*****
كۇتە-كۇتە ساعىنعاندا جىرشى ۇلىن،
كارىلىككە قويىپتى ايتىپ ءبىر سىرىن.
ماۋجىرايدى اسپان توسەپ كەۋدەسىن
جىلۋىنا اپام جاققان شىرپىنىڭ.
جان جارىڭدى تىرىلتۋگە قۇلشىنىپ،
قارا دوڭنەن مىڭ ءتۇستىڭ بە، مىڭ شىعىپ؟
توبەدەگى ءقابىر ەمەس، جەروشاق،
ەرتەڭ قايتا تۇتاناتىن تىرشىلىك...
قايىسقاندا، ءسىرا، كارى قابىرعاڭ،
كىم بار ەكەن ءدال قاسىڭنان تابىلعان؟!
وركەن جايىپ كەلەدى ءومىر اعاشى
توپىراقتا جاتقان سول ءبىر تامىردان...
الىس جاققا ەلىكتىرىپ وت ەلىك،
مۇزدا جاتتىم داپتەرىمدى توسەنىپ.
تۋعان جەرگە تاستاپ قايتىپ كەتىپ ەم،
جاسىل تونىم – جاستىق شاقتى كوتەرىپ!
داۋىسىمنان (وقىر بولسام جىرىمدى،)
تانيسىڭ با سوناۋ جىلعى قۇلىندى؟!
سەنىڭ ەرنىڭ – كوبەلەگى اللانىڭ،
ماڭدايىمنان سوراتىن بار مۇڭىمدى!
******
ەسىمە تۇسىرە المان ەشكىمىمدى،
داڭعازا تىرىلىگىمنىڭ ءوشتى مە ءۇنى؟
اق ايدىننان اققۋ-قاز كوتەرىلەر،
ارقالاپ كوتەرمەككە كەشكى كۇندى...
جايىلسا جۇرەگىمە مۇڭ كىلەمى،
پەرىشتە –وي كەلەرىن بىلدىرەدى.
كوكجيەكتىڭ كوگىلجىم ءشارباتىنا،
جاقىنداپ كەلە جاتىر ءتۇننىڭ ەرنى...
قيا الار جالعىز كۇننىڭ جارىعىن كىم،
كوزىمە شۋاق قۇيىپ تاعى كۇلدىم.
كوزى تويماس كولەڭكەم كولبەپ جاتىر،
ورىنىن ولشەپ قازىلار ءقابىرىمنىڭ...
كىم ءبىلسىن وياتتى ما قۇستىڭ ءۇنى ،
اسپانعا پاك رۋحتىڭ شىقتى ءبىرى...
جاپىراق – جالعان تاعى كۇتىپ جاتىر،
قىسقا ءتۇن قوناق بولار شىق – عۇمىردى...
تولقىعان ءاپپاق ايدىن اق كوبىكتى
(گۇل اشتى ...)
جاعاداعى تاسقا ەگىپتى ...
بىلمەسپىز ءتۇن بولماسا،
كۇلىم كوز كۇن
اسپانعا سان مىڭ تامشى جاس توگىپتى....
******
ءارى جات، سەكىلدى ءارى تانىس ءولىم،
سەن نەتكەن جاقىن ءارى الىس ەدىڭ؟!
ەسىل كۇن تۇسىمە ەنسىن
شارابىما
تۋعان جەر توپىراعىن ساپ ىشەمىن!
جەرىنەن كەتكەندەردىڭ ءبارى مۇڭلى،
تەك توپىراق باسادى سارىعىمدى.
انام بەرگەن اق شىتقا ءتۇيىپ الىپ،
الىپ ءجۇرمىن ءوزىمنىڭ ءقابىرىمدى!
تاعدىر مەنى تۋعان جەر – تاقتان الىپ،
ەرتىسپەن اعىزدى عوي جاتقان اعىپ.
سەن جىلتاسىڭ سەرگەلدەڭ اقىن جانىن،
تۇنەگەن شاقتارىندا باققا بارىپ...
تۋعان جەر توپىراعى،
جانىمدى ەمدە،
تەربەشى انىڭمەن دە،
مانىڭمەن دە.
مەن سەنى شەڭگەلىمە قىسىپ جاتام،
ولگەنىمدە قيا الماي تاڭىرگەدە!..
*****
ەڭكەيەر شىبىق تابىلعان
سۇيمەك بوپ جەرىڭ ءار تاسىن.
جاتادى تاۋلار اۋىرعان
باستىرىپ بۇلتقا ارقاسىن.
جازادى ساعىم باسقا ەشكىم
تۇسىنبەس جىرىن استارلاپ.
جاعاعا كەلگەن اق تولقىن
كوتەرىپ قايتار باس بارماق.
اياسىنا اينا-باستاۋدىڭ
كەتەردەي سىيىپ عارىشىڭ.
شىرماۋىق ورلەر جاس تالدىڭ
جانىنىڭ سىيپاپ اعىسىن.
ارتىقتاي مىناۋ الاپتا،
بارادى ادام جولدا اعىپ.
ارقاسىن سۇيەپ اعاشقا
كولەڭكە وتىر ويلانىپ...
ماقپال ءتۇن ماستىعى
ۇرانى بولعان ەمەس ۇلىلىقتىڭ،
مەن ونى كوپ ويلانىپ بۇگىن ۇقتىم.
كوشەدە تۇردىم ۇزاق قىس تۇنىنە
دەمىممەن جىرىن جازىپ جىلىلىقتىڭ.
ماستانام ماڭداي تەرگە قاراپ مەن دە،
سول بولار شاتتىق دەيتىن شاراپ كەيدە.
جانىمنىڭ جاڭا جىلىن ۇقتىرعانى-اي،
ءان سالىپ جۇرەك ۇرعان ساعات – كەۋدە...
تۇسىنبەس دەپ جاۋلاسىپ جاناشىرمەن،
بىلدىرلاپ ءجۇرىپپىن عوي بالا تىلمەن.
كوردىم مەن اي بوپ جۇزگەن ارمانىمدى،
جارىمنىڭ جانارىنداي قارا تۇننەن.
كوپ وتپەي كوكتەم كەلەر وسىنى ويلاپ،
جاتىر عوي كوڭىلىمنىڭ قۇسى تويلاپ.
سۇلۋ سۋ كەستەلەيدى كەڭ ولكەمدى
تاعىلعان ساۋساعىنا كوپىر – ويماق...
پاك دۇنيە، سابيدەي باستىرىلعان
جابىقپا!
باسىم كەتپەس جاستىعىڭنان.
جۇلدىزدىڭ نۇرى سىڭگەن اق قارىن جەپ،
ايىعام ماقپال ءتۇننىڭ ماستىعىنان...
