ءومىردىڭ ناعىز قايناعان قازانى بازار-اۋ دەپ قويامىن... وزگەلەرمەن يىق تىرەسىپ، ايتەۋىر، سابىلىپ جۇرگەن ءبىر ادام، تىنىمسىز تىرشىلىك. گۇلگە قونعان ارا سەكىلدەنىپ ءارى ەڭ جاقسىسىن، ءارى ەڭ ارزانىن ىزدەگەن ساتىپ الۋشى، ءوز تاۋارىن ءتيىمدى وتكىزۋدى ويلاعان ساتۋشى. كوزدەگەندەرى قاراما-قايشى وسى ەكى تاراپتىڭ كەلىسىمگە كەلە الماي جانجالداسىپ جاتاتىن ساتتەرى دە از ەمەس. ءبىراق، مەنىڭ ايتاتىنىم جوعارىداعىداي كەلەڭسىز جاعداي ەمەس، كەرىسىنشە جانىمىزدا جاقسى ادامداردىڭ دا جۇرگەنىنە ەرىكسىز سەندىرەتىن وقيعا...

سول كۇنى، كەشكە جاقىن ءمۇعالىمنىڭ تاپسىرماسى بويىنشا قالامىزدىڭ الپاۋىت بازارلارىنىڭ بىرىنە اتتانعان ەدىم. ەرسىلى-قارسىلى وتكەن ادامدار توبىرىن تاماشالاپ، جازۋعا ءىلىپ الار ەشتەڭە بايقاماعان سوڭ، كوڭىلىم قۇلازىپ قايتپاقشى ەدىم، كوزىم ءبىر اجەيگە ءتۇستى: ۇستىنە كيگەن كيىمى جۇپىنى، ءجۇزى جابىرقاۋ. بىر-ەكى توزىعى شىققان كىتاپ، ەسكىلەۋ قول ساعاتى جانە كۇمىس القاسىن ساتپاقشى نيەتتە وتىر. ۇزاق باقىلادىم. ەشكىم دە اجەيدىڭ تاۋارىنا قىزىعۋشىلىق تانىتپادى. بازار تاراپ جاتىر. كۇرسىنىپ قويىپ، ءوز زاتتارىن جيناۋعا ۇمتىلعان اجەيدىڭ نازارىن ءبىر جاس بويجەتكەن ءبولدى. ەكەۋى از-اق سويلەسىپ، باعاناعى ارۋ اجەيدىڭ بار تاۋارىن ساتىپ الىپ، كۇمىس القاسىن اجەيدىڭ توسىنە تاقتى دا كوكجيەك جاقتا عايىپ بولدى. بايقاپ قاراسام، اجەي كوزىنە جاس الىپتى، كەيىننەن ازىق-تۇلىك دۇكەنىنە شاپشاڭ باسىپ اتتانىپ كەتتى...

ول كىم اجەي، باسىنان قانداي جاعداي وتكەنىن بىلمەدىم، ءبىراق سول وقيعا تۇنجىراعان تۇماندى كۇندە جارىق ساۋلەسىن توگىپ، مەنىڭ جانىمدى جادىراتتى...

جۇباندىقوۆ قۋانىشبەك

جۋرناليستيكا فاكۋلتەتىنىڭ 1 كۋرس ستۋدەنتى