جۇمىستان كەلگەنىمدە جۇبايىم جانار كەشكى اس دايىنداپ جاتىر ەدى. جاقىنداپ بارىپ: «ماڭىزدى نارسە ايتۋىم كەرەك…» - دەدىم. قاسىما وتىردى. ايتار ءسوزىم ونىڭ جۇرەگىن اۋىرتاتىنىن ءتۇسىنىپ تۇردىم. ءبىراق، قانشا قيىن بولسا دا ايتۋىم كەرەك. «اجىراسايىق…» - دەدىم. اشۋلانبادى، قارسى ءسوز دە ايتپادى. سەبەبىن سۇرادى. ەشنارسە ايتا الماعانىما اشۋلاندى. باسقا ايەلدى جاقسى كورەتىنىمدى ايتا المادىم… ول تۇنىمەن جىلاپ شىقتى.

بىرگە وتكىزگەن جيىرما جىلدان كەيىن اجىراسۋ قيىن بولاتىنى تۇسىنىكتى. ونىڭ الدىندا ءوزىمدى كىنالى سەزىنگەنىم ءۇشىن وعان كولىك، ءۇي جانە كومپانيامنىڭ 30% ۇلەسىن بەرەتىن كەلىسىمشارت دايىنداپ قويدىم. ءبىراق ول قاعازعا ءبىر قارادى دا، جىرتىپ تاستادى. ەكەۋىمىز مۇلدەم بەيتانىس ادامعا اينالدىق. ونىڭ ماعان جۇمساعان ۋاقىتى مەن كۇش جىگەرىنە جانىم اشىدى. ءبىراق جۇرەككە ءامىر جۇرمەيدى، ءقازىر باسقا جاندى، ءلاززاتتى جاقسى كورەمىن… كەلەسى كۇنى ۇيگە كەش كەلدىم. ايەلىم ۇستەل باسىندا ءبىر نارسە جازىپ وتىر ەكەن. ەشنارسە ايتپاي، بولمەمە بارىپ ۇيىقتادىم.

ەرتەڭىنە ماعان ءوز شارتىن ۇسىندى. مەنەن ەشقانداي ماتەريالدىق زات قالامايتىنىن، تەك اجىراساتىنىمىزدى ءبىر ايعا دەيىن ەشكىمگە ايتپاي، جاسىرىن ۇستاۋىمدى سۇرادى. وسى ۋاقىت ىشىندە جاقسى وتباسىنا ۇقساپ ءومىر ءسۇرۋىمىزدى ءوتىندى. بۇعان سەبەپ — جالعىز ۇلىمىز اسقار ءبىر ايدان سوڭ ۋنيۆەرسيتەتكە تۇسەتىندىكتەن، قابىلداۋ ەمتيحانى كەزىندە وتباسى ىشىندەگى ماسەلەلەر وعان كەدەرگى بولماسىن دەگەن نيەت ەكەن. كەلىستىم. ەكىنشى شارتى دا بار. ۇيلەنگەن كۇنى، ەسىكتەن ۇيگە ونى قولىما الىپ كىرگەنىمىزدى ەسىنە ءتۇسىرىپ، ءبىر اي بويى ونى قولىما الىپ، بولمەمىزدەن ەسىككە دەيىن اپارىپ ءجۇرۋىمدى سۇرادى. باسىندا «ەسىنەن اۋىسقان با؟» دەپ ويلادىم. ءبىراق وتكەن جىلداردىڭ قۇرمەتىنە كەلىستىم…

بۇل تۋرالى سۇيىكتىم ءلاززاتقا ايتىپ ەدىم، ءبىر كۇلدى دە «ايەلىڭ — قيالي جان ەكەن» دەپ مازاق ەتتى. اقىرى ايەلىممەن اجىراساتىنىما سەنىمدى بولعاندىقتان، ول دا بۇل شارتتى ورىنداۋىما كەلىستى.

ءبىرىنشى كۇنى ەش سەزىمىم قالماعان ايەلىمدى قۇشاعىما الۋ قيىن بولدى. كوتەرگەنىمدە، قاسىمدا تۇرعان ۇلىم بىزگە قاراپ «بىر-بىرىڭىزگە دەگەن سەزىمدەرىڭىز قانداي كۇشتى!» دەپ قۋانىشىن جاسىرا المادى. بۇل سوزدەر ءىشىمدى كۇيدىرسە دە، كەلىسكەنىمىزدەي ايەلىمدى ءۇيدىڭ ەسىگىنە دەيىن قۇشاعىمدا اپاردىم. ول بولسا كوزدەرىن جۇمىپ، قۇلاعىما «ۇلىمىزعا اجىراساتىنىمىزدى ايتۋشى بولما!» دەدى. مەن ۇندەمەدىم. ونى ەسىككە دەيىن اپارىپ، ۇيدەن بىرگە شىقتىق. ول ايالداماعا بارىپ، جۇمىسىنا باراتىن اۆتوبۋستى كۇتتى. مەن ءوز جۇمىسىما كەتتىم.

