"الاش جولى" قوزعالىسىنىڭ جاستارىمىز قاتىسقان جينالىسىنان ۇيگە كىرگەنىم وسى ەدى، تەلەفون شىرىلدادى: مەركە، اسپاراداعى نۇرجان اعام ەكەن. "ءومىرزاق، ايتشى، مىنا جەرگە بايلانىستى نە ىستەسەم بولادى؟ قولىڭا قارۋ الىپ شىق!" دەسەڭ قارۋ الىپ قورعاۋعا دا دايىنمىن! كانە، نە اقىل ايتاسىڭ؟" دەيدى. "وي، اعاتاي، ەڭ الدىمەن امان-ساۋ جۇرگەنىڭىزگە قۋانىشتىمىن! ەكىنشىدەن، قارۋدى اۋىزعا الماڭىز. ءسىز اۋلىڭىزدىڭ جاسى ۇلكەن اعاسى، ءارى كوپ جىل سول اۋىلدىڭ جاستارىنا ءبىلىم بەرگەن ۇستاز، مەكتەپ ديرەكتورى رەتىندە دەمالىس كۇنى ءبىر قويىڭىزدى سويىپ، قۇدايى تاماق بەرىپ، سوعان اۋىلدىڭ قاريالارى مەن جاس جىگىتتەرىن شاقىرىڭىز. سولاردىڭ پىكىرىن، ويىن تىڭداڭىز. كەڭەسىپ پىشكەن تون كەلتە بولمايدى. سوسىن، قۇدا قالاسا ەرتەڭ سايتتارعا مەنىڭ جەر كودەكسىندەگى قيتۇرقىلىقتار تۋرالى ماقالام شىعادى، سونى، باسقا ماقالالاردى قولىڭىزعا الىپ الىڭىز. ءبىز بيلىكپەن ساۋاتتى تۇردە ايقاسۋىمىز كەرەك. جانە ول جيىنىڭىزعا ارنايى مەركەگە بارىپ، اۋدان اكىمىنىڭ، اۋداندىق ىشكى ىستەر ءبولىمى باستىعى مەن ۇلتتىق قاۋىپسىزدىك كوميتەتى ءتوراعاسىنىڭ ورىنباسارلارىن حات بەرىپ، شاقىرىپ كەلىڭىز. حاتىڭىزدى كەڭسە ارقىلى وتكىزىپ، "قابىلداپ الدىق" دەگەن شتامپ باستىرىپ الىڭىز. ءبىرىنشى كەزەكتە، شاقىراتىن ءقادىرلى قوناقتارىڭىز سولار بولسىن، ەلدىڭ ويىن ءوز قۇلاقتارىمەن ەستىسىن" دەدىم. "بولدى، اينالايىن، ءبارىن سەن ايتقانداي ەتىپ ىستەيمىن" دەپ قالدى اڭقىلداعان اسىل اعاتايىم.

ودان نوۋتبۋكتى اشسام دوسىم گەرويحان باۋىرىمنىڭ "توڭكەرىس ءيىسى" دەگەن كەرەمەت پوستى تۇر. دەرەۋ "ءبولىس" دەگەن تۇيمەنى باستىم-داعى، پوست جازۋعا وتىردىم. ال، گەرويحان دوسىم نە دەيدى؟ «...ەڭ دۇرىسى – ەل اقساقالدارى پرەزيدەنتكە بارىپ، حالىقتىڭ تالابىن جەتكىزىپ، جەردى ساتۋ مەن جالعا بەرۋدى مۇلدەم توقتاتىپ تاستاسا، «STOP!»-تىڭ دا، «START»-تىڭ دا قاجەتى بولماس ەدى. اقساقالدار ءوز ميسسيالارىن ورىنداپ كەتۋى كەرەك! ەلدى بۇلىنشىلىكتەن، جاستاردى تونگەن قاۋىپتەن ساقتاۋ – اتا بۋىننىڭ پارىزى! اقساقالدار بۇگىنگى جاعدايدىڭ وتە كۇردەلى ەكەنىن، تەكسىزدەردىڭ ءوز ارا تاق تالاسىن، ۇلتىمىزدىڭ ەڭ وسال تۇسى – جەر داۋىنا قۇپيا ۇشتاستىرىپ، ەلدى الاپات قانتوگىسكە باستاپ بارا جاتقانىن تۇسىنۋلەرى ءتيىس. مىندەتتى! «ابىلايدىڭ اسىندا شاپپاعاندا، اتاڭنىڭ باسىندا شاباسىڭ با؟!» دەگەن. بۇگىنگى كۇنى «شاپپاعان» اقساقال قانشا اتاقتى، داڭقتى بولسا دا، ەرتەڭ، ۋاقىت وتە كەلە وتە ءبىر جاعىمسىز كەيىپكەر بولىپ قالاتىنى ءسوزسىز».

