ۇيلەنۋ – وڭاي، ءۇي بولۋ – قيىن. دۇركىرەتىپ توي جاسادىم ەندى ءبارى كەرەمەت بولادى دەپ ويلانعانمەن وتباسىلىق ءومىر ءبىز كۇتكەندەي وڭاي دۇنيە ەمەس. ءبىر شاڭىراقتىڭ استىندا ۇرىسپاي-كەرىسپەي، ءتاتۋ-تاتتى عۇمىر كەشۋ ماحاببات پەن سۇيىسپەنشىلىكپەن قاتار شىدامدىلىق پەن كەشىرىمدى تالاپ ەتەدى. باستىسى، ەكى ادامنىڭ بىر-بىرىنە قامقور بولۋى، جاناشىرلىق تانىتۋى، اركەز كوڭىل ءبولۋى. ەر ادامداردىڭ كوبىسى ايەلىنىڭ ونىڭ استى-ۇستىنە ءتۇسىپ، وعان كوڭىل ءبولىپ، ءبارىن بايقاپ جۇرەتىندىكتەرىنە ەتتەرى ۇيرەنىپ كەتكەن. وزدەرىنە كەلگەندە قاسىنداعى سۇيىكتىسىنىڭ قاس-قاباعىنا قاراۋدى كوبىنەسە ۇمىتىپ كەتىپ جاتادى. قامشى وقىرمان نازارىنا ۇسىنىپ وتىرعان مىنا حات وقىعان ادامعا وي سالادى، ساباق بولادى دەگەن ۇمىتتەنەمىز.

«قىمباتتى ايەلىم،

بۇل حاتتى جازىپ وتىرعان سەبەبىم: سەنىمەن ايىرىلىسامىن دەپ شەشتىم. مەن 7 جىل بويى جاقسى كۇيەۋ بولدىم دەپ ويلايمىن. ءبىراق سوڭعى ەكى جەتى مەن ءۇشىن توزاق بولدى. كەشە سەنىڭ باستىعىڭ زۆونداپ، جۇمىستان شىعىپ كەتكەنىڭدى ايتتى.

وتكەن جەتىدە سەن مەنىڭ شاش قيدىرتقانىمدى بايقامادىڭ. ونىمەن قوسا ءوزىڭ سىيلاعان جەمپىردى دە كيىپ العانىما نازار اۋدارمادىڭ.

ءوزىڭ ءسۇيىپ جەيتىن تاماقتى شوشقا ەتىمەن جاسادىم، ال سەن بولساڭ ونى ۇندەمەي جەدىڭ دە تەلەديدار كورۋگە كەتتىڭ.

مەنىڭشە سەن ماعان سەنبەيسىڭ، مەنىڭ كوزىمە ءشوپ سالىپ ءجۇرسىڭ، سوندىقتان اجىراسۋعا ارىز جازامىن».

وكپە-رەنىشكە تولى كۇيەۋىنىڭ مىنا حاتىنا ايەلى قىسقا عانا جاۋاپ جازىپتى:

دەمەك كۇيەۋىم سوعان لايىق بولعان.

دايىنداعان: جازيرا بايدالى