ەكىنشى كۇنى بۇل ويىندى ويناۋ وڭاي بولدى. وعان كوپتەن بەرى نازار اۋدارماي، ونىڭ بەتىنە تۇسكەن مايدا ءاجىمدى دە بايقاماپپىن. شاشىنا ءسال اق ءتۇسىپتى. وتكەن جىلداردىڭ ءىزىن كورىپ قاتتى ويلاندىم.

ءۇشىنشى كۇنى ونى قۇشاعىما العانىمدا، ىشىمدە ءبىر سەزىم پايدا بولدى. ءومىرىنىڭ جيىرما جىلىن ماعان ارناعان ايەلگە دەگەن كەرەمەت ءبىر سەزىم… كەلەسى كۇنى ىشىمدەگى سەزىم كۇشەيە باستادى. بولاشاق جارىم ءلاززاتقا بۇل تۋرالى ايتقان جوقپىن. ايەلىمدى كۇننەن-كۇنگە كوتەرىپ ءجۇرۋ — جانار ەكەۋمىزدى باقىتقا بولەي باستادى. ءبىر كۇنى ونىڭ «نە كيسەم ەكەن؟» دەپ ويلانىپ تۇرعانىن كوردىم. بۇرىنعى كيىمدەرى وزىنە كەڭەيىپ بارا جاتقانىن ايتتى. راسىندا دا، سوڭعى كۇندەرى قاتتى ارىقتاپ كەتكەنىن ەندى بايقادىم. اجىراساتىنىمىزدى ويلاپ، سونىڭ ۋايىمىمەن ارىقتاعانىن ءتۇسىندىم. ەرىكسىز باسىنان سيپادىم. وسى كەزدە كەلىپ قالعان ۇلىمىز «اكە، انامدى قۇشاعىڭدا تاسۋىڭ كەرەك…» دەدى.

جاناردى قۇشاعىما الىپ ءجۇرۋ — ءۇيىمىزدىڭ ءبىر داستۇرىنە اينالدى. ايەلىم ۇلىمدى قاسىنا شاقىرىپ، كۇلىمسىرەپ قۇشاقتادى. ونى قۇشاعىما الىپ تاسىعانىمدا ءدال سول ۇيلەنگەن جىلدارىمىزداعىداي سەزىم كەشتىم. سەزىمىم ەرىكسىز وزگەرە باستادى.

سوڭعى، ياعني وتىزىنشى كۇنى  ونى ەسىككە دەيىن اپارا جاتىپ، ودان بارلىعى ءۇشىن كەشىرىم سۇرادىم… ۇيدەن شىعىپ، ءلاززاتقا بارىپ، ايەلىممەن اجىراسپايتىنىمدى ايتتىم. وتباسىمىزدىڭ السىرەگەنى، سەزىمنىڭ جوقتىعىنان ەمەس، ءبىر-بىرىمىزدى باعالاي الماعانىمىزدان ەكەنىن ەندى ءتۇسىندىم. ۇيگە قايتا جەتۋگە اسىقتىم. جولدان گۇلدەر الىپ، اراسىنا «سەنى ءومىرىمنىڭ سونىڭا دەيىن قۇشاعىمدا تاسيتىن بولامىن!» - دەپ جازدىم. ۇيگە بارا سالىپ، بولمەمىزگە قاراي جۇگىردىم. ايەلىم توسەكتە جاتىر ەكەن. قاسىنا باردىم. ايەلىم دەمالماي جاتىر ەكەن… جەدەل-جاردەم شاقىردىم. دارىگەر:

- ايەلىڭىز 4 ايدان بەرى وبىر اۋرۋىمەن اۋىرعان ەكەن. وكىنىشكە وراي، اۋرۋى اسقىنىپ كەتىپتى. سودان كوز جۇمدى. قايعىڭىزعا ورتاقپىن،-دەدى.   قاتتى وكىنىپ، جىلادىم. باسقامەن ءجۇرىپ، ايەلىمنىڭ وبىر اۋرۋىمەن ارپالاسقانىن بىلمەي دە قالىپپىن. ال ول مەنىڭ قامىمدى ويلاپ، ومىرىنە ساناۋلى كۇندەر قالعانىن بىلگەنى ءۇشىن، ۇلىمىزدىڭ الدىندا مەنى اناسىن تاستاپ كەتكەن جامان اكە رەتىندە كورسەتپەۋگە تىرىسىپتى.

ەڭ بولماعاندا ۇلىمىزدىڭ ەسىندە مەنى جاقسى اكە، جاقسى جۇباي بولۋىمدى قالاپتى. «ءقادىرىمدى بىلمەگەن ءقادىرلىم-اۋ، ءقابىرىمدى قۇشاقتاپ جىلاپ قالما...» دەگەن ءسوز وسى تۇستا ايتىلۋى ءتيىس. جانىڭىزدا جۇرگەن جانداردى جوعالتقان سوڭ ەمەس، ءتىرى كەزىندە باعالاڭىز!

شولۋشى: اسەل بولات قىزى