قىز بەن جەر ءالميساقتان بەرى جالعاسىپ كەلە جاتقان قازاقتىڭ باعى مەن سورى. جەرسىز ەل بولمايدى، جەرسىز تىرلىك جوق. جەر ءۇشىن شىبىن جاندى شۇبەرەككە ءتۇيىپ جۇلقىستى، قارا بالا، قارا قازاننىڭ قامى دەپ قارسى كەلگەن قيىندىقتان قايمىقپادى. جەر ءۇشىن قاپ تاۋىنان اسىپ قارا تەڭىزدى جاعالادى، تاس قامالداردى تالقانداپ تاساداعى اجداھانىڭ ازۋىن جۇلدى... ءوزى دە تىقسىرىپ كەلگەن دۇشپانىنىڭ الدىندا تىنىشى كەتىپ شاراسىز كۇي كەشىپ، بايتاعىنان ايرىلىپ جەر تۇبىنە تىعىلىپ جەمتىككە اينالا جازدادى. بالام بولسىن، باقىتىم بولسىن دەسەڭ جەر كەرەك!

قىز، ونىڭ اتى حاۋانا. اللا جاراتقان ادامنىڭ قابىرعاسى، قۇداي ادال ەتىپ جۇپتاسۋعا ءناسىپ ەتكەن جۇباي! انامىز، قىزىمىز، قورعايتىن نامىسىمىز، باراتىن الىسىمىز! «قىزعا قىرىق ۇيدەن تىيۋ، ەڭ اياعى ەسىكتەگى كۇڭنەن تىيۋ» دەيدى بۇرىنعىلار. كىم ارسىز ايەلدەن تۋىپ، تەگى بەلگىسىز شاتا بولعىسى كەلەدى؟ كىم ۇياتسىز سالداقىنىڭ كۇيەۋى بولعىسى كەلەدى؟ كىم كەزبە شۇيكەباستىڭ اكەسى بولعىسى كەلەدى؟ ارينە ەشكىم دە! زامان بۇزىلمايدى، پەندە بۇزىلادى. ءداۋىر ازبايدى، ينسان ازادى. وتان وتباسىنان باستالاتىنى راس بولسا، قىزدارىمىزعا جاۋاپتى، تاربيەلەۋشى، تۋرا جولعا سالۋشى، ادالدىق جولىندا ساقتاۋشى ەر ازاماتتار! قالاي دەسەك تە جاۋاپكەرشىلىك ەركەكتىڭ موينىندا. «بالاپان ۇيادان نە كورسە، ۇشقاندا سونى ىلەدى» دەگەن. جاھيليا زامانىندا ەرتەڭگى كۇنى قىزىنىڭ تەرىس جولعا تۇسەتىنىنەن الاڭداعان «نامىسقوي» اكەلەر ەت پەرزەنتىن تىرىدەي كومىپ قۇتىلعان ەكەن. ال، بۇگىن ونداي قاراڭعى كەزەڭ ەمەس. كومىپ قۇتىلۋعا، سوگىپ قۇتىلۋعا، ايىپتاپ قۇتىلۋعا، جازىپ قۇتىلۋعا بولمايدى. ەركەكتەر تىمىسكى، ناپسىگە ەرىپ وزگەنىڭ ىرگەسىن تۇرگىسى كەلىپ تۇرادى، كوڭىلاشار ىزدەپ كوشەگە كوزىن سۇزەدى... سونداي پەندەنىڭ قوينىندا جارى جوق پا؟ وڭ جاعىندا وتىرعان قىزى جوق پا؟

تۋرا جولداعى ەركەك تۋرا جولداعى وتباسىن ۇستايدى. ۇيىندە ۇلكەن كىسى، قىرىق قادام اتتاسا بۇلىك سالاتىندار مۇناپىقتىڭ ءدال ءوزى! بالا-شاعام كورگەن جوق دەگەنىڭمەن ءبارىن ساميع-اللا كورىپ تۇر... الدىڭنان ءبىر شىعارى ءسوزسىز... وكىنىشتىسى، مىقتىلىقتىڭ بەلگىسى--«جىگىتتىك-جەلىك» بولىپ تۇرعان بۇل كۇندە، بۇل «ونەردى» اتاق-دارەجە ساناپ قىمسىنبايتىندار كوبەيىپ كەلەدى.  جانى ءمولدىر، پىكىرى ءادىل، قاھارى قانجارداي قايسار ۇل اينالاسىن ىقتىرىپ تا، بۇقتىرىپ تا ساقتايدى. سىرتقى جاۋدىڭ ارام پيعىلىندا توسا الادى. اعىنى قاتتى تەرەڭ سۋدان كىمنىڭ وتۋگە ءداتى بارادى؟ توبىقتان كەلەر جايداق سۋدى يت پەن قۇس كەشە بەرەدى. شاريعاتقا بارماي-اق، اردىڭ ازابىنا سالىپ كورەيىكشى!..

ءبىرى تۇمان كۇندەردىڭ، ءبىرى كۇمان،

ءىلىپ الار نەڭ قالدى، ءىرى كۇناڭ.

ۇياتى مەن ۇلتىمنىڭ ۇلى كوشىن،

بايقاۋ كەرەك قىزداردىڭ قىلىعىنان.

قاپتاپ جۇرگەن زامان دا قۇزعىن اسا،

كەتىپ بارا جاتىرمىز مۇزدى باسا.

قانسىرايدى ۇلتىمنىڭ قاسيەتى،

ەڭ اۋەلى ازعىنداپ قىز قۇلاسا!..

(«كۇناسىز مەكەن» جيناعى 162-بەت،  28.09.1994 جىل) ... دەپ جازىپپىن. سونداعى «قۇزعىندار» سۇتتەن اق، سۋدان تازا... تابانىمىزدا تايعاناق مۇز، الدىمىزدا ۇشپا قۇز.  ودان بەرىدە 23 جىل وتە شىعىپتى. نە وزگەردى؟!  قىزدى ازدىرعان، ەندى كەلىپ بار ايىپتى سولاردىڭ باسىنا ءۇيىپ توگىپ وتىرعان سىرتى جىلتىر، ءىشى مەرەز تەلپەكتەر كوبەيگەن سايىن قوعام وسىلاي توزادى.