ول وتىز جەتى جاسار بويداق ەركەك. 1992 جىلعى «Volkswagen Passat» ماشيناسى بار، ايتسە جۇرگەننەن گورى ءجيى بۇزىلادى. قالادا ءۇيى جوق، جۇمىسسىز. پاتەرىنىڭ اقىسىن تولەمەگەنىنە ەكى اي ءوتتى. قوجايىن دا قايتا-قايتا حابارلاسىپ، ميىن جەپ جىبەردى. ءبىراق ول ءوزىن كۇيزەلىپ ءجۇمىن دەپ ساناعان ەمەس.

جولى وڭىنان بولىپ بايعۇستىڭ بۇگىن كولىگى مىنەزىن كورسەتپەدى جانە جاڭا عانا قالا سىرتىنا ءبىر ءپاسساجيردى ەكى مىڭ تەڭگەگە اپارىپ تاستاعان. وتىرىك ايتپاسام، ساعات كەشكى توعىزدان جيىر جەتى مينۋت كەتكەن بولاتىن، ءارى ءدال سول زاماتتا جول جيەگىندە قىسقا كويلەك كيگەن ايەل قالاعا تاكسي توسىپ تۇرعان. شامامەن، وتىز-وتىز بەستەردە بولسا كەرەك. بەت-الپەتىنەن-اق ءبىلىنىپ-اق تۇر.

ول، ارينە، توقتادى.

-***** دەگەن كلۋبقا؟ بەس ءجۇز؟

قىسقا كويلەگىمەن سانىن جالتىراتىپ الدىڭعى ورىندىققا جايعاستى دا، ەسىكتى تارس جاپتى. قولىندا نەكە جۇزىگى جوق. ونىڭ ۇستىنە تۇنگى كلۋبقا كەتىپ بارا جاتقانىنا قاراعاندا كۇيەۋى جوق دەپ شەشتى. ونى ادەمى دەپ ايتپاسام، كوڭىلىنە ءتيىپ قالاتى شىعار، دەسە دە وتە قاتتى، ءتىپتى، شامادان تىس بويانعانىن بايقاماۋ مۇمكىن ەمەس ەدى. شاشىن دا بۇيرالاپ، سارى الا قىلىپ قويعان، قاسىن دا قاپ-قارا قىلىپ سالىپ تاستاعان. بەتىنە وپانى جاعىپ اپپاق بولعانىن قايتەيىن، مويىنى قارا تورى بولسا؟! سەپكەن ءاتىرى دە كولىكتىڭ ءىشىن الىپ، امالسىز تەرەزەنى اشۋعا تۋرا كەلدى. ول ايەل دە قىزىق ءوزى: اش جۇرگەن جىگىتتىڭ جانىنا وتىرىپ الىپ، قايتا-قايتا ەرنىن تىلىمەن سۋلادى ما، قۇداي سالماسىن. ءبىراق جۇرگىزۋشى جىگىت ول ايەلدىڭ ەكى رەت وز-وزىنە قول جۇمساي جازداپ، ولىمنەن قالعانىن بىلگەن جوق، دەگەنمەن جالعىزدىقتىڭ اسەرى بىردەن سەزىلدى. جىگىتتەردىڭ نازارىنا تىم قۇشتارىلىعى دا... سوندىقتان دا كلۋبقا باراتىن شىعار دەگەن ويعا كەلدى.

ايەلدىڭ كومپانيادا حاتشى بولىپ ىستەيتىنى، قىزمەتتەستەرىنىڭ ءبارى قوماقتى اقشانىڭ ۇستىندە جۇرەتىنى، وعان قوسا بالالى-شاعالى ەركەكتەر ەكەنى جانە بۇل ايەلگە اسا كوڭىل بولمەيتىنى، ءومىردىڭ ءمانىن جوعالتىپ العانى 1992 جىلعى «Volkswagen Passat» ايداپ كەلە جاتقان جىگىتكە بەيمالىم ەدى.

