– ارالاس نەكە كىم كىمدى دە ءومىرىنىڭ سوڭىندا وكىندىرمەي قويمايدى. باسقا
ۇلتقا ۇيلەنگەندەردىڭ قارتايعان كەزىندەگى وكسىككە تولى وكىنىشىن تالاي ەستىگەم، شالىنىڭ ار-نامىسىن اياققا باسقان كەيبىر اقىماق كەمپىرلەردىڭ اقىماقتىعىن دا كورگەم. ونداي جانداردان تۋعان بالالاردىڭ وڭعاندارى دا شامالى. اباي ايتقانداي «اشيدى جانىڭ، قاينايدى قانىڭ». بازبىرەۋلەر نەكەلەسە سالىپ، ايىرىلىسىپ، نە داۋلاسىپ، ايقايلاسىپ، ءبىرىن-بىرى قارعاپ جاتادى.
توقەتەرىن ايتسام، ارالاس نەكە ءومىردى ونشا گۇلدەندىرە المايدى. ول از ۇلتتى جەر بەتىنەن جوعالتىپ جىبەرۋدىڭ توتە جولى.
باۋىرجان مومىش ۇلى
«مەن – حالقىمنىڭ باۋىرجانىمىن» كىتابىنان