جالعاسى. باسى مىنا سىلتەمەدە. 

ول. –«نا لوۆسا  زۆەر  بەجيت دەگەندى  ەستىگەن  بولارسىڭ. ءبىز  مىنا   40 گرادۋس  ايازدا  بەكەر  تۇرمىز  با؟ بۇل  ديەۆياتكا   قازىرگە  دەيىن   سەنىكى، ەندى  بىزدىكى  بولادى »-دەدى.  اشۋ مەن ىزا بىردەي  قىسقان  مەن  ءوز  كەزەگىمدە: -«شانتاجدى  دوعارىڭدار. مەن  نە  ءۇشىن  سەندەرگە ماشينامدى  بەرە سالۋىم  كەرەك»-دەپ  قارسىلىق   كورسەتتىم. ولاردىڭ   توسىپ وتىرعاندارى  وسى  ءسوز ەكەن،  سۇراق  قويىپ وتىرعان پالتوسىنىڭ   قالتاسىنداعى تاپانشاسىن   جۇلىپ  الىپ،  مەنىڭ ماڭدايىما توسەدى، ال،  ارتجاقتا  وتىرعان ەكىنشى كاۆكازدىق   قانجارىن  كەڭىردەگىمە تىرەدى جانە مويىنىما تۇنشىقتىراتىن جىبەك  ءجىپتى ءىلىپ، تارتىپ-تارتىپ  قالدى. كوزىمنەن  وتىم  ءبىراق شىقتى. –«تىڭدا سەن، ساعان  ولىمنەن قالۋدىڭ ءبىراق  جولى  بار. ول  مىنا  جانىڭدا  وتىرعان   كاپيتان-نوتاريۋستىڭ  اتىنا   ماشيناڭدى  جازىپ  بەرۋ. سوندا  عانا  ءتىرى  قالاسىڭ» دەدى  سۇراق  قويۋشى  قاراقشى  داۋىسىن  كوتەرىپ. سول ەكى  ارادا  بۇكىل  ءومىرىم   كوز  الدىمنان  ءوتتى.  بالالارىم نە  بولادى. لاريسامدى  ەسىمە  الدىم. جوق،  كەلىسۋىم  كەرەك، ايتپەسە  بۇلار مەنى   ولتىرەتىنى   انىق. –«جارايدى،  قول  قويىپ» بەرەمىن  دەدىم. قاسىمدا  وتىرعان   كاپيتان-نوتاريۋس مەنىڭ  قۇجاتتارىمدى  قولىنا  الىپ،   پورتفەلىنەن ءبىر  بۋما  قاعازداردى  شىعارىپ،   بىردەمە   تولتىرا  باستادى. تاعىدا  باندا  باسشىسى  ماعان  قاراپ   سۇراق  قويدى: -«ماشينادا   وتىرعاندار كىمدەر؟  ولار قايدا  بارادى؟ ۇلتتارى   قانداي؟». « جولدان  وتىرعىزىپ  العان  ەكى  جولاۋشىلار.  جاپ-جاس قازاق ازاماتتارى.  سۇراعان  جوقپىن،  ستۋدەنتتەر عوي دەيمىن،  كانيكۋلعا وسكەمەنگە  دەيىن  بارا  جاتقان.  تيتتەي  ادامگەرشىلىكتەرىڭ  بولسا، ولارعا  تيىسپەڭدەر.  وبال  بولادى»-دەپ جاۋاپ  بەردىم.  قاراقشىنىڭ اتى  قاراقشى.   ولاردىڭ بىلەتىندەرى توناۋ مەن   ءولتىرۋ جانە  جاۋىزدىق  جاساۋ  عانا. باندا  باسشىسى:-«داۆيد ي گونششيك، ەتي  رەبياتا  وكازاليس نە ۆ تو ۆرەميا،  نە ۆ توم  مەستە. نام ليشنيح  سۆيدەتەلەي  نە  نۋجنو. پوەتومۋ  سروچنو  يح پۋسكاەم  ۆ  راسحود. سدەلايتە  رابوتۋ  اككۋراتنو. اللاح ناس  پروستيت» دەپ  قاتىگەز  قانىشەر جەندەتتەرىنە اۋىر  تاپسىرما  بەردى.    ارادا ەكى-ۇش مينۋت وتتىمە،  جوقپا  بىلمەدىم، ءتۇن  تىنىشتىعىن  «كالاشنيكوۆ» اۆتوماتتارىنىڭ  تىرسىلداعان داۋىسى بۇزدى.  الدىمەن مەن نە  بولىپ  قالعانىن  تۇسىنبەي  قالدىم. «سپەسناز» كەلىپ  ءبىزدى  قۇتقارىپ  جاتىر  دەگەن  دە  وي   كەلدى.ءبارى  استاڭ-كەستەڭ  بولدى. انىق  كورگەنىم باندا  باسشىسىن مەنىڭ  ماشينامداعى  جىگىتتەردىڭ   بىرەۋى سالوننان  ەشكىدەي  باقىرتىپ سۇيرەپ شىقتى  دا،  اسپاننان  اياعىن  كەلتىرىپ،  جەرگە  ءبىراق  ۇردى. بەس مينۋتتىڭ  ىشىندە ەكى  قازاعىم   ءتورت  ءبانديتتىڭ  يت تەرىلەرىن  باستارىنا  قاپتادى. ولاردى   ەكى  قولدارىمەن  باستارىن  ۇستاتقىزىپ ، جەرگە  تىزەرلەتىپ  قويدى.  سول  قالپىلارىندا ولاردى  جولدىڭ  ەكى   شەتىنە  قايتا-قايتا   جورگەلەتىپ  جۇرگىزدى.  مىستارى كەتىپ،    كەۋدەلەرىن ابدەن  قورقاقتىق   كەرنەگەن قارانيەتتى  قاراقشىلار مەنىڭ ەكى  اياعىمدى   قۇشاقتاپ

