ويدىم- ويدىم جولداردان ورعىپ ءوتىپ،

قوجىر- قوجىر تاستاردان قارعىپ ءوتىپ.

باياناۋىل جەتتىك- اۋ ۇزاق ءجۇرىپ،

جول كەزىكسە تەپ- تەگىس قالعىپ كەتىپ...

باياناۋىل – تاۋىڭ كوركەم، تاسىڭ قىزىق،

سۋرەتتەي بەينە قولمەن قويعان سىزىپ.

توبىلعى، ىرعاي، ارشامەن جۋسان ءيسى –

ەسكە ساپ بالا كەزدى كوڭىلىم بۇزىپ...

نۋ ورمان كومكەرىلگەن سالاڭ قانداي،

قۇلپىرعان الۋان گۇلمەن دالاڭ قانداي!

ۇقسايتىن ءبىرى كىسى، ءبىرى اڭعا

جارتاسىڭ بەينە قولمەن قالانعانداي.

ايناداي جارقىراعان – جاسىباي كول،

بويىڭدا قانىڭ بولسا تاسىماي كور.

ارۋلار – اققۋ قۇستاي سۋدا جۇزەر،

دەگەندەي جىگىت بولساڭ جاسىماي كەل..

ساناڭدى سارساڭ ويدان سىلكىلەيدى،

نايزاعاي ويناپ، كۇن ساتتە كۇركىرەيدى.

جاۋىپ تۇرىپ لەزدە اشىلادى،

اشىق تۇرىپ اقجاۋىن سىركىرەيدى.

جەر ەكەن ءبىر وزگەشە جاراتىلعان،

بۇلدىرگەن، قاراقاتى وراتىلعان.

الاشتىڭ الىپتارى كوپ شىعىپتى:

اقىن، ءانشى، عالىمى دارا تۋعان.

ەسكە ءتۇستى- اۋ بالداۋرەن، سالقىن ساۋىر،

تەبىسكەن قۇلىن- تايداي اعا- باۋىر.

انىنە جاياۋ مۇسا ارقاۋ بولعان –

قوش- ەسەن بول كورگەنشە باياناۋىل!!!

       نۇرباقىت بايراحمەت ۇلى