قىزىم... ەندى تولسا دا ۇشكە جاسىڭ،
سەنى ويلاسام باتپايدى ىشكەن اسىم.
ادام تۇگىل ايۋان دا ۇرپاعى ءۇشىن،
جان قيارلىق تىگەدى ىسكە باسىن.
قارايمىن دا مەن سەنىڭ زامانىڭا،
الاڭدايمىن كىرشىكسىز اق ارىڭا.
ءومىر دەيتىن قارداي اق پاراعىڭا،
تۇسپەسە ەكەن دەپ ءجۇرمىن قارا كۇنا.
بالاباقشاڭ ۇيرەتىپ بار ءىسىڭدى،
مەرەكەدە بيلەتىپ "ۆالسىڭدى".
ەر بالاعا كەتسىن دەپ ەتى ۇيرەنىپ،
ەرتە باستان ولتىرمەك نامىسىڭدى.
مەكتەبىڭ دە جاناشىر ەمەس مەنشە،
ەلەڭدەيمىن ەرتەڭىڭ ەلەس بەرسە.
بىرتە-بىرتە قىسقارعان يۋبكالاردىڭ،
نە بولارىن كىم ءبىلسىن سەن وسكەنشە؟!
تۋرا جولدان كوبەيدى اۋعان جاندار،
نەكەن-ساياق تۇلعالار تاۋدان زاڭعار.
ساعان ەرتەڭ قامقورلىق تانىتار ما،
جاۋلىعىمەن اناڭنىڭ جاۋ بولعاندار؟
ارسىز قىزدىڭ كەك كەرنەپ كوكىرەگىن،
ءالسىز قىزدىڭ كوگەرتتى بەت، رەڭىن.
قاي قولىمەن بەسىكتى تەربەتەدى،
قانعا مالىپ جۇرگەندەر ەكى قولىن؟
قىزىم... ۇيات كەلتىرمە سەن تەگىڭە،
ەرىپ كەتپە ەسسىزدىڭ سەلتەڭىنە.
تاربيەڭە مەن سەنىڭ جاۋاپتىمىن،
جاۋاپتىسىڭ سەن ەلدىڭ ەرتەڭىنە!
اۆتورى: جانداربەك بۇلعاقوۆ
