ءدىندى اياقاستى قىلعان كسسرو مەملەكەتى كۇيرەپ تىندى. ءسۇيتىپ حالقىمىز ارمانداعان تاۋەلسىز قازاق ەلى قۇرىلىپ، كوممۋنيستەر مانسۇقتاعان مۇسىلمان ءدىنى ەلىمىزدە لايىقتى ورنىن الدى. كوكىرەگىمىزدە 70 جىل قاتپارلانعان ءدىني ساۋالدارىمىزدىڭ دا جاۋابىن تاپتىق. اسىرەسە، بارلىق ادامزاتتى تولعاندىرعان و دۇنيەنىڭ بارلىعى قۇراندا تولىق باياندالسا دا، احيرەتتىڭ جوقتىعىنا ءشۇبالانۋ، قۇراننىڭ قاسيەتىنە نۇقسان كەلتىرەتىن. ال ءوز باسىم و دۇنيەنىڭ بارلىعىنا ءشۇباسىز سەنۋىمە تومەندە باياندالعان تىلسىم ۋاقيعا سەبەپ بولعان ەدى:

- انام گۇلباھروم، اۋىر ناۋقاستان فانيدەن باقيلىققا وزدى. انامدى سوڭعى ساپارعا شىعارىپ سالۋعا كەلگەن قارالى توپپەن بىرگە اۋىل شەتىندەگى قورىمعا قاراي بەت الدىم. شىلدە ايى. اسپاندا ءبىر شوكىم بۇلت جوق، كۇن شايداي اشىق. كۇن نۇرىن اياماي توكسە، اينالا تابيعات تا، مەنىڭ قايعىممەن ورتاقتاسقانداي ەڭسەسى ءتۇسىپ ماۋجىرىپ تۇرعان بولاتىن.

تابيعاتتىڭ وسى عاجايىپ قۇبىلىسىمەن جان دۇنيەم تۇتاسىپ، كۇيزەلىپ كەلە جاتسام، دەنەمە جاڭبىر تامشىلارى تامىپ ءوتتى. شايداي اشىق اسپانعا كوز سالسام، ءدال توبەمدە ءبىر اق شوكىم بۇلت قالىقتاپ تۇر. مەن بۇل توسىن جاعدايعا تاڭعالا قاراپ «قاراڭدارشى، توبەمدە قالىقتاپ تۇرعان اق شوكىم بۇلتتان ماعان جاڭبىر تامشىلارى تامىپ ءوتتى»، - دەدىم دوستارىما. ولار اسپانعا كوز سۇزە قاراپ «نە دەپ تۇرسىڭ؟» دەگەندەي ماعان كۇدىكتەنە قاراعان سوڭ، ءۇنسىز عانا توبەمدە قالىقتاپ تۇرعان شوكىمدەي اق بۇلتقا تاڭقالا قاراۋمەن بولدىم.

انامدى جەر قوينىنا بەرىپ، جاس ءقابىردىڭ باسىندا، قابىرعام قايىسىپ، قالىڭ ويدا وتىر ەدىم، تانىمە تيگەن جاڭبىر تامشىلارىنان سەلك ەتىپ، شايداي اشىق اسپانعا كوز سالسام، قول سوزىم جەردە ماناعى اق شوكىم بۇلت قالىقتاپ تۇر. زەر سالا قاراسام، ساعىم سياقتى بۇلدىراعان اقشا بۇلت. مەن بۇل قۇبىلىسقا قايران قالدىم. «بۇل نە عالامات، الدە تىلسىم دۇنيەسىنەن قالىقتاپ كەلگەن انامنىڭ رۋحى ما؟» دەگەن وقىس وي جان-دۇنيەمدى استاڭ-كەستەڭ قىلدى.

ءبىر ۋاقىتتا دەنەمدى اقشا بۇلتتان تامعان تامشىلار ۇرعىلاي باستادى. سودان كوزىمنەن اققان جاس پا، الدە جاۋعان جاڭبىردىڭ تامشىلارى ما (الدە انامنىڭ كوز جاسى ما) ءجۇزىمدى جۋىپ كەتتى. كوڭىلىم بوساپ «و، اناشىم، ەرجەتكەن سوڭ، بار دۇنيەنىڭ جاقسىلىعىن سىزگە سىيلاپ، باقىتتى ءجۇزىڭدى كورەم دەپ ارمانداۋشى ەدىم. ءبىراق، سۇم اجال بۇل ءتاتتى ءۇمىتىمدى ءۇزىپ كەتتى. نە ىستەيىن، اعات كەتكەن جەرلەرىم، بالالىقپەن كوڭىل بولمەي كەتكەن كەزدەرىم بولسا كەشە گور»، - دەپ كوكىرەككە كەپتەلىپ كەلگەن جاس تامشىلارى انامنىڭ توپىراعى كەۋىپ ۇلگەرمەگەن قابىرىنە تامىپ جاتتى.

سول كەزدە توبەمدە قالىقتاپ تۇرعان اقشا بۇلت تا، مەنىڭ ايتقان ءسوزىمدى ەستىگەندەي قالىقتاي-قالىقتاي كوك اسپاننىڭ تۇڭعيىعىنا ءسىڭىپ بارا جاتتى...

ءقازىر انامنىڭ باسىنا بارسام، مىندەتتى تۇردە كوك اسپانعا كوز سالىپ، شوكىمدەي اقشا بۇلتتى ىزدەپ تۇرامىن...

ەرسىن ەرعالييەۆ