جىلا قازاق،
ەتەگىڭدى تولتىرىپ،
سويلەمەيدى ەندى قايتا ول تۇرىپ.
تىرىسىندە قادىرىنە جەتە الماي،
وكىنەمىز العاننان سوڭ ءولتىرىپ.
جىلا قازاق،
كوزدىڭ جاسىن كولدەتىپ،
وزەگىڭدى وكىنىشكە شولدەتىپ.
دۇنيەنىڭ جالعاندىعىن دالەلدەپ،
ارامىزدان بارا جاتىر، ول كەتىپ.
جوقتا قازاق،
جوقتاۋىڭدى توقتاتپا،
كوسەۋ ۇستاپ، وشاعىڭدا وت جاقپا.
مىنا "ءبىر كەم دۇنيەنى" تارك ەتىپ،
شەرحان كەتتى، ءتۇسىپ باقي - سوقپاققا.
شەرحان كەتتى،
شەراعاممەن شەر كەتتى،
قايعىسىمەن كۇڭىرەنتىپ جەر،كوكتى.
ارى مەنەن ابىرويىن قازىق قىپ،
قالامىمەن قالىڭ جۇرتىن تەربەتتى.
مىنەز كەتتى،
مىنەز كەتىپ، ءمىن قالدى،
ايتىلماعان اقيقات پەن سىن قالدى.
كۇڭىرەنىپ كۇرەڭ كۇزگى كۇن قالدى،
جۇلدىز ءسونىپ،اي تۇتىلعان ءتۇن قالدى.
بۇگىنگى كۇن،
"قىزىل جەبە" سىنعان كۇن،
وكىنىشتىڭ كوز جاسىنا تۇنعان كۇن.
"اي مەن ايشا" باسۋ ايتىپ قازاققا،
شەرحان اعام ەكىنشى رەت - تۋعان كۇن!
الىبەك شەگەباي
