و زامان مەن بۇ زامان...

 ول زاماندا ءبارى باسقا بولاتىن،

سۇيگەن جانمەن كوڭىل شالقىپ، تولاتىن.

و زاماندا - ارۋلاردىڭ قۇشاعى

قىردىڭ قىزىل گۇلدەرىنە تولاتىن.

پەندە بىتكەن بۇل ءومىردىڭ قوناعى،

ۋاقىتشاسىڭ، مىنا سەن دە، و داعى.

بۇ زاماندا - سايتانداردىڭ قالتاسى،

ۋىس-ۋىس كوك قاعازعا تولادى...

و زاماننىڭ ارۋلارى ارلى ەدى،

قاي-قايسى دا قۇربىسىنىڭ الدى ەدى.

بۇ زاماندا، ءىسىپ، تولىپ، شالقايار،

الدە كىمنىڭ شالدەگى مەن الدەگى...

كوپ جۇرمەي-اق ءبۇرى كەتكەن تاباننان،

بۇ زاماندا ۇيات كەتكەن ادامنان.

ۇياتى جوق، نىسابى جوق جانداردى،

كورىپ تۇرىپ، قاباق قاتتى قابارعان.

جۇمباق بولسا كەشەگىنىڭ ايتارى،

اشىق، شاشىق - بۇگىنگىنىڭ سايقالى،

ءتىل قاتپاسا، و زاماننىڭ ارۋى،

«شەشىن!..»-دەيدى بۇ زاماننىڭ سايتانى...

نەتكەن وسال بۇل پەندەنىڭ ساناسى،

جانە دە جوق ەمدەلەتىن داۋاسى.

سەنەسىز بە، كەتكەن قاتتى الشاقتاپ،

و زامان مەن بۇ زاماننىڭ اراسى...

«ارمان قالام» - قايدا ەكەن؟..

كۇلكى :  «قارق-قارق...»، «سىڭعىر-سىڭعىر...»، ۇدەيدى،

تىلەمسەك كوز ءتۇندى ۇڭگىپ تىلەيدى...

تۇرسا داعى جارىق شامعا شومىلىپ،

الماتىمنىڭ ءتۇنى قانداي ۇرەيلى...

كىلەڭ توبىر، ويىندارى وسىلعان،

ىردۋ-دىردۋ، دۋمان ىزدەپ جوسىلعان.

جاتسا داعى سانسىز كولىك اعىلىپ،

ارۋ قالام، ءدىر-دىر ەتەر شوشىنىعان.

تىعىلاتىن قارا توعاي، ورمانعا،

شايتان بىتكەن بۇل قالاعا قونعان با؟

قوناق ۇيلەر، مەيرامحانا، ساۋنالار -

جىن-ويناقتان اڭكى-تاڭكى بولعان با؟

اسىپ، تولىپ، شايقاپ ءىشىپ ەرىككەن،

مىنا تۇندە كىمدەر ەكەن جەلىككەن؟

لاس بىرەۋدەي جان دۇنيەسى كىرلەگەن،

ارمان قالام تۇنجىرايدى نەلىكتەن؟

ارمان قالا ءدىر-دىر ەتتى، توڭعان با،

قانسىز ءجۇزى اپپاق بولىپ وڭعان با؟

كەز كەلگەننىڭ قۇشاعىنا جىعىلعىش،

ارمان قالا - ازعان قالا بولعان با؟

قانسىز، ءسولسىز، ويسىز، تۇكسىز جانارداي،

ونىڭ سىيقى - بەينە جىندى ادامداي.

مەن كەشەگى: «ارمان قالا» اتانعان،

الماتىمدى قالعاندايمىن تابا الماي...

بۇگىنگىنىڭ قۋعاندارى «پايدا» ەكەن،

كوڭىلدەرى - اسپانداعى اي دا ەكەن.

ارى تازا، ءتانى تازا ارۋداي،

«ارمان قالام» - سول الماتىم قايدا ەكەن؟..

الماتى دا اڭساعانداي اق قىستى...

كەش باتتى ما، باسىپ تۇرار قارا ءتۇن،

بۇل قالادان الىس جاتىر دالا تىم.

سارى ايازدان تيتىمدەي دە بەلگى جوق،

اشىق جۇرگەن بەتتەن ءسۇيىپ الاتىن.

اۋىرسىنار قالا سۇلۋ كوپ كىردەن،

قالىڭ ۇيقى كىمنىڭ ءىشىن كەپتىرگەن؟

اق بوران جوق الاي-دۇلەي بوراعان،

ايىرما جوق كوپ كۇن مەنەن كوپ تۇننەن.

الاقايلار: «ءاپپاق قىسىڭ كەلدى!» دەپ،

سوققان ەمەس بۇل قالادا جەل دە ۇدەپ.

بولسا داعى جەلتوقساننىڭ اياعى،

الماتىمدا قىستان يتتەي بەلگى جوق.

سانالاردان ساعىنىش بوپ ۇشتى ەلەس،

كۇدىكتى ويلار سىرتتا قالعان، ءىش تە ەمەس.

نە قىس ەمەس، نە جاز ەمەس، كۇز ەمەس،

كوكتەم دە ەمەس، اق تون كيگەن قىس تا ەمەس.

قىستى اڭساۋمەن سارعايعانداي سانا دا،

جۇرەكتەردە ءۇمىت ءورت بوپ جانا ما؟

اق قالپاقتى الاتاۋ دا مۇڭايىپ،

قاراپ تۇر ما كىرلەپ كەتكەن قالاعا؟..

جاقىن ەمەس، بولعان بۇگىن جات كۇشتى

بىزدەن قاشىپ، ايدالاعا ب ا ق تا ۇشتى.

مۇڭايعانداي ساعىنىشتان سارعايىپ،

بۇكىل قالا اڭساعاننان اق قىستى...

قىستى اڭساعان مىنا مەنىڭ جۇرەگىم،

تۋلاپ، تۋلاپ، «ءدۇرس-دۇرس» سوقتى، بىلەمىن.

دەپ تىلەيمىن، مەن ىشىمنەن كۇبىرلەپ:

«مىنا قىستان امان شىقسىن ۇلى ەلىم!..»

جۇماش كەنەباي،

29.12.2015 جىل ،