،  وكىرىپ  جىلاپ،   ولتىرمەڭدەرشى دەپ   كەشىرىم   سۇرادى.   قازاق   جىگىتتەرى  ولاردىڭ  وسى  بەيشارالىعىن فوتوعا  ءتۇسىرىپ   الدى.  ءبىز  ولاردى  سەمەي  قالاسىنا  كىرە  بەرىستەگى «گاي»  بەكەتىنە جەتكىزىپ، پوليسيا  قىزمەتكەرلەرىنە تاپسىردىق. ولار، شىنىندا،  وتە  قاتىگەز جول تورۋشى  ۇرىلار،  تالاي كىسىلەردى  ءولتىرىپ،  ۇستاتپاي  جۇرگەندەر   بولىپ  شىقتى. ءسويتىپ    قازاقتىڭ    جاپ-جاس ەكى جىگىتى    ەرلىك  جاسادى. مەنى دە،   وزدەرىن  دە   اجالدان  الىپ  قالدى.  تاڭ  اتا   وسكەمەنگە  امان-ەسەن جەتتىك. ولارعا راحمەتىمدى  ايتىپ،  قاي  اۋداننىڭ ازاماتتارىسىڭدار-دەپ سۇرادىم. «ءبىز ۇلاندىقتارمىز!»-دەگەن  قۇتقارۋشىلارىم،   «رەچنوي ۆوكزالدىڭ» جانىندا مەنىمەن  قوش  ايتىسىپ ماشينادان  ءتۇستى. مەنىڭ  قارسىلىعىما  قاراماي    كەلىسىلگەن  جول  اقىسىن قولىما  ۇستاتتىپ  كەتتى.    سودان  بەرى، «ۇلاندىقتار» دەسە،  كوڭىلىم   جىلىپ،   ەلەڭدەپ  تۇرامىن.

نيكولايدىڭ  باستان  وتكەرگەن   حيكاياسىن تىڭداپ،  700 شاقىرىم جول  ءجۇرىپ،  تاڭعى   التىدا  «استانا» مەن «قاراعاندى» جولدارىنىڭ  قيىلىسىندا ورنالاسقان   ءدامحانانىڭ  الدىنا  كەلىپ  توقتادىق. «پەتروۆ نيكولاي گريگوريەۆيچ، ءبىر تاۋلىك    ۇيىقتاعان  جوقسىز  عوي. دەم  الىپ  الىڭىز. سىزگە مىنا  جول  قوناق  ۇيىنەن  ءبىر ورىن   الىپ  بەرەيىن»-دەدىم. «جوق،  ساكە، بورتتاعى  جان-جانۋار موڭىرەپ  تۇرعاندا، مەنىڭ    ۇيىقتاپ  جاتۋىم ادامگەرشىلىككە جاتپايدى. باراتىن  جەرگە  اپارىپ  ءبىراق  دەمالامىن» دەپ  جاۋاپ  قاتتى. جۇرەگى  اق،  جانى  تازا   نيكولايدىڭ  وسى   اڭگىمەسىن  ءوز  قۇلاعىممەن  ەستىگەنگە   ون ءۇش  جىل  تولىپ،  ون ءتورتىنشى  جىلعا شىققاندا  قولىما  قالام  الىپ،  قاعاز  بەتىنە  ءتۇسىرىپ  وقىرماندارىما   ۇسىنىپ  وتىرمىن. مىنا  الاساپىران    زاماندا دراما  مەن تراگەدياعا،   ەرلىك پەن   ادامگەرشىلىككە  تولى   نيكولايدىڭ    وسى ءومىرى  پوۆەست  وقىرماندارىنىڭ   كوڭىلىنەن  شىعىپ،  قاجەتتەرىنە  جاراسا   اۆتوردىڭ ناتيجەلى   جۇمىسى  بولىپ  تابىلادى. 

 2016 جىلدىڭ  1 قاڭتارى.  كەشكى   ساعات  19.52-دە   اياقتالدى. جازىلعان  جەرى استانا  قالاسىنىڭ   ىرگەسىندەگى «وتاۋ تۇسكەن» اۋىلىنداعى   جازۋشى  ءۇيى.