جۇرگىزۋشى جىگىت كەزىندە نەكەدە بولدى. دۇركىرەتىپ توي جاساماسا دا. وزىنەن ءۇش جاس كىشى ايەلدى ەكى بالاسىمەن قوسىپ الدى. ءبىراق، ءقايتسىن ەندى... شىقپادى. «بالالارىڭا كوڭىل بولمەيسىڭ»،-دەپ ايەلى قىلقىلداپ، بالا يىسكەپ كورمەگەن جىگىتتەن اكەلىك مەيىرىم تالاپ ەتىپ... وي، قىسقاسى، بۇل اڭگىمەنى جالعاستىرماي-اق قويايىن، كوڭىلىنە ءتيىپ كەتەر. ويتكەنى ول ءدال وسى تاقىرىپتى ۇمىتقىسى كەپ جۇرگەن. رەنجىپ قالسا، تاعى...

ونىڭ ءبارىن قويشى، ءقازىر ويلاردىڭ بارىنەن جۇيرىگى، قايتا-قايتا ءبىرىنشى كەلەتىنى – اپپاق وپا جاقان قارا تورى ايەلدىڭ جالتىراعان سانى بولدى. ءبىر ادام قۇساپ پروبلەمالارىن ەسىنە ءتۇسىرىپ، باس قاتىرايىن دەسە، الگى ايەلدىڭ قىسقا كويلەگى جاققا تارتىپ كەتە بەرەدى. اقىرى سول نارسە ونىڭ ويىن بۇزىپ، مازاسىن كەتىرىپ جىبەردى، اۋەلى. ءتىپتى، كولىك جۇرگىزۋدىڭ ءوزى ەكىنشى پلانعا شىعىپ، باعدارشامدا قىزىلعا ءوتىپ كەتكەنىن، قايتەرسىز؟..

ايەلگە جاقىنداماعانىنا ءۇش ايدان اسقان. اقشاسى باردا جارىققا قۇمار كوبەلەكتەردى قۋالايتىن. جۇرىستەرى جەپ-جەڭىل قىزدارمەن كوڭىل قوساتىن. سوڭعى ۋاقىتتا تيىننىڭ دا ىڭعايى بولماي، باسىنان پروبلەما ايىرىلماي، ميى ىستەن شىعۋعا ازەر قالىپ ءجۇر ەدى، ەندى مىنا ايەلدىڭ ىستەپ وتىرعانىن قاراشى. قولىمەن سانىن ۇستاي ما، توبا.

كەنەت جىگىتتىڭ شىدامى تاۋسىلدى. بوستاندىقتا ءجۇرىپ «ەركىن» جۇرگەنى وسى بولعان ەكەن اقىرى، ونان دا تۇرمەدە تەگىن تاماق جەپ جاتۋعا ول ىشتەي كەلىسىمىن بەردى. دايىن. ميىن اشىتىپ جىبەرگەن ويلاردان ول جارىلىپ كەتتى داعى، قالاعا جەتپەي تراسسا بويىنداعى تالداردىڭ اراسىنا كىرىپ، ايەلدى كولىكتەن جەلكەلەپ جۇلىپ الدى. دەتەكتەتىپ تۇرىپ، يتەرىپ جەرگە قۇلاتقانى سول ەدى:

-قوناق ۇيگە بارايىق،-دەگەن ايەلدىڭ ءسوزى بۇكىل وقيعانى ءجۇز سەكسەن گرادۋسقا وزگەرتىپ جىبەرمەسى بار ما؟!. «جىبەر»، «ايۋان»، «پوليسيا»، «ميليسيا»،-دەگەن سوزدەردى عانا كۇتكەن ول، بۇل سوزگە قانداي رەاكسيا بەرەرىن بىلمەي، «زاۆيسات» ەتىپ قالدى.

ەكەۋىن ەسۋاس پا دەرسىڭ، ايتقانداي-اق قوناق ۇيگە كەلگەندە، ايەل نومەرگە ءوزى اقشا تولەدى.

مەنىڭ شە، ارى قاراي سۋرەتتەۋدىڭ قاجەتى جوق-اۋ.

ساعات ءتىلى تۇنگى بىردەن ەلۋ ءۇش مينۋت وزعاندا ەكەۋى دە قوناق ءۇيدىڭ كورپەسىندە ءۇنسىز جاتتى. سودان بارىپ ايەل:

-مەنى ولتىرمەيسىڭ عوي، ءيا؟-دەپ سۇرادى. داۋىسىندا قورقىنىش ەمەس، ەركەلەۋ بار سياقتى. ايەلدىڭ بۇل سۇراعىنا ول ۇزاق ويلاندى.

قۇرامى: كەشكى اس، جارتى قاربىز، ەكى تەمەكى

الىشەر راحات