مەن ەندى نۇرجان اعاما قايتا قوڭىراۋلاتامىن. مىنە، «مەنىمەن كىم بارادى اق ورداعا؟» دەڭىز. اۋدان، وبلىستاعى اقساقالدارعا وسىلايشا ناقتى ۇندەۋ تاستاڭىز. ونىمەن دە شەكتەلمەڭىز، رەسپۋبليكا اقساقالدارىنا ايتىڭىز. رەسمي تۇردە «اقساقالدار» نەمەسە «ارداگەرلەر كەڭەسىنە» بولسىن، بەيرەسمي  تۇردە وبلىستىق تاۋەلسىز گازەتتەر ارقىلى بولسىن، «قازاق ءۇنى»، «اباي»، «ۇلت»، «قامشى» سەكىلدى سايتتار ارقىلى بولسىن، ايتەۋىر، ءوز ويىڭىزبەن، نيەتىڭىزبەن ءبولىڭىز» دەمەيمىن بە؟..

شىنىندا دا، بۇگىن «مەن – ەلىمنىڭ اقساقالىمىن!» دەيتىن، وسىناۋ ارداقتى دا مارتەبەلى اتقا لايىقتىمىن»! دەيتىن ادامداردىڭ، الپىستان اسقان، جەتپىسكە جەتكەن، اسارىن اساعان، جاسارىن جاساعان، جاسى ۇلكەن اعالاردىڭ وزدەرىن كورسەتەر كەزى كەلدى. «اشىق حاتتار» ءداۋىرى ءوتتى! ەندى ناقتى قيمىل-ىستەردىڭ كەزەڭى جەتتى! اقساقالدارعا بۇدان كەيىن بۇنداي مۇمكىندىك بەرىلۋ-بەرىلمەۋى ەكىتالاي. ەندەشە، قازاقتىڭ جەرى ءۇشىن، قازاقتىڭ ەلى ءۇشىن، قازاقتىڭ بولاشاعى ءۇشىن كىمنىڭ كىم ەكەنى سىنالاتىن شاق بۇگىن. ۇلكەندەر ۇلگى بەرە السا، ولاردىڭ سوڭىنان ەرەتىن جاستار ءارقاشان تابىلادى.

ءبىز دە بۇگىنگى ءوز جيىنىمىزدا «بولاشاق تا، ەل دە – جاستاردىكى، سوندىقتان باستى ءرولدى جاستار ويناۋى ءتيىس، ءبىز شامامىز كەلگەنشە اقىلشى، كەڭەسشى بولىپ وتىرايىق، ءتورالقانىڭ دا جارتىسىنان استامى جاستار بولسىن» دەپ شەشتىك. ءتىپتى، سولاردىڭ ىشىنەن بىرەۋى جۇلقىنىپ شىقسا، ءتوراعالىقتى دا بەرە سالعان دۇرىس بولادى-اۋ. ەل باسقارۋدى ۇيرەنەدى، شىنىعادى، شىڭدالادى...

ءومىرزاق اقجىگىت