يمان قالماي، يبا قالماي ادامدا
وت بوپ تۇرعان، ءورت بوپ تۇرعان زاماندا
وۋ، راببىم! قازاعىمدى ساقتاي گور،
قول جايعىزبا قايىرسىز بەن جامانعا!
جۇرسەك-تاعى تالاي وتقا جانىپ ءبىز
ەمەسپىز عوي ءپاتۋاسىز، پارىقسىز.
«ەلىم-اي» دەپ ەكىنشى رەت زارلاتپا،
ءالى ەسى كىرمەي جۇرگەن حالىقپىز.
ءوزىڭ وڭدا، ايتپەسە ءبىز وڭبايمىز،
جات مەيرامدى «جاڭا جىل» دەپ تويلايمىز.
ۇيقىمىزدان ويانا الماي جۇرگەسىن
اياز-اتا اۋليە دەپ ويلايمىز.
وۋ، راببىم! كىتابىم بار، ول – قۇران،
ءاتا-داستۇر – سارقىلمايتىن مول مۇرام.
«ەل يەسى – تەك قازاق» دەپ، اپىر-اي
قاشان عانا كۇمبىرلەيدى دومبىرام.
مىرزان كەنجەباي.
26 جەلتوقسان، 2016 جىل