ورىستىڭ وسى ءسوزى ارىپ-اشىپ جول ءجۇرىپ كەلە جاتىپ ءبىر اسىعىس، ەكى ۇسىگىستىڭ اراسىندا اسقازان الداۋ ءۇشىن شالا-شارپى كۇيىندە بىر-ەكى تولعاپ، جۇتىپ جىبەرەتىن جۇرەك جالعاردىڭ اتىنا جاقسى كەلەدى. ودان دا گورى كوبىنەسە اراق ىشەتىن ادامنىڭ ايعىر ستاكانمەن تولتىرىپ قۇيىپ، تارتىپ ءجىبىرىپ، تىجىرىنىپ جاتىپ قوس تاناۋىنىڭ استىنا تىققىلاپ جاتاتىن وڭەشتەن وتەرىنىڭ انىقتاماسى رەتىندە ورىندى قولدانىلادى. جاقسى جەرى، مۇنىڭ ناقتى ءبىر جاعداياتقا، تاعامنىڭ تۇرىنە بايلانىستى ايتىلۋ كەرەك دەپ قاقيىپ قالاتىن داستۇرشىلدىگى جوق. استاۋ-استاۋ ەت، تەگەش-تەگەش شۇبات دەيسىڭ بە، الدە قاتقان نان، تىستەلگەن جارتى قۇرت، يت جەمەيتىن اششىنىڭ تۇرلەرى، تاقا دىم تابىلماسا قارا سۋ دا قىسىلتاياڭدا زاكۋسكا قىزمەتىن اتقارىپ جۇرە بەرەدى. ءسىز دە سولاي ويلايتىن بولارسىز، مەن ءوزىم زاكۋسكانىڭ وسى كوپ قىرلى "قاسيەتىنە" ءتانتىمىن. سىلەكەيلەرىڭىز شۇبىرماي تۇرا تۇرسىن، اراق تۋرالى ايتايىن دەپ وتىرعان جوقپىن...

قور بولعان بۇگىنگى قارا دومبىرا ۇستاعان قازاق ۇلتتىق ونەرىنىڭ يەلەرى! كەشەگى دارحان دالانىڭ ەركىن ۇلدارى، دەگدار تۇقىمنان شىققان ۋىزىنا جارىعان باعىلان ۇلداردىڭ ءقادىرلى مەيماندارى! بۇگىن سەندەردىڭ قانداي كۇيگە ءتۇسىپ جۇرگەندەرىڭدى كورسەم، جانىم جابىرقايدى. ارينە، دالا ونەرپازدارىنىڭ دا بارلىعىنىڭ دارەجەسى بىردەي بولماعان. ونىڭ ىشىندە دە نەبىر كەزبەلەرى تابىلاتىن. الايدا، قاي ونەرپازدىڭ دا ءناپاقاسى حالىقتىڭ ۇستىندە ەدى. وسىدان-اق بىلۋگە بولادى قازاق ءۇشىن ءانشى، كۇيشى، جىرشىلاردىڭ بەدەلى مەن تۇعىر-تاعىنىڭ قانداي بولعانىن. سول بەدەلدى جاسايتىن حالىق قوي!

دالا ونەرپازدارى كوبىنە ءوز ونەرلەرىن ساۋىن ايتىپ شاقىرىلعان ءىرى اس-جيىنداردا، توي-مەرەكەلەردى كورسەتەتىن. ارنايى شاقىرتۋمەن كەلىپ قىستاپ قالاتىن، قۇدايى قوناق بولىپ ءتۇسىپ ايلاپ جاتاتىندارى دا كوپ ەدى. ءبىراق سولاردىڭ ەشقايسىسى دا ەتەكتە وتىرىپ توردەگى تورەلەرگە ونەر كورسەتكەن ەمەس! ەستى قازاقتىڭ تۇسىندا ولاردىڭ دا ورنى تقرەنىڭ قاسىندا، توردە ەدى. ول از دەسەڭىز تاقىمدارىنىڭ استىنا قوس-قوس قۇس جاستىق سالىناتىن، سال-سەرىلەرگە وڭ جاقتا وتىرعان ۇكىلى قىز، توپتان تاڭداپ سۇلۋ كەلىنشەكتەرگە ءشاي قۇيعىزاتىن. ال، ۇزاق سالا جىر ايتاتىن جىرشىلاردىڭ شايىن ەستيار كىسىگە قۇيعىزىپ، كوپ ىشىنەن كوتەرمەشى سايلايتىن. ال، بوساعا – قۇلدىڭ ورنى بولاتىن. قايران، زامان، سويتكەن ۇلت مۇلكىنىڭ يەسىن قانداي كۇيگە ءتۇسىردىڭ؟!

قازىرگى ۇلىقتار جاعاسى جارقىراعان شەندى-شەكپەندىلەردى كۇتكەندە، ەلگە كەلگەن "قۇرمەتتى قوناققا" قوناقاسى بەرگەندە، ءتىپتى قۇدا كۇتكەندە دە ونەرپاز ەڭسەسى ءتۇسىپ ەسىكتىڭ الدىندا تۇرادى. بۇگىنگى قازاقتار ءۇشىن بۇل جازىلماعان زاڭعا اينالىپ كەتكەن. ونى ايتاسىز، كۇندەلىكتى ءوتىپ جاتاتىن ءتۇرلى جيىندار مەن دۋمانداردا اعاسىماق بىرەۋى شاقىرىپ الىپ: «ءاي، بالا، ءقازىر ءبىزدىڭ ۇيدەگى جەڭگەڭ ءسوز سويلەيدى، سودان سوڭ سەن قاتىرىپ تۇرىپ ءبىر ءان ايتىپ بەرەسىڭ» دەپ، قايران ونەرپازدى وپىرىق اۋىز قاتىنىنىڭ ءسوز سيقى جوق بىردەمەسىنىڭ ەكى اراسىنداعى تىسكەباسارعا اينالدىرعاننان كەيىن ونەر ۇستاعان ادامدا قانداي قادىر-قاسيەت قالىپ جارىسىن. قازىرگىلەر ونەر يەسى – ونەرپازدى اقىسى تولەنگەن «قىزمەتشى، قۇل» نەمەسە «وسىلاي بولۋعا ءتيىس» دەپ تۇسىنەدى ەكەن. مەن سونى بايقادىم. سودان سوڭ توي بولعان ءۇيدىڭ سۇمەڭدەپ بوساعاسىندا تۇرعان ونەرپازدان جۇرەگىڭ داۋالاپ، جانىڭ اۋىرماي قانداي ءان-جىر تىڭداۋعا بولادى. وسىنداي كورىنىستەردەن مەنىڭ كوزىمە ۇنەمى الگى ايتا بەرەتىن «زاكۋسكا» ەلەستەيدى...

(Facebook-تەگى پاراقشاسىنان)