27 قاڭتاردا ءال-فارابي اتىنداعى قازاق ۇلتتق ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ 4-كۋرس ستۋدەنتى ، اقىن، مارعۇلان اقان ءوزىنىڭ ەڭ العاشقى «كوكتوعايدان كوشكەن بۇلت» اتتى جىر جيناعىنىڭ تۇساۋىن كەستى. تالاي مارتە رەسپۋبليكالىك، حالقارالىق ءمۇشايرالاردىڭ جەڭىمپازىنىڭ ولەڭىن تىڭداۋعا ادام كوپ جينالدى. جىر كەشى ستۋدەنتتەر مەن ۇستازداردىڭ، سونداي-اق تانىمالى اقىن اعالاردىڭ قاتىسۋىمەن ۋنيۆەرسيتەت قابىرعاسىندا ءوتتى. كەشكە «كوكجيەك» پەن «سۇڭقار» ستۋدەنتتەر ۇيىمى قولداۋ كورسەتتى. العاشقى ءسوز كەزەگىن فيلولوگيا فاكۋلتەتىنىڭ دەكانى ءومىرحان ءابديمان ۇلى الدى. مارعۇلان اقاننىڭ بيىل ءبىتىرىپ بارا جاتقانىن، وسى ءتورت جىل ىشىندە ۇلتتىق ۋنيۆەردىڭ قوعامدىق ومىرىنە كوپ ۇلەس قوسقانىن ايتا كەلىپ، رەكتوردىڭ اتىنان بەرىلەتىن «التىن توسبەلگى» تابىستادى. كەشتىڭ قۇرمەتتى قوناقتارىنىڭ ءبىرى بەدەلدى اقىن مۇرات شايماران ۇلى بولدى. ءسوز كەزەگىندە مارعۇلاننىڭ ولەڭ ولكەسىنە باسقان قادامىنا ساتتىلىك تىلەي وتىرىپ، اقىندىعىنا جوعارى باعا بەردى. اسىرەسە ءامىرحان بالقىبەككە ارناعان ولەڭىن وقىپ قاتتى اسەرلەنگەنىن ايتتى. جاس اقىندارعا ۇستانىم رەتىندە:«پوەزياعا تازا كەلىڭدەر، ەشقانداي پەندەشىلىكتى ارالاستىرماڭدار!» دەدى. سوڭىندا اق باتاسىن بەرىپ مارعۇلاننىڭ بەرگەنىنەن ەلىنە بەرەرى كوپ ەكەنىن ايتتى. مارعۇلان اقان ۇلى ءوز ولەڭدەرىن وقىدى. اقىننىڭ «شەشە»، «ەي،الماتى!»، «حات»، «مايمۇل تاس»، «كوكپار» ولەڭدەرى ۇلكەندەرگە ۇناسا، «ماحاببات»، «9-ەتاج نەمەسە سەزىم بالكونى»، «قيالداعى ارۋ» ولەڭدەرى جاستاردىڭ جۇرەگىنەن ورىن الدى.

اقىننان جىر جيناعىنىڭ اتىن نە ءۇشىن «كوكتوعايدان كوشكەن بۇلت!» دەپ قويعانىن سۇراعاندا: «مەن توعىز جاسىمدا اتاجۇرتقا ورالدىم. نەگىزى كىندىك كەسىپ كىر جۋعان جەرىم –قحر-نداعى كوكتوعاي. وسپان باتىردىڭ ەلى. مەن اتاجۇرتىما اقشا بۇلت بولىپ كوكتوعايدان توعىز جاسىمدا كوشتىم» دەپ ءتۇسىندىردى.

تەڭەلگەندەي ناۋرىزدا قىسقا كۇن، تاۋەلسىزدىك تاڭىن اپپاق قۇشقانىڭ. كەل، باۋىرىم، دالاڭ نەگە جاتسىنسىن؟ تار زاماندا قاسقىر تارتقان پۇشپاعىن.

كەل، باۋىرىم، دالاڭ نەگە جاتسىنسىن؟ ەل باۋىرىن ەلجىرەتىپ تاپسىن شىن. جەت تەزدەتىپ، جەتەم دەگەن كۇنىڭ بۇل، جەتە الماساڭ قۋرىلعان اپشىمسىڭ.

مىناۋ-دالاڭ، مىناۋ –قالاڭ، جاتسىنبا، ەركە وزەندەي ەركىن اعىپ تاسقىندا. بىلەسىڭ بە، جونى جومارت قىرلاردىڭ، اتا-باباڭ باسى جاتىر استىندا.

جەل تاراعان، ساعىم دالا قىرلاردىڭ، تىڭدا كەلىپ، شەرمەن شەرتەر سىرلارىن. ماۋقىن ءبىر باس اۋناپ دالا توسىنە، جۋسان ءيسىن اڭساپ وتكەن جىلداردىڭ.

جۋسان ءيىسى، ول-باباڭنىڭ ءيىسى، ەسكەن سامال-تۇلپارلاردىڭ ءجۇرىسى. سارى دالادا كوركىرەگەن كۇن دەگەن- باتىرلار مەن باھادۇرلەر كۇلكىسى.

ججەت تەزدەتىپ، جەتە الماساڭ ساعان سىن، ءوز بويىمسىڭ، جارقىراعان جاعامسىڭ. بايلىق، شىركىن، قايدا بولسا تابىلار، ال باقىتتى وتانىڭنان تابارسىڭ!

مامىق قارعا ماحاببات

پا، شىركىن! جاۋىسىن –اي مىنا قاردىڭ، ۇعاتىن ءتۇرى بار ما مىنالادىڭ؟ اق ۇلپەك تۇسكەن سايىن الاقانعا، ەريدى. قيماي-قيماي جىلاپ الدىم.

قۇيىلىپ كومەيىمە قۇم شارابى، جاۋار ما مىنا مامىق مۇنشا تاعى ۇلپا قار ايمالاسىپ بىر-بىرىمەن، الدىندا تەرەزەمنىڭ مۇڭ شاعادى.

شوعىنا قاراڭعىنىڭ كۇيگەن كوزگە، مامىعىڭ جارىق شاشتى تيگەن كەزدە. قۇدىرەت وسى دەدىم كوكتەن تۇسكەن، بەتىمدى جالاي ءوتىپ سۇيگەن كەزدە.

بيكتەن كوز تارتادى اسپان انداي، كەۋدەسىن ءالى ەشكىم باسپاعانداي. اق مامىق ءتۇسىپ جاتىر كوكتەن ءتاڭىر، قيقىمداپ اق بۇلتتاردى تاستاعانداي.

ناپ-نازىك ەكپىنىمەن قاپالاقتاپ، كوك زەڭگىر توككەن جەرگە اپاعات، پاك! اپپاق قار ساعان قاراپ سەزبەي قادىم، ايازدىڭ جىبەرگەنىن شاپالاقتاپ.

ماحاببات ساعان دەگەن مامىق الەم، مەن مەنىڭ اقتىعىڭا تابىنار ەم. ۇيقىدان تۇرعان سايىن سەنى ىزدەيمىن، تاستاپ كەت تاپ وزىڭدەي تاڭىما رەڭ!

دايىنداعان: بىرلەسبەك ساياگۇل