، كوكەم؟
كوزدىڭ جاسىن كول قىلىپ بۇلايدى ەكەن.
جارتى الەمدى وزىنە جالت قاراتقان،
سۇلۋ قىز دا وسىلاي جىلاي ما ەكەن؟
جانىڭنىڭ جارىلىسىن ۇعادى كىم :
ءدال ءقازىر كوگىڭدەگى «قۇلادى كۇن».
تۇسىنە الماي دال بولدىڭ : نەگە، كەنەت،
كۇل تالقان بوپ قيرادى قيالىڭ تىم؟
جاقۇت مونشاقتارىڭدى توگىپ، شاشىپ،
جىلاماشى ەگىلىپ، جانىڭ جاسىپ.
جىلاي بەرسەڭ، قۋارىپ گۇلدەي ءوڭىڭ،
اجارىڭدى كەتەدى ءاجىم باسىپ.
جىلاماشى، جىلاۋدىڭ اتى – قايعى،
جىلاماشى كەتكەندەي باتىپ اي، كۇن.
جىلاتقان سەنى سولاي قاتىگەز جان،
ءبىر تامشى جاسىڭا دا تاتىمايدى.
كومەسكى تارتىپ كۇلدەي رەڭىڭ شىن،
قۇلاعانداي بولماشى تىرەۋىشىڭ.
شىن عاشىق جىلاتپايدى ەشقاشان دا،
جىلاماشى قايداعى بىرەۋ ءۇشىن.
ءوزى جاسىن توكسە دە كول عىپ، مەيلى،
شىن عاشىق جىلاتپايدى، ەگىلتپەيدى.
شىن عاشىق سەنەن الىس ۇزامايدى،
شىن عاشىق تەلەفونعا تەلمىرتپەيدى.
شىن عاشىق – سەنىڭ ءدايىم جاناشىرىڭ،
ايامايدى وزىڭنەن بار اسىلىن.
ارۋلاردى ايالاي المايتىندار،
بار بولعانى «ۇلدارى ماماسىنىڭ».
باقىتىڭنىڭ باعاسىن باعامداي ءبىل!
ىزدەپ ونى قاشان دا الاڭداي ءجۇر!
باقىتىڭدى ىزدەي بەر! كۇدەر ۇزبە!
ويتكەنى ول سەنى ىزدەپ تابا الماي ءجۇر.
باقىتىسىڭ بىرەۋدىڭ، ءۇمىتىسىڭ.
كۇلشى قانە، بار مۇڭىڭ ۇمىتىلسىن!
كوبەلەكتەي ءار گۇلگە ۇشىپ- قونعان،
جىلاماڭدار، قىزدار- اي، جىگىت ءۇشىن.
اۆتورى: ساۋلە شەتەنوۆا
