قازاعىڭ جۇك ارتقاسىن نارعا بالاپ،
وزىڭە نامىسىمىز الدا امانات.
كوتەرگەن ەل بەدەلىن ەر ءباھادۇر،
وزىڭدەي بولسا ەكەن بار دومالاق.
ارتىڭدا تىلەۋ تىلەپ الاش وتىر،
ارمانىڭدى قۋا بەر العا قاراپ.
شومبال ءتۇس شويىن بىلەك ۇل سىيلاعان،
تۋعان ەلىڭ سىيىڭدى اللاعا ناق.
قۇرلىقتارعا كورسەتىڭ قۇدىرەتىڭدى،
بايراعىن ەر حالقىڭنىڭ تاۋعا قاداپ.
كىشپەيىل جارقىلداعان جىگىت ەدىڭ،
سىلاعان التاي سىندى تالعار الاپ.
مۇقان باباڭ سياقتى اتىڭ قالسىن،
الەمنىڭ ءار تۇكپىرىن الدە ارالاپ.
قاناتتاي تاۋ مىنەزدى قايسار ۇلدى،
بەۋ جۇرتىم سايىسىڭا سال باعالاپ.
دۇنيەگە تانىلعان ازاماتىم،
قايتەيىن سەنى بوسقا جارنامالاپ.
الداعى جارىسىڭدا اللا جار بوپ،
سامعا قانات بيىككە تالما قانات،
جالعانباعان ارماندى جالعا قانات،
اتويلاپ امان كەلسىن الدا قانات.
ساعان سەنىم ارتامىز العا قانات!
العا قانات... العا قانات... العا قانات!
التاي، كوكتوعاي
19 قازان
